Evil Dead II (1987)

Oja, deze was echt plezant. Me echt wel geamuseerd en met vol enthousiasme gekeken naar de creativiteit en opeenstapeling van gebeurtenissen. Het valt amper stil en er valt steeds wat te beleven. Uiteraard zijn sommige personages niet altijd even consequent en wordt er wat van de hak op de tak gesprongen, maar de overdrive bracht wel de nodige schwung aan het geheel. Ook het slechte acteerwerk is bij dit soort films gewoon een pluspunt.

Naast de gore elementen - die (letterlijke) bloedbaden blijven geweldig ook wel wat humor in de film. Die hand die dienst deed als spin, altijd leuk. Een ingeslikte oogbal, haha, meer van dat. Sprekende dierenkoppen en ga zo maar door.

En het ziet er inderdaad allemaal nep uit, toch vond ik het grafisch best allemaal prima. Erg creatief ook. Wel ja, een crazy ride, dat werd het zeker. En als men dacht dat het eindelijk voorbij was, moesten ook de bomen nog hun gram halen. Lekker einde ook met de scène in de Middeleeuwen en geheel passend in de sfeer van de film: over the top, gore en funny.

"Groovy”

Van het eerste deel heb ik niet de beste herinneringen, toch heb ik me destijds akelig vermaakt met dat deel. Vreemd vind ik zelf, want op papier en qua stem laat ik wat heel anders zien dan hoe ik het mij herinner. Het is dan ook niet voor niks dat ik zes jaar heb gewacht om dit tweede deel te gaan kijken. Dan kun je zeggen kijk het eerste deel nog een keer, en kijk dan nu het vervolg. Maar gek genoeg is de absurdheid die deel één kende mij nooit ontgaan. Dan kun je toch wel stellen dat het eerste deel me aardig is bevallen, want ondanks de jaren tachtig kitsch, is dit gewoon ook een erg leuk tweede deel geworden die ik misschien nog wel een stuk beter vind dan het eerste deel. Ik zag het bij de twee personen onder mij ook al steen, dit is een crazy ride maar, eentje die wel echt heel vermakelijk is.

Ik snap dat dit voor de fans juist een waanzinnig goed en leuk tweede deel is. Ik durf mijzelf geen fan te noemen, zeker om het eerste stuk wat ik heb getypt, ik vond het wel heel leuk. Typisch een film die horror laat overtreffen door de komedie, dan wordt het allemaal heel vaag, heel vreemd, maar wel lekker. Aan bloed geen gebrek, de film kent een hoog niveau en zwaar intensiteit aan gore, die afwisselend met wat stukken verhaal een leuke film vormden, al werd het nooit rustig. Vanaf minuut één zit deze film lekker in de olie, en word je als kijker verrast met veel actie. Dit is misschien juist wel de valkuil in mijn ogen, of voor mij althans. Want ik heb nou niet echt bepaald het gevoel gehad dat ik echt lekker in de film zit. Het verhaal miste ik nogal, er is geen introductie en je weet ook mijn god niet waar je nou precies naar kijkt. Het is even uitvogelen hoe of wat, gelukkig wordt dat je in de loop van de film rustig verteld als je de concentratie nog vast hebt in ieder geval. Ik begrijp best als je snel afgeleid raakt tijdens deze film.

Je kan stellen dat Raimi eigenlijk maar weinig moeite heeft gedaan een echt verfrissend en vernieuwde tweede deel te maken. Hij pakt eigenlijk het succes van deel één en maakt daar gewoon nog een hele film over, dan wel met een leuk einde wat dan weer fijn overloopt in het thema van ‘Army of Darkness’. Althans je kan zeggen dat het een beetje gejat is van deel één, Raimi voegt nog wel een lading mensen toe die ook aan de demoon moeten geloven.

Daarnaast heb ik toch met enige interesse zitten genieten van de special effect die Raimi gebruikt. De creativiteit spat ervan af, hoe B-matig de film overkomt of aanvoelt, je ziet dat Raimi een liefhebber is van het genre, en je kijkt de film dan ook uit het oog van een horrorfan. Ook Bruce Campbell werkt hier hard aan zijn cult-status die hij nu natuurlijk ook gewoon heeft. Net zoals deze cult film, heerlijk.

Wat ik zei, genoeg bloed, genoeg horror om als liefhebber van te smullen maar, daar om heen wel een beetje tegenvallend. Weinig verhaal, wat ik toch wel had verwacht misschien. Creativiteit genoeg, zoals het moment wanneer Linda op staat uit haar graf, duidelijk dat er iets van kleipoppetjes gebruikt werd, heel leuk gedaan. Ik vond hem zelf een tikkeltje beter dan deel één, dat is misschien meer een kwestie van smaak.

