The Ring (2002)

Film met een spannend verhaal en het acteren was ook prima.

Goeie film over een vrouw die onderzoek doet naar een videoband die de dood van een aantal tieners heeft veroorzaakt. Een goed opgebouwde horrorfilm met een mysterieus verhaal. Sfeervol en met een aantal goeie, nachtmerrie-achtige scenes. Onderhoudend en Naomi Watts weet de film prima te dragen.

Het zal wel aan mij liggen, want die Japanse horrorfilms zijn erg populair. Maar ik struikel toch wel een beetje over het verhaal. Een video bekijken en gebeld worden en dan vervolgens na 7 dagen sterven..........mmm, tja. De excorcist gaat over een meisje dat wordt bezeten door een demon die in een cultuur uit de oudheid werd aanbeden. Vind ik toch een beter verhaal. Via een videoband is voor mij helaas toch ietwat te belachelijk. In deel twee worden ze allicht afgeslacht door een betoverende doperwt.

Lang geleden heb ik zowel het Japanse origineel als deze Amerikaanse remake gezien. Ik weet niet meer welke ik de beste vond, maar nu de Amerikaanse remake op TV was heb ik deze herzien. Het is een goede horrorfilm en ik vond ‘m leuk: het verhaal is in wezen simpel en gaat om het in vele culturen bekende (bijgeloof van het) ‘boze oog’ dat een moderne en originele update krijgt doordat het de vorm heeft gekregen van een videotape waarbij een journalist onderzoek gaat doen naar typische tienerdoden na het zien van de tape en daarbij ook zelf de tape ziet en aldus in een race tegen de tijd het mysterie moet oplossen om haar eigen leven te redden. De film bevat daarmee horror-, mysterie- en thrillerelementen en dat maakt de film aldoor boeiend. Zeker voor een horrorfilm is het script intelligent en op het einde is er nog een twist of een vervolg: de film lijkt afgelopen maar de conclusie daarvoor is fout zodat het echte inzicht in het mysterie pas erna komt (en dat de goede afloop verandert in een kwade afloop).

Veel gehoord over deze film, toch vond ik het allemaal maar wat magertjes. Ik vond Watts vooral irritant en ik vond het gebeuren wat langdradig. Toch geef ik de film wel een voldoende. Ik was erg te spreken over Henderson, en hey einde verraste mij wel enigzins. Leuk om een keer als tussendoortje gezien te hebben.

Ik heb niks met horrorfilms, maar naar deze bleef ik toch kijken. Goed geacteerd en mooi verfilmd, leuk verhaaltje dat je nieuwsgierig maakte naar het einde.

The Ring blijft ouderwets gezellig griezelvoer, ook bij een herziening. Opvallend aan deze kijkbeurt is dat Naomi Watts niet een heel sterk hoofdpersonage speelt en met name de bijpersonages slecht acteren. Een ideaal voorbeeld is de bijeenkomst na de dood van Amber Tamblyn, waarbij werkelijk iedereen beneden alle peil acteert. Daartegenover staat de kundige regie van Gore Verbinski, die voor een best onheilspellend sfeertje weet te zorgen en kan leunen bij een interessant mysterieverhaal. Elke verschijning van Samara Morgan is raak en visueel weet Verbinski de deprimerende toon altijd wel vast te houden. Persoonlijk vond ik de opening evenals de slotfase de beste stukken (De openingsmoord en de dood van Martin Henderson dus), maar ook naast die twee scenes is de film in z'n geheel gewoon lekker genietbaar.

Sfeervolle start die voor nieuwsgierigheid en spanning zorgt. Maar al snel wordt het een onzinnige, vergezochte, en bij momenten langdradige, soms zelfs saaie bedoening - op een paar opvallende scenes (paard, dame uit tv-scherm,...) na.
't Is dat ik al een paar decennia lang verliefd ben op Watts, dat maakte deze 115 minuten toch nog enigszins genietbaar.

Deze al zo vaak op tv zien passeren en al enkel stukken van gezien maar nooit volledig bekeken. Deze dus nu eens een kans gegeven. En heb me er wel mee vermaakt doet me wat denken aan de goede oude tijden toen ook bv Screams films uitkwamen waardoor het me ergens een nostalgisch gevoel gaf. Op naar deel 2!

In 2017 voor het laatst gezien (zie hierboven) Nu dan in een prachtige 4k transfer. De groene kleur is gebleven, maar dat is zeker niet storend. Het geeft zo wel een mooi effect. Blijf dit een geweldige horror/thriller vinden, met een goed verhaal. Daarnaast zijn de beelden mooi gemaakt. Vond alleen dat Rachel wel erg snel de juiste vuurtoren had gevonden in Amerika. Wat ik kan vinden is dat Amerika zo'n 20 vuurtorens heeft. Deze in The Ring is gemaakt in Yaquina Head (Newport, Oregon). Het eind is trouwens leuk gemaakt. Met typische beelden die je krijgt te zien bij een videoband. Het uitrekken daarvan vond ik ook geniaal.

