Vodka Lemon (2003)

mmmmmm nogal een lage waardering hier. Ik vond het wel een mooie film. Een soort van lievere versie van Kusturica-films als Black Cat, White Cat. Bedaard van tempo, lief en met schitterend camerawerk.

Mooi portret van een aantal bewoners in een dorpje in the middle of nowhere van het desolate landschap van Armenie na de Sovjet tijd.

In dit dorpje is het inmiddels armoe troef geworden en het verval slaat dan ook langzaam maar sluikend toe. Iedereen is bezig zijn laatste bezittingen te verkopen om te overleven of vertrekt noodgedwongen. Er gaan alleen maar dingen af en er komt niets meer bij.

Zoals er in een gesprek in de film gezegd wordt : In de Sovjet tijd had je alles behalve vrijheid. Nu heb je alleen nog maar vrijheid !!

Ondanks alle misere en armoede is het toch mooi dat er ook nog tijd en mogelijkheid is voor de liefde tussen een weduwnaar en een weduwe. Mooie film.

Een aantal mooie beelden van de zon die op een sneeuwlandschap zit, veel meer positiefs kan ik jammer genoeg niet kwijt over Vodka Lemon. Meer dan wat flauwe impressies van het dorpje krijgen we niet, en ik vraag me behoorlijk af wat nu eigenlijk de intensies waren van regisseur Saleem.

Daar sluit ik me bij aan, prachtige rustieke beelden, handig zo vlak voor het slapen gaan. Inhoudelijk vind ik het maar povertjes en weinig interessant, om het maar zachtjes uit te drukken.

Vond het blijkbaar een stuk beter dan de meesten hier. Het concept, en de nogal op zich oninteressante scènes worden getransformeerd naar juist iets interessant. Misschien zou inderdaad wat inkorting gunstig zijn, maar goed.

Diep onder de indruk. De film kon me niet lang genoeg duren. Meegezogen in het verhaal dat nergens heen leek te gaan en uiteindelijk nagenoeg nergens heen ging. En het bulkte van die sfeer. Ik hou ervan. Al die herhalingen ook. Elke keer weer naar de begraafplaats, elke keer weer terug. Bus in bus uit, naar de markt, rotzooi proberen te verkopen. En toch elke keer weer anders. Soms diep triest, op andere momenten erg grappig. Deze ga ik echt nog een paar keer kijken. Nu een 4*

Naar mijn smaak nogal onevenwichtige mix van karikatuur en dramatiek. Het thema had volgens mij sterker en indringender kunnen worden uitgewerkt...

Komedie en drama; grappig en pakkend: een heel bijzondere film.

'Een periode uit het leven van...', waarin weinig gebeurt, waar we vooral geconfronteerd worden met de situatie in een klein Armeens dorpje, zoals er allicht oneindig veel zijn in wat vroeger de Sovjet-Unie was.

Humor en drama liggen letterlijk bijzonder dicht bij elkaar: Hamo die in de sneeuw uitglijdt met een kast op z'n rug - maar ook het feit dat hij in z'n eentje die kast moet weghalen uit z'n huis en verkopen om aan geld te geraken. Of Hamo die in de goed gevulde omslag centen verwacht van z'n zoon die in Parijs gaan wonen is. Helaas, het is smeekbede om geld naar Parijs te sturen.

Sommige scenes doen me twijfelen tussen realisme en en een poëtische inslag: het gesprek tussen Hamo en Nina buiten op een stoel; of het trouwfeest dat eveneens in de sneeuw doorgaat - is dat echt, is dat traditie... ik weet het niet.
Wat, behalve de bruine rooksnor van Hamo , in elk geval pure realiteit is, is de armoede die we te zien krijgen. Werkloosheid. De bus niet kunnen betalen. Behangpapier waar nauwelijks wat van overblijft: hier en daar bij huisjesmelkers hier bij ons, daar 'normaal'.

Ging richting 3*, maar in dit geval waren het de gesprekken en beelden in de 'Extra's' die voor extra waardering zorgden. Ook daar is er dat huwelijk van drama en komedie: een strijd om beelden te schieten bij -20°, terwijl acteurs en mensen van de ploeg een beetje staan te springen en dansen om de kou te weerstaan. Opnames stilleggen voor een sneeuwbui en buiten moeten wachten. Plots heel andere setting wanneer de lente begint en op enkele dagen tijd de +20° voor een massa smeltwater zorgt.

De regisseur voegt er aan toe wat zonder meer duidelijk is: wanneer je dit op een scherm ziet, moet je alvast zeker eens nuchter beseffen hoe goed wij, of toch zeker de grote meerderheid onder ons, het hier hebben.