WALL·E (2008)

Herziening. De thema's zijn 15 jaar later niet minder relevant geworden, integendeel: de toenemende onleefbaarheid van de Aarde, gadgetverslaving en onbetrouwbare A.I. zijn alleen maar hoger op de agenda geklommen. Het deel op Aarde, waarbij WALL-E alle troep verpakt (en af en toe een schat bewaart) blijft toch het beste, en zou eigenlijk wat langer mogen duren. Ik vind het deel in de Axiom een stuk minder boeiend, de vele 2001 verwijzingen ten spijt. De wat experimentele toon van de eerste 30 minuten wordt ingeruild voor het bekende Pixar-formulewerk, niet onaardig, maar ook niet heel bijzonder.

Hou wel van wat eind-van-de-wereld-negativiteit op zijn tijd.

Met inmiddels twee kinderen is mijn totale destruction wish niet meer zo actueel maar er waren tijden dat ik dacht "sterf toch allemaal jullie mensen. Je maakt er een potje van en hebt het niet eens in de gaten". Zojuist de film gekeken met de twee jongens en het is een leuke combinatie van zowel post apocalyptische ellende en humor. Misschien zelfs wat romantiek tussen WALL-E en EVE maar ik vond vooral het gegeven dat er weer 'leven' op aarde mogelijk was na al die jaren troep dumpen wel prettig.

Deze opmerking is wel treffend:

En dat was vijf jaar geleden. Gelukkig worden mensen langzaamaan wakker en hebben ze door dat bloemen en vliegtuigen de wereld niet gaan redden. Kunst en cultuur wel. Meer van dit soort mooie films met een nuttige boodschap graag.

Dit blijft een prachtige en aandoenlijke animatie.

En in wezen met realiteit erin, gezien het gegeven in deze film.

Maar er is altijd hoop en het tij kan altijd keren, maar dat is aan moeder Aarde.

Knap gemaakte animatie en ook het verhaal.

Wall-E en Eve stelen de show.

Robotjes met emoties.

Vertederend en een ijzersterke animatie.

Met een boodschap.

Weer van genoten.

Ik heb deze sinds mega lange tijd weer eens gekeken en hij blijft geweldig vind ik. Ze weten gewoon volop emoties te brengen met een robotje en zijn kameraadje wat een kakkerlak is, prachtig.

En de boodschap/het verhaal is echt sterk ook, al die mensen op dat schip die aan obesitas lijden en de reden waarom, sterk! Pixar doet zulke dingen niet meer vandaag de dag. Ze brengen nog echt wel leuke films, maar niet van dit niveau.

Apart dat deze site zegt dat het niet op Disney staat, het staat er wel degelijk op.

Wederom weer eens gezien, maar wat is dit toch een prachtige film.

Echt geweldig.

Grappig,

Ontroerend,

Spannend,

Overdreven,

Ingetogen,

Warm,

Koud,

De film heeft alles wat je hoopt te vinden.

Sinds lange tijd weer eens herzien. Het begin is sterk en aandoenlijk en gewoon leuk om te zien.

Het stuk in het ruimteschip is eigenlijk maar veel van hetzelde en lang niet zo interessant en soms zelfs wat flauwig.

Nog steeds knap gemaakt en een relevant verhaal, maar niet zo indrukwekkend als ik ooit in m'n hoofd had. Nog steeds wel 3 sterren!

Ongelooflijk knappe mix van sombere toekomstvoorspelling annex satirische maatschappijkritiek en humor met ontelbaar veel kleine visuele grapjes, met invloeden van onder andere E.T. en 2001 – a space odyssey (dat rode oog van Auto!). De tweede helft op het ruimteschip lijkt een beetje trager te gaan (niet qua actie, wel qua plotontwikkeling), maar de manier waarop de gezagvoerder beseft wat er aan de hand is en hoe hij zijn gezag terugkrijgt trekt de zaak weer vlot, en het is mooi om te zien hoe ik mee kan leven met de love story van twee robots, met dank aan de sublieme animatietechnieken natuurlijk. Zoals wel vaker had ik hier niet precies zin in, maar toen ik er eenmaal aan was begonnen heeft Pixar me toch weer meegesleept.

Eerste deel van de film is echt een 5/5 waard. Het zet tot nadenken en maakt nieuwsgierig. Het is eenzaam op aarde voor Wall-E, de enige nog functionerende robot op aarde. Dan komt daar, alsof een wonder, de impulsieve EVE ineens op aarde, die op zoek is naar leven tussen al het afval. Wall-E raakt helemaal in de ban van EVE (ontzettend lief) en uit zijn waardering (liefde) voor haar door haar een zeldzaamheid te geven die hij heeft gevonden: een prachtig, van nature groen zaailingetje. Waar Wall-E alleen was op aarde maar zijn eenzaamheid verdween met de komst van EVE, is op het door de mens bewoonde ruimteschip, ondanks dat er tal van mensen aanwezig zijn, een ieder alleen maar op zichzelf gericht en echte eenzaamheid. De mensen zijn ook lui en compleet nutteloze wezens geworden. De mens kan zich nauwelijks zelf voortbewegen (hoe dichtbij zijn we met de komst van AI?). Toch is dit gedeelte minder kwalitatief dan het eerste gedeelte van de film. Ook de jonge kijkers haakten hier af. Gelukkig is het einde van de film wel weer heel mooi en emotioneel makend. Dat laat maar weer zien dat wij mensen gemaakt zijn voor een wereld zoals die geschapen is en die te koesteren. Een wereld met liefde en communie. Een wereld gebaseerd op AI is vooral heel oninteressant.