The Help (2011)

Maar de boodschap komt vijftig jaar te laat

Dan kan ik niet anders voelen dan dat er dringendere dingen zijn om een film over te maken,

... vanuit dezelfe gedachte vraag ik me af wie de doelgroep van deze film eigenlijk is.

En nog maar even met de top 250 aan de slag met deze The Help, en daarmee een voor mij vrij onbekende titel, en hoewel de film bij voorbaat doet denken aan The Color Purple een film die ik goed kan waarderen, had ik toch zo mijn twijfels over de inhoud en of dit wel interessant ging worden. Maar het moet gezegd dat The Help me toch aangenaam verrastte.

Reeds gezegd had ik zo mijn twijfels hoe interessant deze film ging worden rond de vrijgevochten Skeeter die aan de hand van eigen ervaringen met een hulp thuis op zoek gaat naar verhalen over hun behandeling en het verleden. Tsa, nogmaals niet bepaald een kern waar mijn hart sneller van gaat kloppen, maar de film wordt dan toch wel erg goed opgebouwd met een treffend beeld rond deze huishoudelijke hulpen, of beter gezegd slaven, die de ruggengraat van het huis vormen maar net zo goed als vuilnis behandeld worden. Walgelijk is dan ook het elitaire en arrogante kliekje rond de werkelijk stuitende Hilly Holbrook en haar ja- knikkers, zeg maar gerust dat de dames een beetje loco zijn. Het leeghoofdig gezwam, argwaan en de vooroordelen vlieg je om de oren terwijl de hardwerkende, zorgzame en loyale hulpen een betere band met de kinderen hebben dan de moeder zelf. Het is een werkelijk schrijnend beeld rond de strijd om voor bewustwording te zorgen.

De behandeling en vicieuze cirkel van macht, en onder de duim houden worden, betreft zware thematiek die weliswaar luchtig gebracht maar niet zijn uitwerking mist. Wie een spectaculaire film wil zien kan deze The Help beter overslaan want dit is een pure acteursfilm die in alle degelijkheid en subtiliteit gebracht wordt en vooral op persoonlijke conflicten koerst en bij oud gedachtengoed en patstellingen tussen de karakters uitkomt. Want het is natuurlijk Amerika weer op zijn slechts met een hoog 'red-neck-trailertrash-plantageeigenaar' gehalte betreffende de raciale kwesties met een vicieuze cirkel van geforceerd overwicht. Toch blijft het eerste uur van de film een klein beetje doorkomen met de vraag waar het nu precies heen gaat, iets dat in het tweede deel aanzienlijk verbeterd wanneer de spanning en achterdocht stijgt, de belangen groter worden en het blanke volk zelfs elkaar aan vliegt in de vorm van Hilly en Celia terwijl de laatstegenoemde het wel een stuk beter met haar hulp voor heeft dan Hilly.

Kostelijk is dan ook de ontknoping en de poets die gebakken wordt aan de laatste genoemde. Lekker is sowieso de ontzettende schare aan mooie dames in de vorm van Stone, Howard en Chastain. Vooral de laatste twee zijn uitstekend dreef, de eerste als queenbitch en de tweede als labiele goedzak. Het geheel vloeit samen tot een film die op het einde best wel ontroerd, een mooie boodschap bezit, dat het lijkt dat er toch enige verandering is ingezet en dat er wellicht toch nog hoop is voor de mens. En zoals reeds gezegd verrast The Help toch best wel en blijkt The Help een goede film die vier sterren krijgt en ik op termijn vast nog wel een keer ga zien.