Michael (2026)

Het gaat dus mis met je engels. One billion is 1 miljard.

I rest my case.

Je bent zelfs te klein om je fout toe te geven. Valt me van je tegen…

Zal best dat k pop (op dit moment) het best verkocht wordt, maar dan praat je over een heel genre.

Het gaat niet over eens zijn of niet. Het gaat om de feiten. En met de enige bron waar je tot nog toe mee kwam zat je er een factor 1000 naast…..

Maar goed, meld je maar weer als je wel een goede bron hebt die jouw verhaal onderbouwd. Als je ze hebt, kun je ze toch ook delen….

Kijk hier de best verkochte platen op vinyl in nl in 2025

Dit zijn de bestverkochte vinylplaten van 2025 in Nederland - recordstoreday.nl

Staat helemaal vol met kpop…..not.

Worrt inderdaad tijd dat je stopt met discusdieren en een keer wat feiten overlegd. Kom maar door met de cijfers van dia Aziatische streaming diensten. Ik ben daar oprecht benieuwd naar.

Ik heb het zelf maar even opgezocht. Melon is de grootste speler voor kpop. Daat scoren bts en Jing kook 13,5 miljard streams. Tel die op bij hun 40-50 miljard op Spotify en ze zitten nog steeds niet op de helft van Swift op Spotify.

Maar op Youtube en Apple music is Swift weer groter. Dus die loopt waarschijnlijk enkel verder uit aks je alle platvorms pakt.

En hier de top 25 albums (dus ook cd) over 2025

403 - Forbidden: Access is denied. - dutchcharts.nl

Weer vol met kpop….not.

Ik post een nederlandse lijst omdat jij als bron de gesprekken met verkopers in een platenwinkel noemt die jou vertellen dat kpop het best verkoopt..

Zal best dat er in Azie het meeste mensen wonen, maar die markt is wel versnippert. In Japan hebben de jpop en India heeft weer hun eigen artiesten. Net als china en Iran. Dus daar is kpop ook niet dominant

En je kunt wel klagen dat ik met cijfers van een Anerikaans bedrijf aankom, maar die opereren wel wereld wijd en spotify enyoutube zijn gewoon verruit de grootste.

Dus je zit er gewoon enorm naast.

Dat slaat echt nergens op. Ik zie niet wat de wereldwijde cijfers van Spotify met Amerika te maken hebben. Bovendien staat BTS daar op 1 als meest gestreamde band (dat zou in jouw complotbrein dan toch Bon Jovi moeten zijn). Andere artiest die het goed doet is Bad Bunny, ook geen voorbeeld Amerikaan.

En Michael Jackson is ook Amerikaan. Wil je nu ook zijn verkoopcijfers in twijfel trekken?

Ik heb vandaag de film pas gekeken en moet eerlijk toegeven dat ik het best wel goed vond. Jaafar Jackson doet het helemaal zo slecht nog niet als Micheal. Colman Domingo vond ik ook heel goed als de vader, je kreeg meteen een hekel aan hem, dus dan zet hij zijn rol goed neer. Ik neem aan dat deze film goed overeenkomt met de werkelijkheid, want bijna de hele familie Jackson heeft er aan mee gewerkt. En als ik zo zie hoe die opvoeding ging bij de familie Jackson, voornamelijk door vader Joseph, dan vind ik het niet vreemd dat Micheal Jackson zo'n rare geworden is. Nooit een jeugd gehad zoals andere kinderen van die leeftijd zouden moeten hebben. Ik ben wel benieuwd hoe de vervolg film zal zijn en of die ook ingaat op de rechtzaken tegen hem ivm de beschuldigingen voor misbruik van die jonge kinderen. Maar wat betreft deze film ben ik zeker wel aangenaam verrast.

Ik vind het opvallend hoe de film Michael in de media wordt bekritiseerd en hoe de docu An American Tragedy wordt opgehemeld. Laat ik voorop stellen dat beide niet een volledig beeld schetsen van Michael Jackson. De docu richt zich op de mens en hoe hij in de problemen is geraakt, hoe zijn imago daardoor is besmeurd en hoe hij vervolgens volledig de weg kwijtraakt. Hij is dan al compleet Wakco geworden, out if this world, elke realiteitszin verloren. Duidelijk te zien in zijn strijd tegen Sony en in de docu van Martin Bashir. Hoe de docu laat zien dat MJ voortdurend als 'atm' (geldmaching dus) wordt gebruikt door zijn omgeving, is sterk. Hoe zijn vader nota bene bij de herdenkingsdienst dollartekens in zijn ogen heeft en 'iets nieuws' lanceert om munt te slaan uit de nalatenschap van, is zo tekenend.

