Hard Target (1993)

Meester van de actiefilm John Woo. Zijn The Killer vond ik een meesterwerk, en al hoewel Hard Target zeker niet zo goed is, is dit wel geweldige actiepulp.

Van Damme met Haagse mat en zijn Duster coat is het toppunt van foutheid. Ben geen bekende van Van Damme zijn werk, en eerlijk gezegd vind ik hem redelijk charisma-loos maar in de actie scènes kwam hij gelukkig beter tot zijn recht.

De actie wordt opgehangen aan een verhaaltje ala Surviving the Game (die ik eerder zag maar kennelijk later uitkwam en hier dus leentjebuur speelt). In het begin speelt zich dat nog af in een dorpje (dat geen moment als een authentiek dorpje aanvoelt en altijd een studio lijkt). Later verplaatsen we ons naar de bossen en neemt het een soort First Blood achtige vorm aan.

Kogelregens, ontploffingen, stunts. Dit alles en meer krijg je voorgeschoteld. Zoals al eerder genoemd: alles echt en zonder CGI. Dat blijft toch zoveel toffer. Met Lance Henriksen heb je overigens een prima bad guy.

De achtervolging op de motor en vooral de scène met de slang zijn regelrechte klassiekers.

De Nederlandse dvd is overigens erg brak. Ik heb het dus niet eens in volle glorie kunnen bekijken. Voor een eventuele herziening maar eens op zoek naar een bluray.

Het begin verloopt wat stroef. De potsierlijke outfit van vagebond Jean-Claude wekt weinig hoop op voor een degelijke film. Desondanks blijkt dit toch een vrij behoorlijke actiefilm te zijn, met vooral een goede tweede helft. Hard Target, geregisseerd door John Woo, biedt een adrenalinevolle rit die elke actiefan zal bekoren. De plot draait om de zoektocht van een ex-marinier die een vrouw helpt bij het vinden van haar vader, die blijkt te zijn ontvoerd door een groep rijke zakenlieden die hun slachtoffers gebruiken voor een macabere jacht. Hoewel de premisse misschien niet de meest diepgaande is, maakt de intense actie alles goed. Woo weet met zijn kenmerkende stijl van slow-motion, ballettische vuurgevechten en spectaculaire stunts serieus te pleasen. Van Damme is in topvorm, zijn vechtkunsten en acrobatische stunts zijn niet voor de poes. Van Damme te paard, Van Damme op de motor. Op elke achtervolginsscène weet hij zijn stempel te drukken. Arnold Vosloo, die ik enkel kende als de mummie in The Mummy, levert een minder solide performance af als villain, maar dat mag de pret niet drukken.

In de 80-er en 90-er jaren waren er veel films met stoere mannen, die de wereld wel even gingen redden.

De stoerheid van Monsieur Van Damme is in mijn ogen wel heel ver te zoeken. Zo ook weer in deze film. Ik vind van Damme een stoerheid hebben van een bak water. Dat theatrale en hoge stemmetje van hem komt voor geen moer over. Een andere Anti-Macho Mister Steven Seagal vind ik nog slechter presenteren als van Damme.

Deze twee acteurs denken, dat ze heel stoer zijn, maar zorgen alleen maar voor tranen in de ogen, hoe slecht ze kunnen acteren.

Nee hoor, geef mij maar lekker Arnold Schwarzenegger, Clint Eastwood en Harrison Ford.

Deze film gaat in de kist naar de kringloop. Misschien heeft iemand anders meer vreugde aan deze matige film.

Echt een spectaculaire duikeling in kwaliteit tussen de laatste Woo in Hong Kong voor deze (Hard Boiled) en dit Amerikaanse debuut Hard Target. Zeker de actiescènes zijn echt een stuk minder sterk. Maar wat hier om de actiescènes heen hangt is nog veel slechter. Veder bakt Van Damme er bar weinig van. Chow Yun-Fat in ruilen voor hem is ook een enorme teruggang. Nog even een leuk grapje als er jneens een duif op de schouder zit van Van Damme, maar verder een vervelende film gebaseerd op het aloude The Most Dangerous Game- gegeven (voor mij de reden om dit te kijken).

Woo heeft met zijn komst naar Hollywood blijkbaar meteen zijn creatieve ziel verkocht.