Sorority Row (2009)

Best nog leuke film, à la I Know What You Did Last Summer, zelfs iets beter, voor de rest niets speciaal, kijkt wel lekker weg

wel een mooie film wal wat apart ma de hoe een grap in begin mis kan gaan is iets wat altijd kan gebeuren maar hoe daarna is wel apart en ook bepaalde moorden waren zo mooi gedaan. Wie het was was te hele tijd op dwaalspoor gezet ...

Veel spanning en erg sfeervol gedaan. Deze film is een slasher zoals I know what you did last summer en House on sorority row.

De film had sfeer en een paar erg spannende scenes. De kills vielen in deze film vielen ook op en waren mooi gemaakt en origineel. Stijlvolle slasher.

dit vind ik toch een geslaagde goeie film.hij was ook best spannend.en een goed orgineel verhaal.ja leuke film.

Een en al vermaak, verder niks nieuws. Origineel is deze film al helemaal niet natuurlijk, denk aan IKWYDLS en Scream. Leuke, irritante personages. Jammer dat het meisje op het laatst toch nog Ellie, de meest irritante, ging redden. Nog minder was dat de leukste als eerst dood ging, maar goed. De spanning kwam pas in de laatste 15 minuten. De kills waren te simpel, maar niet slecht. Het einde is weer zo als anders, een laatste shot van de killer.

Maar toch is het best een vermakelijk filmpje, zonder hoogstaand acteerwerk en dialogen, daar moet je ook niet teveel over na denken.

Aardige slasher.
Het verhaal en de setting zijn bekend. De personages, hoe naar of irritant ze ook zijn , zijn wel leuk en passen in de film (het zijn immers studentenballen, dus..)
De film kent ook leuke moorden die goed in beeld waren gebracht en nog enige gore kennen.
Kortom een vermakelijke film in het slasher-genre.

Ook een leuke aanleiding tot de moord op het begin.

Leuke typische slasher. Had gehoopt dat die blonde bitch de moordenaar was, dat is zo'n beetje de laatste wie ik zou verdenken.

Ik dacht nog, de Koreaanse schoonheid Jamie Chung (Eden 2012) zal deze film wel het kijken waard maken maar nee hoor, dit is een zwakke en langdradige film met erg slechte actrices en veel horrorclichés die we al zo vaak gezien hebben! En het camerawerk maakt mij zeeziek.

“Please don't think I'm afraid of you. I run a house with fifty crazy bitches.”

Aardige slasherfilm. Origineel is het allemaal niet en ieder cliché komt langs, maar de actrices weten je aandacht wel vast te houden. Vooral Evigan en Pipes zijn goed op dreef, en het is jammer dat de geweldige Harshman zo snel wordt vermoord. Zij bracht tenminste nog wat leven in de brouwerij. Het is ook jammer dat er voor zo'n saaie en suffe piet (Julian Morris) is gekozen als de uiteindelijke seriemoordenaar, en films zoals Halloween, Scream en het recente Happy Death Day deden dat toch beter. De rol van Carrie Fisher is klein, maar ze heeft wel een aantal heerlijke oneliners.

Sorority Row van regisseur Stewart Hendler is een bonte mengeling van bekende slasher elementen die niet verrassen. Eén daarvan is dat de film niet schroomt om het clichématig verhaal op te sieren met veel halfnaakte vrouwelijke tieners. Tja. Need I say more. Eigenlijk zeggen deze zinnetjes al voldoende. Sorority Row is de zoveelste slechte horror rip-off van een jaren 80 film. Het zou filmmakers geen kwaad doen om (ook al gaat het om een rip-off) eens creatief te investeren in een goed draaiboek of (nog beter)eens de tijd te nemen om een geheel fris idee te bedenken en dat volwaardig uit te werken.

Sorority Row is dus een film vol clichés. En is niet bijzonder goed. Gelukkig heeft de film net voldoende gore, net voldoende schokeffecten en voldoende blote lijven die de zinnen nog iets weten te verzetten. Verder is het maar een vlak en fantasieloos werkje.

De kills zijn overigens best in orde. Enige creativiteit valt daarbij niet te ontkennen. Ook de dialoogjes kennen amusante momentjes met aardige scherpe uithalen. Maar ja. Het zijn slechts leuke bijzaken. Zelfs de coolste kill met één of ander curieus moordwerktuig kan niet wegnemen dat het onderliggende verhaal nog steeds voorspelbaar en absoluut niet spannend is. En ook de lange reeks feest- en bikinibeelden die in het middengedeelte van de film veelvuldig getoond worden, kunnen in al hun vermakelijkheid niet verhullen dat het middengedeelte eigenlijk maar een saai stuk film is.

Sorority Row is een leuke film voor de horrorstarter. De film presenteert gemakkelijke horror. Horror van de lopende band. Horror zonder een spannend verhaal met slechte actrices, wier enige kwaliteit is dat ze er appetijtelijk uitzien. Het is horror die de doorgewinterde horrorkijker amper iets opmerkelijks heeft te bieden.

Mwa.

Middelmatige slasher met een uitgerekt eerste gedeelte. Het plot klinkt eigenlijk al niet grensoverschrijdend, maar dit soort films geef ik altijd wel een kans. Zeker omdat ik het concept zelf wel leuk vind, waarbij dames het opnemen tegen een gemaskerde / onbekende moordenaar. Altijd wel leuk om te zien.

Jammer genoeg neemt deze film uitgebreid de tijd om naar dat gedeelte te springen. Eerst doet de film namelijk een poging tot wat karakterontwikkeling, maar dit wil niet echt lukken. Het voornaamste probleem is namelijk dat geen enkel personage echt leuk is, en dat ze vooral vervallen in middelmatig acteerwerk en beperkte trademarks. Iedereen is nogal saai en standaard.

Visueel ziet deze film er gelukkig wel professioneel uit. Aardig geschoten met passende cinematografie en een aardig stijltje. Vooral het tweede deel weet er een stuk vlotter mee te worden, maar de beelden blijven ten alle tijden wel scherp. De montage is niet altijd even luchtig, maar het valt de film moeilijk te ontnemen dat het niet op alle punten slecht geregisseerd is.

Tweede deel is vooral slasher, en dat weet de film aardig te doen. De kills zijn niet over-the-top bruut, maar ze mogen er zeker zijn. Jammer dat enkele kills net te veel off-screen worden gehouden, maar het bloed mag aardig vloeien en slaat uiteindelijk ook met genoeg tempo door. Eenmaal ze elkaar beginnen op te volgen wordt de film dan ook steeds leuker.

Jammer dat de film buiten een aardig stijltje en leuke kills niet veel weet te bereiken. De finale is spectaculair, maar de film neemt veel te lang de tijd om alles op te bouwen. Of je doet het goed, of je doet het niet. Door met dit soort halfbakken opbouw aan te komen, dat gaat de film niet ten goede komen. Speelduur is dan ook wat te lang. Verder niet slecht, maar het concept vereist beter werk.