Stepfather II (1989)

Goh, er zijn tóch nog films die ik gezien heb en niet op MM stonden. Doe je deel 3 ook nog, Henk?

Heb ik al gedaan moet nog gekeurd worden.

Jonathan Brandis

erg voorspelbaar. de eerste keer dat ik hem zag ging hij nog wel (toen was ik wel nog erg jong) maar daarna ging hij me steeds meer irriteren. ik bedoel iedereen weet toch eigenlijk al dat hij goed afloopt of niet dan?

Geen slechte sequel! Ik heb er best wel van kunnen genieten. De originele prent is natuurlijk nog altijd het beste qua opbouw. Maar deze film kan gerust de spanning van deel één voortzetten.

Het is intrigerend hoe perfect Terry 0'Quinn voor deze rol gemaakt is. Zijn looks zijn een perfecte mix voor een brave huisvader en een psychopaat.

Verwacht van de Stepfather-trilogie geen hack and slash werk. De moorden zijn aan de lage kant omdat elke moord verdoezelt moet worden of hij wil er een eigen versie aan geven zodat niemand ontdekt dat hij de moordenaar is. Sterk gevonden allemaal.

Ik begrijp het argument van Sangha trouwens niet goed. Iedereen weet hoe het afloopt? Wel is dat niet van toepassing voor elke horrorfilm? In bijna elke horrorfilm sterft nu eenmaal de bad guy en overwint de good guy.

De stepfather heeft zo een dikke saus van voorspelbaarheid over zich, maar kan genoeg spannende scènes neerzetten om het interessant te houden. Wel werd ik soms te veel afgeleid door die opmerkelijke (lelijke) opvallende ogen van die roodharige actrice. Ook raar dat niemand spreekt over het schitterende einde. Knap gevonden en het tilt de film naar een hoger niveau.

Stepfather 2 is helemaal geen slechte sequel. Het verhaal zit goed en in een redelijk tempo. De moorden zijn trouwens ook mooi ge-edit. Zeker het kijken waard!

Goede film, al is hij wel minder dan het eerste deel.

Terry O'Quinn overtuigd nog steeds als psycho.

Heel spijtig dat het moest uitlopen op een platjes vervolg, en de twist op het einde was te veel gepusht.

Zelfs in Stepfather 1 hadden we te maken met een geweldige Terry O'Quinn, en in deze is hij een pak minder, en was niet zo onder de indruk, want we weten dat Terry gewoon veel beter kan dat heeft hij bewezen in het eerste deel.

Matig Stepfather vervolg.

3,0

Toch wat minder.

Dan deel 1 welteverstaan.

Toch weer met de nodige dosis humor en de schitterende O'Quinn (die hier wat minder uit de verf komt). En voorzien van een knoepert van een goof. Wanneer de postbode-mevrouw aan het plafond hangt, zie je haar duidelijk in de achtergrond nog even met haar rechteroog knipperen.

Lachen geblazen dus. Maar ook griezelen en een paar leuke kills. De verrassing is er af, en deel 1 kent een ietwat betere opbouw, maar toch weer vermakelijke pulp.

Redelijk.

The Stepfather was een erg vermakelijk en sterk thrillertje maar de sequel is in alle opzichten teleurstellend. Er is vooral veel aan spanning ingeleverd en dat doet de film een beetje de das om.

Terry O'Quinn is nog steeds ideaal voor deze rol, maar hij komt hier minder uit de verf. Hij wordt niet meer neergezet als een extreme family man, maar meer als een doorsnee psycho. Voor een film die Stepfather heet komt er ook erg weinig van de relatie tussen stiefvader en zoon aan te pas. Het joch heeft een klein rolletje vergeleken met de dochter uit het eerste deel.

In het origineel zorgde de onderlinge verhoudingen tussen Stefanie en stiefvader voor de nodige onderhuidse spanning maar die is hier geheel verdwenen. Niemand heeft namelijk een vermoeden over de psycho terwijl Stefanie dat wel had. Toen was het wachten op de confrontatie. Buiten dat lijkt het alsof O 'Quinn zich inhoud op momenten, waar die eerst nog wel eens extreme woede aanvallen had.

Ook de cast is een stap terug. Ik mis de prettige verschijning van Schoelen, dochter Stefanie uit het eerste deel dus. Verder had ik een hekel aan die roodharige vrouw, vooral haar ogen. Ik wachtte dan ook steeds op het moment waarop haar hoektanden zouden beginnen te groeien en ze in iemands nek zou bijten. Kon gewoon echt niet. Muziek is ook een pak minder spannend.

Dit deel mist alles wat het eerste deel goed maakte. Een gebrek aan goede spanningsopbouw, de cast is niet interessant en de vader-zoon relatie is grotendeels overboord gegooid. Het derde deel ga ik ook niet kijken want daar ontbreekt O'Quinn. De remake dan maar eens proberen.

Niet zo goed als het eerste deel, wel een redelijke film. 5.5/10*

Het is niet dat deze film slecht is, maar niet een waardig vervolg op het eerste deel.

Aan de ene kant vertrouwde elementen, maar aan de andere kant dus voorspelbaar en gaat het ten koste van de spanningsopbouw.

Een krappe voldoende *3.0

Ondanks het wederom meespelen van Terry O'Quinn (die maakt het kijken van deze film waard), is dit vervolg minder dan het sterke origineel. Gelukkig was het niet helemaal een kopie van het origineel met o.a. het begin in de gevangenis/gesticht want anders zou het een saaie en flauwe bedoeling zijn geworden. De film kijkt zich best nog lekker weg en weet ook wel te boeien. Helaas speelt in deze film Meg Foster de vrouwelijke hoofdrol want ik vind haar maar een onaantrekkelijke vrouw met enge ogen.

Deze moet ik nog ergens in een doos hebben liggen. Ik vind de plotbeschrijving hierboven wel erg lijken op die van het origineel. Ik hoop maar dat dit met de werkelijke prent zelf wel wat zal meevallen.

Het is dat Terry O'Quinn zijn dubbelrol zo goed vertolkt, want anders was er al helemaal niets te beleven met deze thriller.

Dit komt vooral door de weinige spanning en doordat er gewoon weinig in deze film gebeurd. Ik bleef tijdens het kijken van deze film maar denken: hier had zoveel meer in kunnen zitten.

Een beetje standaard allemaal en daardoor weinig bijzonder.

"I just wanted to take care of you!"

Hij was weer leuk. Op naar deel 3.