De biopic 'Michael' moeten we volgens deze docu ook in dit licht zien. Ik denk dat je daar niets tegenin kunt brengen, maar maakt dat 'Michael' slecht of onvolledig? Is het kwalijk dat deze film ervoor kiest om de artiest centraal te zetten, te eren als het ware? Het inzicht in de artiest, zijn muzikale nalatenschap, zijn invloed op de muziekwereld. Hoe hij de regie neemt over zijn carriere, zich ontworstelt uit de greep van zijn vader. Zijn tijdloze muziek en videoclips. Die verdienen een film die een nieuwe generatie laat kennismaken met de King of Pop. Dit zijn kwaliteiten die de biopic meer bezit dan deze docu. Dat het meer een feelgood-movie is geworden, begrijp ik dan ook volledig. Dat was Bohemian Rhapsody ook, niks mis mee.

Ik zou zelf de vergelijking willen maken tussen een historische roman ('Michael') en een non-fictieboek ('An America Tragedy'). Van een roman kun je misschien wel net zo veel leren. Het neemt je mee in het hoofd van .... en kan daardoor juist meer inzicht bieden dan feiten die op een rij zijn gezet. Bovendin maakt een docu ook keuzes. Hoe je het op een rij zet, bijvoorbeeld, stuurt de kijker een bepaalde kant op. Dat doet het weliswaar overtuigend en onderbouwd, maar ook dit is maar een deel van het verhaal. Als je echt non-fictie wilt, moet je een woordenboek of encyclopedie gaan lezen.

Deze film viert zijn talent en carrière, en zaagt niet over de talloze rechtszaken en aantijgingen. De een noemt dat safe en zwak, de ander vindt het goed. En ik behoor tot het laatste kamp. Ik heb genoeg gezien van de rechtszaken, de documentaires zijn legio, ik vind het een fijne muziekfilm.

De man is uiteindelijk nooit veroordeeld, veel insiders als Macaulay blijven zweren bij zijn onschuld zonder dat het ze wat oplevert. De man was eveneens een virtuoos op het podium. Het is eigenlijk wel verfrissend dat er nu eens een film komt die dat laatste benadrukt.

Deze film richt zich op de tijd dat hij zich langzaam losweekt van zijn vader. Wat hij daarna doet, als soloartiest, zien we vast in het vervolg, maar dat was niet de boodschap van deze film. En dat "op safe spelen" van de makers, is een goede zet geweest in mijn ogen.

Ik vond de film in ieder geval niet zo slecht als dat de critici beweren. Ondanks dat het een beeldende opsomming is van Wikipedia, kun je niet verwachten dat ze er een fictieve 'sidestory' bij verzinnen. Het is nou eenmaal zo gelopen. En oké, dat ze hier en daar wat dingen aandikken, dat nemen we op de koop toe; zijn obsessie voor Peter Pan, de diverse exotische dieren in zijn tuin, en dat geldbeluste karakter van zijn vader...

De muziek is en blijft goed, en daar is in deze film prima gebruik van gemaakt. Choreografisch heeft "het neefje van Michael" daar goed invulling aan gegeven. Zijn acteerprestatie laat wat te wensen over, maar dat maakt hij goed met zijn danspasjes en 'looks'.

Al met al een prima inkijkje in het leven van de King of Pop.

Wat de critici beweren daar trek ik me persoonlijk nooit zo heel veel van aan, want als ik zie hoe de film hier scoort en op IMDb dan weet de gewone kijker de film toch redelijk te waarderen. En niks meer dan terecht!

