The Grudge 2 (2006)

Ook de tweede USA versie van The Grudge vind ik nog steeds een geslaagde herhaling met weer een groter budget dan de eerste.

Persoonlijk vind ik dat hier meer in gebeurd dan in de eerste, en het is allemaal zeer mooi verzorgt. Scenes als b.v. in het ziekenhuis was echt zeer sterk.

Veel nieuwe dingen in deze dat we nog niet hadden gezien bij de vorige, maar ook alweer die herhaling van uit vorige delen net wat Shimizu had gedaan met de vorige. Als teresa palmer haar gsm wilt pakken op de bureau en ze voelt het voetje van Toshio hebben we al gezien in ju-on the curse 2, en dan ook die oude man op de bus dat kiekeboe doet naar toshio kennen we vvan ju-on the grudge.

Cast doet het prima, en het heeft toch nog zo de zelfde spanning als in de eerste alleen is het allemaal een beetje meer.

4,0

een heel leuk vervolg.mischien wel net iets leuker dan deel .ja een spannende film.heb hem in de bios gezien.dat was heel leuk,sommige momenten schrok ik wel een beetje.maar vind het nooit eng of zo.

Nadat ik een tijdje terug deel 1 ook weer is na jaren opnieuw had herzien heb ik 2 dagen geleden ook dit 2e deel weer is opgezet.

Wat ik laatst ook al bij deel 1 beschreef: vroeger was deel 1 echt één van de spannendste en engste horror film die ik gezien had en nadat ik hem na jaren weer is had herzien viel me het vies tegen.

Ook dit deel was dan behoorlijk een tegenvallertje.

Het begint allemaal nog best aardig en een vlot tempo in de film maar spannend of eng is het gewoon niet meer te noemen.

Het verhaal was ook niet super interessant en het acteerwerk kon er mee door maar ook niet super. Ik moet wel zeggen dat de cast nog wel geinig is. Een aantal bekende acteurs in hun nog wat jongere jaren waar ze volgens mij ook nog niet zijn doorgebroken .

Maar al met al is het gewoon allemaal niet meer zo leuk als je al wat gewent bent.

Toch misschien over een tijdje deel 3 herzien maar ook daar verwacht ik niet al te veel van.

2,0*

goed griezelig vervolg, mooi beeld en geluid

Vandaag weer naar jaren terug gezien.heb me weer prima vermaakt.blijf bij mijn vorige mening.een leuke cast.weer een goed verhaal.op naar deel 3.

Het beste deel van de Ju-On: The Grudge franchise! (Ook de remakes)
Wat blijft de ziekenhuis scène toch ongelooflijk sterk! Deel 2 van de remake is toch wel een stuk enger dan het eerste deel van de remake en de 2 delen van het originele (maar er zijn dus nog 2 oudere delen die ik wel graag zou willen zien dus als iemand tips heeft!?)
De film is eigenlijk constant spannend en sfeervol met best wel veel momenten die zelfs behoorlijk creepy zijn. De afwisseling tussen de 2 hoofd verhaal lijnen zijn goed volgbaar en het maakt de film ook interessant naast de hoeveelheid spanning.
Vind het stukje vlak voor het einde erg sterk ook wanneer Aubrey fysiek hetzelfde overkomt als Kayako.

☆4,5

Een flut- horror film voor jeugdige pubers. 12-15 jaar. Als je wat ouder bent zet je het na 20 minuten uit. Rommel. Zo voorspelbaar, zo cliche, zo goedkoop, zo kitsch. Doortrekken....

Let me guess...je bent een oude, verzuurde vent die denkt dat hij de perfecte filmsmaak heeft??

Exact...!!!!.Een verzuurde, universitair opgeleide , kritische 84- jarige...met filmsmaak.

( een 18 jarige, met Lbo, die alleen de Donald Duck leest, vindt dit ook Japanse rotzooi- zie reactie crimedevil en welat, die het zo krachtig verwoorden )

Paar jaar geleden gezien...nu weer. Mwaaaa. Met verbazing lees ik hier de reacties..... Ik vind het eerder comedy 4*, dan thriller/ horror 0,5*.

Mijn zoon kijkt m regelmatig met zijn dochterje van 9 !!!!...ze lacht zich een ongeluk.

Het is fun , totaal niet spannend of eng. En zooooooooo voorspelbaar.

