Fort Massacre (1958)

Niet mijn film,puur soldaten western , lang draaierich verhaal, de hoofd rol spelers hebben een speciaal geweer ,als iedreen geen kogels meer heeft , schieten zij vrolijk erop los en hebben er nog over voor op mekaar te schieten slappe hap.

Western is zeker niet slecht, sergeant Vinson zet het leven van zijn mannen op het spel door zijn indianen haat:3,0

Net nog een paar stukjes herhaald toch beter als ik had gewaardeerd

Komt eind dit jaar uit op blu-ray en dvd in Duitsland, met Engelse audio.

Joel McCrea in een andere rol dan we gewend zijn van hem .

McCrea speelt hier sergeant Vinson die vol zit met haat tegenover de indianen .

Dat hij hiermee zijn eigen manschappen mee dood in jaagt schijnt hem koud te laten .

Het verhaalt stelt niet veel voor de actie scenes zijn ook niet slecht .

Maar voor mij had het verhaal beter uitgewerkt kunnen worden .

Zo had er veel meer onderlinge spanning in kunnen zitten tussen McCrea en zijn manschappen .

Want ook al zijn ze tegen de plannen van McCrea toch volgen ze hem als makke lammetjes naar de slachtbank.

Pluspunt zijn de buitenopnames in een mooie omgeving die goed bij een western past.

Kortom een aardige western maar hier zat meer in naar mijn gevoel.

Het is 1871 en het is aan sergeant Vinson (Joel McCrea) om na een bloedige confrontatie met Apachen de overgebleven mannen van een Amerikaanse legereenheid naar de veiligheid van het verafgelegen fort te begeleiden. De tocht voert dwars door het territorium van de Apachen.

De mannen hebben een duidelijke mening over hun sergeant waar ik mij vanaf het begin van de film goed in kon vinden. Aan de haat die de sergeant heeft voor de Apachen wordt niet getwijfeld. Aan zijn geestesgesteldheid zo nu en dan wel. Fort Massacre is geen film waarin de westernclichés welig tieren. Wel een film die een hoofdpersonage toont dat geen edelmoedige soldaat is maar een haatdragend mens vol moordlust en met suïcidale trekjes. McCrea speelt hem uitstekend. Het publiek van 1958 had overigens niet veel op met deze figuur en eveneens niet met deze western die niet aan heldenverering doet.

Fort Massacre portretteert een man die gevoed door haat alle andere emoties en zijn rationaliteit overboord gooit. Behalve sergeant Vinson biedt de film een breed palet aan karakters die evengoed interessant zijn. Het meest interessante personage is wellicht soldaat Travis die als enige de wereld van Vinson enigszins kan begrijpen en herhaaldelijk stilzwijgend laat blijken de mening te zijn toegedaan dat haat geen goede leidraad voor een handelswijze is. Uiteindelijk is het aan de stilzwijgende Travis om een keus te maken en de gebeurtenissen in perspectief te plaatsen door met een krasse maatregel de boodschap van de film te illustreren.

De muziek is alomtegenwoordig. Bijna van A tot Z is de muziek van componist Marlin Skiles te horen. Behalve als spannend klinkende ondersteuning bij de actiescènes, heeft de muziek nog een andere duidelijke functie. Wat de film aan gevoel niet uitdrukt, laat de muziek horen. Neem bijvoorbeeld de violen die melancholie en waanzin uitdrukken als Vinson in beeld is. Of neem het galmende geluid van trompetten die trots het leger der Apachen aankondigen. Heel bijzonder.

Fort Massacre is geen typische western. De film doet niet aan heldenverering en heeft in Joel McCrea een intrigerend maar ook atypisch hoofdpersonage. Fort Massacre is dan ook een atypische western. Hoewel er actiescènes zijn en er herhaaldelijk wordt geschoten, is Fort Massacre meer een psychologische western dan een actiewestern. Ik vond het vooral een interessante western.

Inhoudelijk in orde, maar traag en niet overtuigend op scherm gebracht. De hoeveelheid patronen dat per geweer wordt afgevuurd, de aankleding van de indianen,...bedenkelijk maar snappend te spreken over een western van het jaar 1958.