Everybody's Fine (2009)

Mooi opgebouwd verhaal dat twee belangrijke levensfeiten wil duidelijk maken en dit gelukkig niet op een melige manier aankaart, nl. de mensen hebben geen tijd meer voor elkaar ( zeker de jongeren voor de oudere generatie ) en dat je als ouder uiteindelijk gewoon je kinderen gelukkig wilt zien.
Een gegoten rol voor De Niro. 7/10

Redelijke trage film wel aangenaam gemaakt door Robert de Niro

Ik zit nu bijna driekwartier in de film, maar een acteur als DeNiro verdient een zoveel beter script. Een soortement roadmovie nadat de ega gestorven is zoooooveel beter gedaan in About Schmidt. Maar ja, niet iedere regisseur heeft de kwaliteit van Alexander Payne. Ik kijk graag naar eyecandy Beckinsale, maar sorry, die is in doen en laten zo Brits dat ze nou niet bepaald als een dochter van DeNiro overkomt.

Afgekeken. Inderdaad De Niro redt de film als verbindende figuur in deze 'Kerstfilm'.

Erg mooie film, ben blij dat ik hem ben gaan zien.

Een schitterende en prachtige film.

Feel good film, en aangrijpend.

Een verassende juweel van een film.

Met een uitstekend spelende cast en weer een ijzer sterk spelende Robert de Niro en met prachtige film muziek.

Een film met een prachtig verhaal met een lach en een traan.

Everybody's Fine is een wat trage film die wat interessante vraagstukken blootlegt. De uitwerking is niet heel erg diepgaand en de acteurs lijken een beetje op de automatische piloot te acteren. Dit maakte het voor mij tot een wat oppervlakkig geheel. Niet slecht maar zeker niet goed.

Dit lezende verbaas ik me over je score van 3,5. Wat maakt het cijfer toch relatief laag (een 7)?

Ik snap wat je bedoelt.

Maar dat cijfer baseer ik ook op, het een eenvoudig gemaakte film is.

En een 3,5 staat voor ruimschoots bevredigend.

Is een mooie score.

Een voorbeeld te nemen bijvoorbeeld een film als Perfect days is visueel nog mooier met camera werk en indrukwekkend van opzet.

En nog beter acteer werk.

In vergelijking met deze film.

Doch ik beide heel leuk vind.

Maar het kwaliteits verschil is duidelijk te zien.

Ik vond het een schattige film. Was vooral gefascineerd door dat rolkoffertje... lol. bonk bonk bonk

Frank Goode (Robert De Niro) is een recent weduwnaar die ernaar uitkijkt om tijd door te brengen met zijn vier volwassen kinderen. Maar één voor één zeggen ze hun bezoek af – ze hebben het te druk met hun eigen leven. Frank besluit dan maar zelf op reis te gaan en hen onverwacht op te zoeken. Tijdens zijn tocht ontdekt hij dat het beeld dat zijn kinderen hem altijd voorspiegelden niet overeenkomt met de werkelijkheid. Niet alles wordt hem verteld, en sommige waarheden blijven verborgen. Wanneer hij onderweg zijn medicijnen kwijtraakt, raakt hij uiteindelijk in de problemen en belandt in het ziekenhuis. Pas dan maken zijn kinderen eindelijk tijd voor hem, en besluiten ze samen kerst bij hem thuis te vieren.

Er zijn betere films waar Robert de Niro in speelt. Eerlijk gezegd wekt het spel van de Niro bets wat irritatie op bij mij. Zeker het eerste anderhalf uur komt de Niro steeds voorbij met zo'n ingebakken niets aan de hand glimlach. Verder is het een film met een graatmager verhaal, onwerkelijke locaties en niet realistisch verfilmd. In handen van een andere regisseur zou deze rolprent ongetwijfeld interessanter verfilmd zijn geworden..

Herkenbaar ingekleurde dramakomedie met een sublieme hoofdrol van Robert De Niro, die hiermee één van zijn beste rollen in recente jaren neerzet. De aparte benadering van regisseur Kirk Jones kiest (gelukkig) voor subtiele dramatiek over lompe komedie, waarmee hij overigens wel een aantal grapjes buitenspel zet. De bijrollen van Sam Rockwell en Drew Barrymore zijn daarnaast leuk neergezet, enkel Kate Beckinsale slaagt er niet in om mee te gaan met de emotie van de inhoud. Everybody's Fine moet daarnaast in het eerste kwartier even op gang komen, maar de innemende aanwezigheid van De Niro weet de kijker relatief snel voor zich te winnen. Het laatste halfuur staat op voorspelbare wijze vooral in het teken van drama en die komt wisselvallig voor de dag, maar niettemin zorgt het sterke middenstuk gemakkelijk voor een ruim voldoende.

Na het overlijden van zijn vrouw wil een vader al zijn kinderen bij hem thuis uitnodigen, maar ze laten hem allemaal zitten. En zo besluit hij om al zijn kinderen, die verspreid over Amerika wonen, zelf maar op te gaan zoeken. Alleen hebben de kinderen nu allemaal hun eigen leven en komt het eigenlijk niet goed uit dat vader plotseling langs komt. De film is pijnlijk herkenbaar, maar dat zal wel voor meer mensen gelden. De titel en eindconclusie is dan toch nog een soort van troost in dit droevige verhaal. Everybody's fine. En daar moeten we het mee doen. Verder bouwt de film mooi op. Hij loopt als een trein en is voorbij voor je er erg in hebt. En dat komt ook omdat er mooi geacteerd wordt.