Tegelijk een sequel als een remake van de 1st film, zeker goed gedaan ook. Qua verhaal, effecten en de cast zeer zeker Bruce weer als Ash. Ik zie meestal 1, 2 en 3 op 1 avond en deze is en blijft de beste in de reeks

Herzien op 4K. Eerder een verfijnde remake met een groter budget dan een direct vervolg. Voor velen de beste van de originele trilogie, voor mij persoonlijk de 'minste', al vind ik het nog steeds een goeie film. De comedy-elementen overheersen de horror, en je moet de film ook absoluut niet serieus nemen. Qua comedy schiet het voor mij net iets teveel door, wat resulteerd in slapstick onderbroekenhumor, je moet ervan houden. Visueel ziet het er wel weer gelikt uit met hele gave shots en de film kent veel vaart. Campbell zet weer een sterke rol neer en de oneliners hebben net als de film zelf inmiddels een cult-status.

Eén van de hoogtepuntjes vind ik de scene in de schuur met de kettingzaag en de afgezaagde shotgun, was vroeger al een kippenvelmomentje, en in het vervolg word hier op voortgeborduurd. Special effects waren oerlelijk, maar wel een vet open einde voor Army of Darkness.

Originele trilogie rating: 1 - 3 - 2

Ik dacht even dat dit deel met al die skeletten was, maar dat is Army of Darkness. Evil Dead II had ik nog niet gezien, het werd tijd om deze mee te pikken. Deel 2 is de missing link tussen het eerste deel dat op humor mikte en deel 3 dat meer humor bracht. Daardoor is Evil Dead II half griezelig en half zo grappig. Het minste deel uit de franchise, al krijgt het net door velen zo'n hoge score. Maar mij ligt het minder. Bruce Campbell is ook overroepen wat mij betreft, al valt hij in deel 3 nog wel mee.

Vond deze beter dan de eerste (2,5*) maar eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik niet meer goed weet waarom ik die eerste film zo matig heb beoordeeld. Wat me hier beviel was de evenwichtige mix van humor en horror. Het is soms net iets meer lachen dan griezelen maar er zaten toch enkele fijne en zeg maar geschifte scènes in. Vaak redelijk cartoonesk. Evil Dead II kreeg ook een groter budget maar de special effects blijven vaak aan realisme ontbreken en zien er niet echt modern uit, zelfs voor de jaren 80. Is verder ook minder bloederig en goor dan de eerste, waar men explicieter ledematen afhakte en alles veel grimmiger overkwam. Wat er niet ontbreekt is Raimi's grenzeloze creativiteit. Hoe hij alles visueel weet te vatten is een staaltje kundigheid die ik me niet van de eerste film herinner. Ik denk dat ik het meer voor dit vervolg heb, omdat een mix van humor/horror beter past bij de sfeer van de film. Over acteerwerk zullen we maar zwijgen, doet er ook niet zoveel toe.

Vrijdagavond de vervolgstappen van de twee weekse horrormarathon en dat leverde deze Evil Dead 2 op waar deel 1 goed is, maar verder niet echt mijn ding, maar ik mij wel eerder al kostelijk vermaakte met de derde uit de reeks. Dus derhalve was ik wel benieuwd wat deel 2 te bieden had waar er toch wel erg veel verschil zitten tussen de 1ste en de 3de.

Ash dus, die zich andermaal laat verleiden tot een weekendje in een hutje in het bos, je zou je afvragen heb je dan niets geleerd? Ik zou nooit weer een poot in het bos zetten met zo'n ervaring, maar Ash gaat er gewoon weer op uit wat al een eerste prachtige scène oplevert met de auto over de brug. Bij aankomst in het huisje is het uiteraard wachten op de pleuris die weldra gaat uitbreken, en wanneer het boek gevonden wordt en bepaalde woorden gezegd worden is dat snel gerealiseerd en kan de strijd met het duister andermaal beginnen wat verschillende koldrieke maar ook bijzondere momenten op gaat leveren.

Want op dat vlak valt er veel te genieten met een dansend lijk, verschillende moorddadige griezels, de rechterhand die een eigen leven gaat leiden, heel veel strijd en smerigheid en wat kan Bruce Campbell toch goed schreeuwen. Opvallend daarnaast is toch al de switch van serieuze horror richting de komedie achtige toon die Army of Darkness heeft. Want vooral de actie neigt toch regelmatig naar het slapstickachtige, iets wat absoluut niet vervelend is want zoals ik al eerder zei spreekt de serieuzere toon van de eerste film mij niet echt aan waar ik de derde wel erg leuk vond. Dus dit deel past ook beter in het potje met een goed cijfer tot gevolg.