Management (2008)

Timide filmpje dat echter gaandeweg aan geloofwaardigheid moet inboeten, en op een gegeven moment zeker wil spelen door wat flauwe scènes in de strijd te gooien. De film herstelt zich hiervan min of meer, tegen het einde toe, maar krijgt dan af te rekenen clichébom die het hele verhaal weer in zijn plooi laat vallen. Het lijkt wel alsof Jennifer Aniston hier een patent op wil verwerven. Woody Harrelson was dan weer de max in zijn rol. Vooral die scène met hond en pop was erg geinig.

Aardig.

Aniston heeft volgens mij al een romcom gehad met zowat elke komiek uit de Sandler stal, ditmaal is Zahn aan de beurt. Vooral hij blinkt uit in deze film. Zat me tijdens het kijken soms af te vragen hoe Zahn eigenlijk buiten z'n personages om is, en kon er me weinig bij voorstellen. Ofwel is hij gewoon zichzelf, of hij heeft dit typetje geweldig goed onder de knie. Hij heeft natuurlijk ook al wel genoeg kunnen oefenen.

Harrelson heeft een kleiner rolletje maar doet het best leuk, verder werken zowel het comedie gedeelte als de romance redelijk goed. De film blinkt nergens echt in uit, het is nooit uberaandoenlijk of geweldig grappig, maar toch charmeert het wel.

Denk niet dat het een film is die lang zal bijblijven, daarvoor is het allemaal iets te klein en niet uniek genoeg, maar verder kan ik er weinig op aanmerken. Aardig tussendoortje dus.

3.0*

Ik heb me bij deze film wel geamuseerd bij het zien van de krampachtige en sullige maar doch lieve pogingen van Steve Zahn om Jennifer Aniston voor zich te winnen.

Jennifer Aniston als Sue Claussen is emotioneel fucked up en daardoor niet toegankelijk voor Mike. Wanneer Jango (Woody Harrelson) in het spel komt wordt het wat interessanter. James Hiroyuki Liao als Al vond ik leuk maar wel erg standaard.

Ik moest wel even op mijn onderlip bijten toen de altijd aardige Mike ineens uitbarstte uit woede en verdriet in zijn kelder. Prima acteer werk.

Niet een film waar je veel van hoeft te verwachten. Leuk voor een keer.

Kleine 3*

Aardige romcom met sullige humor die nooit ergens echt geloofwaardig overkomt.

Een paar weken terug moest ik al Kissing a Fool (1998) doorstaan, ook zoiets als een romcom. Dit is nog een stap erger...

Komedie - komisch ?? Men mondhoeken zijn echt nooit, geen moment, geen enkel moment een halve millimeter naar omhoog gegaan..

Romantiek - romantisch ?? Er springen meer vonken heen en weer tussen Hillary Clinton en Donald Trump dan tussen deze twee hoofdpersonages.

Het verhaal en de dialogen... 'You are too busy being selfless' - tegen een dame die voor een rijke stinkerd heeft gekozen, en die een scene of wat daarvoor een boek zit te lezen in een strandstoel naast het luxe-zwembad ??

Veel goedkoper, inhoudlozer, meer fake kan het niet. Als er al een genre zou op mogen gekleefd worden, dan 'drama', want het is dramatisch slecht.

De 1* is voor de acteurs; die doen allicht wel wat van hen gevraagd is. Maar verder pleit ik ervoor om de makers van deze film als eersten naar Mars te sturen, en er voor te zorgen dat hun ruimteschip ginder ter plaatse '100% perte total' neervalt.

Goeie Aniston

Je kan d'r van alles op aanmerken, maar de combi Zahn / Aniston vind ik erg fijn.

Ook veel leuke bijrollen (Martindale, Ward, Liao, Tzi Ma, Boone Junior), waarvan ik Harrelsons personage lichtelijk irritant vind, maar dat zal ook een beetje de bedoeling zijn.

De eerste helft van de film is het beste, maar ook de rest heeft nog wat te bieden.

Apart en noemenswaardig is ook wel het Vietnamoorlog motief.

Het is niet altijd supergrappig laat staan geloofwaardig, maar een fijne feelgood movie die ik regelmatig nog weer es kijk wel.

Daarom een acht.