In This World (2002)

Goede film, maar wel een waar ik met gemixte gevoelens achterbleef. In This World maakt vooral indruk door zijn realistische portrettering van een vlucht vanuit een land van de derde wereld naar Europa. Het is geen documentaire, maar Winterbottom weet me te overtuigen dat een vlucht werkelijk zo kan gaan. Sommige scènes zijn werkelijk beangstigend, met als hoogtepunt (of dieptepunt), die scène in de container, die ik niet snel zal vergeten. De film vat op krachtige wijze de uitzichtloze situatie van vluchtelingen, die droevig naïef verwachten dat in Europa al hun dromen waar worden. Als Europese kijker zie je uiteraard al aankomen dat het heel anders zal aflopen.

Wat dit betrefd is het een geweldige film dus, maar Winterbottoms aanpak is mij ook net weer iets te afstandelijk. Dat hij sentiment en melodrama probeert te vermijden is bewonderingdwaardig, maar niet als het ten koste gaat van betrokkenheid. Winterbottom weigert gewoon om ook maar enigzins in te gaan op de karakters van de hoofdpersonen die hij volgt. We kunnen de motivatie waarom die mensen hun land uit vluchten natuurlijk raden, maar ik denk dat ik meer meegeleefd zou hebben als die motivaties door de personages genoemd werden. Momenten waarin we de personages gewoon rond zien lopen of in een vrachtwagen zien zitten, zijn op deze manier gewoon minder interessant. Mijn eigen gedachtes bij dergelijke momenten kunnen veel invullen, maar de film geeft nogal weinig om mee te werken.

Een van de krachtige effecten die een film kan hebben is dat het ons onderdeel kan maken van een ervaring die gewoonlijk ver van ons afstaan. In This World slaagt hierin tijdens de benauwde momenten van de reis, maar de mensen waar het om ging bleven voor mij vreemdelingen, bijna als pionnen op een internationaal strijdveld om een goede plek in deze wereld.
3*

Erg mooie film. Het moet erg veel weghebben van een Documontaire maar uiteindelijk is het een gewone vluchtelingen/een moment uit het leven/roadmovie. Om te beginnen vond ik de personages erg goed. Ze waren ook gewoon echt en eigenlijk meer gevolgt met de camera als ik het goed begrepen heb, of het was een soort reconstructie. Ook de winderige en zanderige achtergronden hadden een mooi decor en muziek was er nergens te horen en het camerawerk is zo gedaan dat het net lijkt alsof je der zelf bij bent. Ook de locaties vond ik mooi: Van het zanderige armoedige Afghanistan, Iran enz naar het rijke Europa. Ook zal het term reisfilm niet mistaan.

Natuurlijk is dit een film met een boodschap en laat ook zien hoe het leven en het gevoel van een vluchteling, gesmokkelde eruitziet. In ITW word het zo realistisch mogelijk weergeven en ik vind dat dat erg gelukt is en het maakt de film ook best spannend af en toe.

Voor de rest een mooie tweede film van Winterbottom die ik heb gezien. Deze is ook wat beter dan Code 46: de enige film die ik tot deze heb gezien. Gewoon, meeslepend, boeiend, realistisch en ook spannend en leerzaam.

4,0*

Mijn favoriete regisseur is Winterbottom niet, maar ik heb wel veel sympathie voor 'm. Regelmatig projecten waar wat lef voor nodig is, hij laat zich niet vangen in een bepaalde stijl en hij ook nog eens vrij productief.

Drama in ver doorgevoerde docustijl. Zonder oordelen, wars van sentiment en voor mijn gevoel fel realistisch. Slechts heel af en toe wijkt Winterbottom een beetje af van het docustijltje. Soms mooi (de aankomst in het donker in Teheran), soms had hij het niet moeten doen ( de geluiden uit de container die Jamal terughoort in de trein naar Parijs). Jammer van de muziek. Die vloekte vaak met de stijl van de film.

Maar de minpunten zijn 'm vergeven. Ik heb vooral een eerlijke en oprechte film gezien. Op naar de vijfde Winterbottom, want 'm een beetje blijven volgen zal ik zeker doen.

3.5*

Met volle teugen genoten van dit erg realistisch gemaakt drama.

Erg mooie beelden.