Interessante en boeiende biografie met uiteraard de bekende Jackson(s) klanken en soundtrack. Jafaar zet uitstekend de rol van Michael neer, inclusief het kinderlijke stemmetje. Maar ook de dansmoves heeft de acteur onder de knie. Het verhaal draait met name om zijn grootste hits als om de moeizame verstandhouding met vader Joe. De geldwolf. Bijzonder is dat de personage en naam van Janet Jackson totaal niet lijkt te bestaan. Ook de medicijnen verslaving als zowel het kinder misbruik schandaal met rechtzaken wordt verzwegen. Het is duidelijk dat de familie Jackson hier geen aandacht wil schenken. Jammer. Het hoort nu eenmaal bij de Michael biografie. 3.5*/4*

Goede film

Best een aardige biopic. Sterk acteerwerk, mooie beelden en mooie muziek! Zeker als je hem in de bios ziet.

Persoonlijk vond ik wel dat er iets te veel muziek was in plaats van echt meer het leven van Michael zelf.

Verder absoluut goed vermaak.

3,5*

Als je Michael Jackson goed vindt (zoals ik), dan ben je niet helemaal objectief, dus neem dat voor lief aub.

De muziekfilm is in zijn algemeenheid erg goed. Het neefje speelt Michael als de beste. Ook de prachtige filmlocaties, kleding, muziek is geweldig.

Je kunt veel zeggen over het feit dat voornamelijk alleen maar de 'goede' kant wordt toegelicht, behalve vader Joseph dan!

Maar aan de andere kant. De beste man leeft niet meer. Popsterren van dit kaliber zijn er niet eerder geweest, zijn er nu niet en zullen er ook nooit meer komen. Dus waarom dan ook niet een prachtige biografie weergeven met voornamelijk alleen maar de positieve kanten van Michael zijn bestaan!

De negatieve kanten, kwamen ook pas voornamelijk naar voren na de BAD periode. En de film gaat niet verder dan daar. Dus heeft het ook geen zin.

Verder laten ze best wel eens zien dat Michael een aparte man was, zoals met zijn dieren, Peter Pan en naar speelgoedwinkels gaan als volwassene, etc.

Ik kreeg in ieder geval vaak kippenvel tijdens deze film en werd emotioneel geraakt. En ben blij dat ik als kind ben opgegroeid met zijn muziek en dat ik hem zelfs één keer live heb gezien.

In een woord: Geweldig

Had geen hele hoge verwachtingen, ik denk vooral vanwege de slechte reviews van de pers. Na het zelf zien van de film viel het alles mee. De film gaat lekker diep, acteerwerk is prima (ook van Jaafar Jackson zonder verdere ervaring), interessante verhaallijn. Zou deze toch wel durven scharen in de top 5 van muziekbiografieën. Walk The Line was veel beter, Bohemian Rhapsody en Love & Mercy ook.

Moet wel eerlijk zeggen dat ik de film een halve ster minder had gegeven als er geen tweede deel zou komen waar de 'fall' waarschijnlijk wat meer belicht gaat worden. Dit deel is vooral de 'rise'.

"If I am not there to receive these ideas, God will give them to Prince."

Een echt groot Michael Jackson fan zou ik mijzelf niet durven te noemen, maar wel (net zoals bijna iedereen in mijn generatie) opgegroeid met zijn muziek waar ik oprecht van kan genieten. De laatste tijd vliegen de biopics van overleden wereldsterren je om te oren, ik ben er nooit echt een groot fan van. Maar mijn vriendin was echt héél erg benieuwd naar deze film, en wou hem koste wat kost zien, dan pak ik hem zelf met geen moeite ook mee. En stiekem heb ik toch wel onwijs genoten van deze film hoor.

Echt een bizar leven heeft deze man gehad, en de film laat voor mijn gevoel echt maar een onwijs klein stukje zien van alles wat er is gebeurt. Dat zijn vader een staatsidioot was, dat wist ik ergens al wel; toch heeft hij een wereldartiest op deze wereld gebracht. Alle gebeurtenissen in zijn opkomende carrière zijn voor mij dan wel weer complete verassingen, ik wist namelijk niet dat hij een halve dierentuin in zijn achtertuin had lopen, en ik vond het geinig dat hij zijn fantasiewereld toch eigenlijk goed gestolen had dan zelf bedacht, het is een leuk idee.

Het tweede deel van de film vond ik zelf dan weer wat minder, de groei van zijn bekendheid is leuk, maar ik wou toch meer diepgang in zijn leven, al lijkt er wel gewoon een tweede deel aan tekomen, zeker gezien het feit dat de film nogal abrupt stopt. Toch wel een leuke middag verder hoor, met best een interessante en leuke film.