Wichita (1955)

Review van de (prijzige) DVD-R via Warner-Archive: interlaced.

PS

Helaas alleen aan te schaffen via kennissen/familie in de VS, aangezien Warner Archive slechts aan klanten binnen de VS de DVD-R's levert.

Ik ken McCrea niet zo goed, dit is pas de derde film die ik van hem zie, maar dit is in ieder geval wel een ijzersterke western. Sfeervol en voor een b-western ziet het er allemaal wel erg goed uit met een uitgebreide cast (Lloyd Bridges, Vera Miles en Jack Elam onder andere) ook nog eens. Edgar Buchanan dit maal in een schurkenrol, hetgeen niet al te vaak voorkomt.

En niet te vergeten in een klein rolletje als kassier bij de bank Sam Peckinpah... maar daar kwam ik na afloop pas achter.

De titelsong komt van Tex Ritter en is niet echt opzienbarend, maar brengt je wel in de juiste sfeer.

Het verhaal zelf is onderhoudend en wordt zeer degelijk in beeld gebracht. Dan ook nog eens goed ingevulde bijrollen, tot de kleinste aan toe. Dan toch ook maar een pluim voor McCrea, want die speelt hier een prima rol als Wyatt Earp. Of het historisch gezien enigszins klopt... ik heb er geen idee van en ga het ook niet opzoeken omdat dat mijn mening over de film niet zal veranderen.

Een fijne western die ik graag nog eens ga zien op zijn tijd.

4*

Barfly betiteld deze als een B film,ik zie dat niet zoo,alleen hij is iets aan de korte kant,net herzien gewoon van het net, een super strakke kleuren western met een degelijke Mccrea en Jack Elan met zijn schitterende boeven tronie, als dit een B film is dan kan hij zigh gerust meeten met de A film, voor mij kan de dag niet meer kapot, goede film.

Wichita is een prima western, een aanrader voor western fans, goed verhaal en zeker geen B film:4,0

De bestempeling "B-film" lijkt iets minderwaardigs in te houden.

Zo zie ik het geenszins.

B-films zijn voor mij doorgaans films met een kleiner budget ("Buget-films") maar heel vaak niet minder van kwaliteit/ inhoud dan de zgn. "A-films".

De oplossingen om het budget te drukken zijn vaak heel inventief, met soms verrassende invullingen.

Veel buitenopnamen ook, wat nooit een nadeel voor een western is.

Zo zijn veel van de westerns van Audie Murphy, Randolph Scott en Joel Mccrea, het drietal dat het western-vaandel in de jaren zestig van de vorige eeuw nog deed wapperen, toen de meeste van hun "western pardners"al lang voorgoed naar TV waren overgestapt, prima producties.

Ik zou die, voor de "duidelijkheid" als "B-plus" willen benoemen

Nou vooruit, ik doe water bij de wijn. B-plus, dan maar.

Meestal worden de matinee-westerns zo genoemd, maar de films van Murphy, Scott en McCrea hadden ook geen erg groot budget.

Een gestileerde, intense, traditionele, recht toe recht aan western (tevens) karakterportret, met een voorspelbare verhaallijn, waarin het in feite ging om het Amerikaanse rechtssysteem af te dwingen (met hoeveel dubbelzinnigheid dat ook gepaard ging). De hoofdpersoon had maar een doel voor ogen: het juiste doen (wel vond ik Joel McCrea te oud voor de rol, hoe goed hij ook speelde).

Degelijke western met Joel McCrea .

Van Joel McCrea heb ik nog net zoveel westerns gezien .

McCrea past bij mij in het rijtje Cooper , Scott de meer iets wat sobere acteurs.

Verwacht dan ook geen luchtige scenes zoals we die bij Wayne zien .

Of scherpe oneliners van b.v Eastwood.

Toch heeft deze western meer dan genoeg te bieden .

Ook de speelduur die niet te lang is vind ik gunstig voor het verhaal.

Zo zijn er dan ook geen saaie momenten of ellenlange dialogen.

Kortom een western die de liefhebber zeker zal aanspreken .

Na een mooi begin vond ik de film toch wat inzakken de tweede helft, die romance helpt ook niet echt en is gewoon een stoorzender die het tempo en de sfeer uit de film haalt. Wel een western die ik nog een keer wil zien in de toekomst, vond het vooral mooi gefilmd, en dit was Tourneur zijn eerste cinemascope film las ik ergens.

Ik las nog een stukje over deze film in een westernboek, en daarin staat dat deze gebeurtenissen een jaar voordat Earp in Wichita kwam zijn gebeurd. Toch wel apart, want de man die Earp zijn biografie schreef, Stuart Lake, werkte ook aan deze film mee, zo zie je maar dat legendes worden gemaakt, als ik het goed heb was Earp verder ook niet zo'n lieverdje.

Zo! Dat is even schrikken. De film opent met de titelsong Wichita door Tex Ritter. Ik heb helemaal niks met zingende coboys en vreesde het ergste. Gelukkig is het na twee minuten gedaan en begint de film. En die film beviel goed. De song werd al snel niet meer dan een vage herinnering.

Wichita is een simpele film. Je kijkt naar de heldhaftige protagonist en leeft mee met zijn heldendaden. Het verhaal is heerlijk rechtoe rechtaan en herbergt geen ingewikkelde boodschappen. Na een paar vuist- en vuurgevechten, wat gekonkel en wat romantiek is de film na 81 minuten alweer afgelopen.

Joel McCrea speelt Wyatt Earp als de edelmoedige voorvechter van orde en gezag. Hij doodt alleen als het niet anders kan. McCrea gebruikt geen mimiek, heeft een stoïcijnse uitdrukking en spreekt weinig. Ik vond zijn Earp nogal houterig. Wat meer hartstocht had gemogen.

Vera Miles doet mee. Haar rol stelt niet veel voor. In westerns van deze aard zijn vrouwen blijkbaar enkel decoratief aanwezig. Net goed genoeg om de held te bewonderen. Wel prima rollen voor Lloyd Bridges en Jack Elam als eendimensionale tegenstanders van Earp.

Regisseur Jacques Tourneur maakt een kernachtige western die zich bijna tot het wezenlijke beperkt. Dat is even wennen als je gewend bent om langere films te kijken met meerdere zijplotjes en meer investering in de karakters. Het beviel me goed. Er zijn veel meer films van Joel McCrea met ongeveer dezelfde speelduur, zag ik. Ik ga er zeker enkele van bekijken.

Geweldige film die ik even tussendoor zag.

Ik dacht ff kijken maar ik heb de film helemaal uitgekeken.

Soms wordt je verbaasd door dit soort pareltjes...