Mooi ook om te zien hoe Enayat and Jamale zich buitenlander voelen in de landen waar ze doorheen trekken.

straks om 21:50 u op Canvas.

Redelijke film in docustijl.

Had hem volgens mij lang geleden al eens gezien, kwam me erg bekend voor allemaal, en zo wist ik ook nog goed dat ze in Iran weer over de grens met Pakistan gemikt werden. Maar veel meer dan dat, en wat vlagen kon ik me niet meer herinneren.

Vond het wel interessant om te volgen, maar helaas biedt de film veel te veel herhaling van zetten om echt heel boeiend te blijven. Van het ene land naar het andere, en overal komen ze wel problemen van grote of minder grote aard tegen. Gelukkig laat Winterbottom tussendoor nog wat mooie shots en montage zien, maar dat had van mij veel meer gemogen.

Al met al wel de moeite waard, maar te langdradig en eenvoudig om echt te imponeren.

2.5*

Zoals Montorsi aangeeft een interessante film maar wat te veel herhaling en met te weinig écht fraaie shots.

Verplichte kost voor bepaalde mensen...

Je denk toch even anders na als in een restaurant zo'n jongen met z'n spul aan je tafel staat.

'k vond hem niet mis. De film begint een beetje docu-achtig, maar al gauw gaat de film over in een drama/roadmovie.

De cast speelde erg overtuigend en ook het verhaal kwam echt over. De film geeft de vluchtelingen een gezicht en je raakt er wel meer bij betrokken.

Voor de rest wist de film me wel te boeien en was het verhaal meeslepend.

'k vond de film te moeite om eens te bekijken. De film toont dat de tocht zeker niet zonder gevaren zijn en dat alles niet van een leien dakje verloopt.

Prima drama dat lekker wegkijkt.

Ijzersterke Winterbottom weer.

Navenant Road to Guantanamo is dit een nuchtere, realistische film die docu-achtig aandoet. Ditmaal echter een stuk effectiever. Film verloopt erg vlot, lang bij gebeurtenissen wordt er niet stilgestaan, maar nét dat weet ik wel te appreciëren. Er worden zodoende geen overbodige zijpaadjes ingeslagen, waardoor de film blijft rigide bij de kern blijft.

Het relaas is verder indrukwekkend om te volgen. Acteerwerk vooral erg au naturel, wat ook wel een beetje een vereiste is bij dit soort films, en het zware traject dat de twee vluchtelingen afleggen is zowel realistisch als aangrijpend. Visueel voldoende, soundtrack mag er ook absoluut wezen. Met tevens een mooie afsluiter.

Het normaliter obligate sentiment wordt dan ook nog eens ten alle tijden vermeden, en voorts kan ik niks anders dan concluderen dat Winterbottom hier een puike prestatie aflevert. Kleine 4,0*. Tussen alle drek door zie ik dan eindelijk weer eens een écht sterke film deze week.

Mooie, realistische film. Het deed mij inderdaad denken aan een documentaire. Zowel het acteerwerk als de gebeurtenissen zijn geloofwaardig en het is ook ‘echt’ in beeld gebracht. Het heeft iets rauws en het is niet (te) sentimenteel. Mij heeft het geraakt. 4*

Door de scene met de koe zou ik deze film zelf niet als ' voor alle leeftijden' labelen.

Het is soms onvoorstelbaar welke reis vluchtelingen afleggen vooraleer ze het veilige Europa bereiken. Sommigen doen het om economische redenen, anderen hebben sociaal-politieke motieven, maar wat hun kenmerkt is hun onmetelijke drang om het elders beters te doen of hebben.

Deze film van Winterbottom doet een zeer goede poging om zo'n vluchtverhaal in kaart te brengen. Rauw, hard en realistisch. Inderdaad haast in een documentaire-achtige stijl. Maar hij maakt wel indruk, het leek me erg authentiek gebracht.

Het waarom men vlucht wordt niet uit de doeken gedaan. De gehele focus ligt op het hoe en daarin is Winterbottom uitermate in geslaagd. Sterk.

Puur en alleen om de ‘vlucht’ van vluchtelingen zo nabij te zien al een prima film. Maar Winterbottom laat wel héél veel aspecten buiten beschouwing in zij keuzes, had toch niet echt gehoeven volgens mij. Het resultaat is daardoor vrij eenvormig.

Berichten verplaatst naar 9 Songs (2004)