Een echte wegkijker.

De originele Japanse reeks bleef qua uitvoering beperkt vanwege een gebrek aan fatsoenlijk budget, maar nu regisseur Takashi Shimizu die middelen wel ter beschikking heeft is zijn universum er niet veel beter op geworden. Dit vervolgdeel op de populaire remake voelt dan ook erg aan als een vluchtig in elkaar gedraaide sequel die een paar scenes uit de originele reeks nogal nonchalant overneemt. Zeer nadelig aan het volledige gebeuren is het matige acteerwerk, al komt dat ook omdat het scenario van Shimizu en medescenarist Stephen Susco de meest banale dialogen mogelijk neerpennen. Het is onmogelijk voor een enkel personage om zich te kunnen onderscheiden met het materiaal waarover ze beschikken, maar ook de opbouw naar de griezelmomenten maakt een bijzonder ongemotiveerde indruk en Kayako vooral een zeer uitgekauwde indruk. De cinematografie en algemene look van de film mogen er best wezen, maar horrorliefhebbers van een angstgevoel doen zich er beter aan geen vervolgdelen uit deze reeks meer op te zoeken.

“It's all your fault! What did you do? What did you bring here?”

“It followed me here. THEY followed me here!”

Ik was oprecht alweer helemaal vergeten dat ik deze horror franchise was begonnen vorige maand, al zijn er misschien twee weken overschreden nu ik dan toch verder trek met deze toch wel vrij saaie franchise. Want eigenlijk mijn directe conclusie toen ik deze tweede film afsloot was het feit dat deze film gewoon simpelweg niet meer werken op mij. Misschien komt het omdat ik toch relatief vaak en veel horrorfilms kijk en heb gezien, en dus ook het bekende trucje ken wat ze hier uithalen, of omdat deze film gewoon ontzettend zwak is. Ik denk persoonlijk dat het een combinatie van deze twee elementen zijn, want ja, het is een vrij simpele productie met eigenlijk weinig sfeer en daarnaast hebben we op de dag van vandaag al wel veel van dit soort type films langs zien komen. Toch is deze filmnaam een naam ansicht, eentje die zichzelf eigenlijk best hoog heeft gewerkt in de horrorscene.

Vroeger zouden deze film echt beter op mij werken, nu lukt het gewoon niet meer. Opzich begon de film best leuk, en vond ik de ziekenhuis scene ook heel tof alleen daar bleef het ook wel weer bij. Over het algemeen is het gewoon best saai, spannend werd het overigens ook nergens en tja, dit is gewoon een geflopt iets.

Ik ga deel drie ook nog even kijken, en het recent uitgekomen deel om toch zo ook alles gezien te hebben en er een eind mening over te hebben, al moet ik voor die mening wel eerst in mijn ogen ook de Japanse versies kijken, die dus beter blijken te zijn, en dat moet ik wel gaan geloven. Ik denk dat Hollywood hier gewoon wederom de nek om draait van een best tof idee, alleen valt eigenlijk alles tegen in deze film.

Waar de eerste film een sterke openingsscène met Bill Pullman had, zie je nu wat er gebeurt met de Columbia-fakkeldraagster – ook een aardige vondst, en dan moet het ontbijt met spek nog komen. Wat mij betreft is dit deel een waardige opvolger met drie verhalen die elk op zich interessant zijn en die op het einde op acceptabele wijze min of meer samenkomen, en met ten opzichte van het soms opzettelijk "cleane" origineel (de kale woning, het ziekenhuisinterieur, Susans appartementencomplex) nu een donkerder en somberder kleurpalet. Aan de minzijde is niet alleen de verrassing van het origineel met z'n creepy spookverschijningen weg, maar ook valt het nu op dat praktisch iederéén het loodje legt (helaas zelfs die yummy Teresa Palmer), hetgeen er voor zorgt dat ik geen behoefte meer heb aan nadere vervolgen, hoezeer ik me ook met dit tweede deel toch goed vermaakt heb.

Deze vroeger nog gezien, maar na al die jaren me er nog eens aan gewaagd. De film gaat verder waar het eerste deel was gestopt. De film was jammer genoeg niet altijd even spannend en mocht misschien wat korter geweest zijn.

De cast deed het verder niet slecht en de film zag er ook goed uit.