Film 4.0

Beeld (4K) 4.5

Geluid 4.5

Teleurstellend, zeer teleurstellend wat de horror betreft.

Je ziet nauwelijks wat, de kills niet, elke keer wanneer het wat kan worden, kappen ze het af of zo bewust.

Sowieso niet veel aan het verhaal, enige wat leuk was was dat meisje en tv, that's it.

Klinkt meer als 2,5* dan 3,5*

Indertijd was deze film behoorlijk meeslepend, nú maakt hij bij mij nog vooral indruk door de zorgvuldige opbouw, de goede rollen en een paar vrij creepy scènes. De eerste scènes met de twee meisjes zet meteen al goed de toon, en de geluidsband met muziek, regen en gewone dagelijkse klanken maar ook met onbestemde geluidjes is sterk en suggestief. De spanning blijft steeds onderhuids, net als in The grudge, maar de tape zelf bevat een paar onruistbarende beelden à la Un chien andalou of David Lynch, en de scène met het paard op de pont is oprecht bizar. Naomi Watts is de ideale actrice voor deze rol, slim en doortastend maar toch ook "gewoon" en met een zweem van kwetsbaarheid, Luke Wilson-lookalike Martin Henderson is prima als sympathieke luisteraar en mede-samenzweerder Noah, David Dorfman kan goed het enge kind spelen, en de onheilspellende aanwezigheid van Brian Cox is altijd welkom. En de laatste scène van Noah bij de tv is wat mij betreft klassiek. Dus, niet meer de impact van 2002, maar anno 2025 nog altijd stijlvol en sterk.

Van The Ring - ikruikversemosterd:

"Een echt doodenge horrorfilm over een videoband. Zo vatte een klasgenootje op de middelbare school The Ring samen. Klonk niet als aanbeveling. Eerder vergezocht. In mijn herinnering werd de dvd toen steeds populairder en begon de band een relikwie te worden. Een herinnering aan een ander tijdperk. Hoe kon zoiets, de analoge mediadrager, nou nog zoveel indruk maken?

Wist ik veel dat het in The Ring om een vervloekte VHS-band ging, om de grofkorrelige opname van een langharig figuur en een waterput, en dat iedereen die de beelden zag onbedoeld een gruwelijke vloek verspreidde. Ik had nog geen idee van meisjes met paranormale krachten en diepe wraakzucht en het door de telefoon gefluisterde “seven days”.

In Japan waren ze al veel langer op de hoogte. Daar was Ringu een monsterhit. Amerika stond handenwrijvend klaar voor de remake.

Het duurde even voor ik mij aan de film waagde (op dvd, dat wel) en moest mijn klasgenootje gelijk geven. The Ring was een nieuw soort terreur waar ik ongemakkelijk van werd, zich onder de waterspiegel schuilhoudende horror die mij kopje onder trok en meezoog in uitgesproken gekte waar ik ver van uit de buurt wilde blijven.

Inderdaad. Dit was doodeng. En dat is The Ring drieëntwintig jaar later nog steeds."

De film na decennia nog eens bekeken, het verhaal is nu eenmaal dun. Een demonische Samara doet via een videoband haar verhaal en wraak neemt.

De horror thriller is nog steeds tijdloos. Vooral de sfeer in de movie is sterk, met vooral de muziek van de net ontdekte Hans Zimmer door Gore Verbinski. Ik vind het een pareltje.

Heb deze nog eens bekeken, was best een goede film, om zo lang geleden gemaakt te zijn, zeker omdat Watts weer zeer sterk acteert. Ik kende deze al, en ook het origineel Ringu, die ik persoonlijk nog een beetje beter vond, ook al is hij een stuk ouder. Echt heerlijke horror deze, maar zeker Ringu...

Na lange tijd weer herzien, nu op 4K met Dolby Vision. Destijds ook nog in de bios mogen bewonderen.

Goede Amerikaanse remake van de Japanse culthit Ringu uit 1998. Het ingenieuze verhaal heeft mij altijd geïntrigeerd en de expressieve performance en overtuigende angst van Naomi Watts dragen sterk bij aan de film. De film kruipt langzaam onder je huid en houdt (met dank aan de soundtrack van Hans Zimmer) dat onbehaaglijke gevoel tot het eind vast.

Toch zijn er ook wat puntjes van kritiek te benoemen. Waar het origineel uitblonk in de beklemmende sfeer en het raadselachtige verhaal, koos regisseur Verbinski iets meer voor jumpscares, daarbij botst de drang tot uitleggen met het ongrijpbare Japanse uitgangspunt, typisch Hollywood.