Voicemails for Isabelle (2026)

Aardige film over een jonge vrouw die haar voicemails blijft inspreken nadat haar zusje is overleden. Een prima opzet voor een romcom als deze, die het wat meer op rom focust dan de com. Niks vernieuwends, maar het kijkt wel gemakkelijk weg. Zoey Deutch en Nick Robinson doen het prima samen en de film heeft een lekkere soundtrack.

Een echte 13 in een dozijn romcom. Het basisconcept is origineel (iemand die de voicemail van een overleden zus blijft inspreken en een ander die het nummer heeft gekregen en de voicemails hoort), maar de hele uitwerking zou zo uit ChatGPT of Gemini hebben kunnen rollen. Echt alle standaard elementen van een standaard romcom hebben een plekje gekregen en het is allemaal wel héél erg voorspelbaar. Het goede nieuws is wel dat de film zichzelf op dat vlak niet al te serieus neemt en soms neigt het naar parodie ('this is the part where you are going to run').

De film klopte ook gewoon niet op alle fronten. Te vaak vroeg ik me af 'hoezo'? En 'waarom'? Ook die voicemails bijvoorbeeld: een telefoonnummer wordt in de US pas na minimaal 45 dagen weer uitgegeven (en meest 60 - 90 dagen). En Izzy leek me geen persoon om geen persoonlijke voicemail text te hebben ingesproken. En: als een nummer niet bestaat (gedurende die 45 dagen), kun je helemaal geen voicemail inspreken. En ga zo maar door. Feitelijk is de film gebouwd op een concept dat helemaal niet kan.

Wat me verder nogal stoorde was de overacting van Deutch. En ze kwam daarin niet geloofwaardig op me over: iik bleef naar een vrouw kijken die heel druk bezig was met acteren en een typetje probeerde neer te zetten. Te veel scenes waren ook te 'mooi' in scene gezet, te perfect, te 'hallmark'. Over overacting gesproken: Offerman kon er ook wat van als chef kok. Ik snap dat dit de bedoeling was, maar het was gewoon te veel over de top en werd niet grappig.

De overige rollen van bv. Robinson vond ik prima gespeeld, de soundtrack is okay. Camerawerk gewoon 'standaard'. Dus al met al eigenlijk een wat opgeklopte / opgeleukte Hallmarks film. En toch intrigeerde de film me voldoende om 'm uit te willen kijken en ik vond het geen verloren avond. Objectief vond ik het misschien een 1,5 of 2 sterren film maximaal, maar ik geef er minimaal een halfje bij omdat de film wel 'iets had'. Maar de hoge score op IMDB kan niet helemaal plaatsen.