Susa (2010)

Susa is niet bijster origineel. Een D'ardenne-achtige realistische blik op een jonge "dealer" van illegale wodka in een krotterig Georgisch dorpje vlak in de buurt van een grotere stad. Susa is wel heel goed gemaakt. Geschoten op 35mm (zeldzaam geworden bij zit soort kleine films uit dit soort regio's) volgen we vrijwel de gehele film het jongetje naar wie de film vernoemd is. Als hij zijn waar aflevert bij alcoholisten, vage kroegjes en illegale bingohallen. Met als hoopvol moment de aanstaande terugkeer van Susa's vader. Uiteindelijk wordt die hoop de grond ingeboord, maar dat gebeurt niet met grote gebaren of drama, alles bijft bij het oude. Mooi dat de film ook op het juiste moment stopt trouwens. Vaak gaan films na een einde als dit nog even door, maar het was goed.

3.5*

Nou vooruit, drie sterren, omdat ik het toch wel een sympathiek filmpje vond en de maakster na de voorstelling haar film overtuigend verdedigde. Toch verveelde de film me ook, het is wel erg traag en ik had het gevoel deze film al honderd keer gezien te hebben. Weinig origineel drama dus, maar met een aantal scenes die er bovenuit springen, waaronder de eindscene. Daarin besluit Susa te vechten, hij kiest daaroor weliswaar de verkeerde persoon uit (de eigenaar van de wodka-handel, die ook maar probeert te overleven in de troosteloze omgeving waarin de film zich afspeelt), maar hij neemt op dat moment wel z'n leven in eigen hand. Ik ben het dan ook niet met starbright boy eens dat de hoop de grond wordt ingeboord, de eindscene vond ik juist hoopgevend. Het was inderdaad wel precies het goede moment om de film te stoppen.

Ik sluit me toch aan bij SB's interpretatie, het einde is verre van hoopvol, eerder een geirriteerde reactie door het besef dat alles nog steeds bij het oude is.

Aardig coming-of-age drama dat geen reclamefilmpje is voor het toerisme in Georgië. Rustig kabbelend, weinig narratief, en toch op een bepaalde manier meeslepend.

Hoe verdedigde de regisseuse haar film? Ik ben niet blijven hangen bij de Q&A namelijk.

De regisseuse gaf ook aan dat het niet mogelijk is uit de vicieuze cirkel te komen zonder je leven in eigen hand te nemen. De jongen heeft de hoop dat alles goed komt als z'n vader terugkomt, maar de volwassenen in de film (en de kijkers) weten wel beter.

Vandaar dat ik het einde wel hoopvol vond, hij beseft dat er niks gaat veranderen (z'n vader doet na z'n terugkomst namelijk niks) en dat hij voor zichzelf zal moeten vechten.

Een film met niet al te hoge verwachtingen, valt voor een keertje te doen.

Films uit Georgië laten weer eens zien wat er een ellende in dit land heerst.
De jongen die Susa speelt is aardig op dreef en doet het allemaal zeer ingetogen


Ik had het einde van de film toch liever iets anders gezien maar ik ben dan ook een romanticus

Erg traag, maar mooie kijk in het trieste leven van een jongetje uit Georgië. Sterk gespeeld, maar de film vergt wel enig geduld van de kijker. Het is moeilijk om, ondanks de niet al te lange speelduur, je aandacht er voor de volle honderd procent bij te houden. Lange stukken zonder dialoog weten veelal te boeien, maar niet altijd. De grote tragiek die het land en de omstandigheden met zich mee brengen komen goed over, en zo komt een 'ver van mijn bed show' wel erg dichtbij.

Meer een docu over een triest leven in een nog triester Georgië.

Er valt weinig te beleven in deze film, maar je blijft kijken. Want je hoopt (tegen beter weten in) op een beter leven voor de jongen en zijn moeder.

De laatste scene is het meest aangrijpende...

Ongelofelijk wat een verschrikkelijke armoedige omgeving waar dit gemaakt is.

Ja jammer genoeg zijn er nog veel zo omgevingen ginder

Ondanks de armoede is Georgie toch een mooi land se, veel gebergten,veel mooie kerken,mooie plaatsen oa Bodbe en Signacie,....vriendelijke open mensen,iedereen brouwt daar zen eigen wijn en wodka; Sakashvili en jullie nederlandse Sandra zouden beter het land helpen ipv hen zakken te vullen,maarja........eigenlijk hoe verder van de hoofdstad hoe armoediger.

Aja julie zeggen geen reclame voor het toerisme, veel europeanen komen daar niet ze,tzijn meer russen en armeniers en anderen van landen er rondom die komen...Perthans Georgie is naast Turkije en grenst ook aan de zwarte zee,mooie streek daar

Deze film is redelijk goed. Er gebeurt eigenlijk niet echt veel. Dat hoeft niet erg te zijn, maar op een gegeven moment weet je het wel. Het kind speelt goed. Wat voornamelijk mij aan de film bleef boeien waren de buiten scenes van Georgië. Wat een land. Ze leven daar nog echt zoals wij ongeveer 100 jaar geleden zouden hebben geleefd. Heel veel onverharde wegen. Veel houten krotten huizen, lege fabrieken/gebouwen, onveilige plekken, verroeste stations, onhygiënische markten, rond slingerend vuil, armoede, werkloosheid, etc. Alleen voor die beelden is de film wel interessant.

Een kijkje op het dagelijks leven in arm Georgië. Het beeld dat je als toerist waarschijnlijk nooit zal zien. En wat je ook niet wilt zien want echt vrolijk word je er niet van. Als film stelt het allemaal niet zoveel voor. Het verhaaltje van een jongen die flessen wodka verkoopt voor de stokerij in het dorp is heel mager. Het is allemaal meer een observatie dan een speelfilm.