Willie is een oplichter en dief in hart en nieren. Elk jaar vormt hij samen met de lilliputter Marcus een dubieus duo met slechte bedoelingen. Ze maken een road trip langs verschillende warenhuizen waar ze verkleed als de Kerstman en één van zijn elfen hun opwachting maken. Maar in plaats van kerstsfeer te verspreiden, gebruiken ze hun vermomming om de warenhuizen te bestelen. Deze strategie wordt bemoeilijkt wanneer een 8-jarige ze de echte betekenis van het Kerstfeest leert.
geniaal in zijn humor en vunzigheid*haalt alle standaard mongool kerstfilms onderuit.zo hoort een kerst film te zijn,bijna anargistisch.tja als je zoiets niet mag op zetten voor je inwoonende vriendin,bewijst dit maar weer eens dat het geen tijd is voor relaties.
Vreselijke mensen die vreselijke dingen doen in een film met een vreselijk verhaal.
Ik heb wel wat gelachen om Lauren Tom en Tony Cox. Wat Lauren Graham hier aan het doen was weet ik nog steeds niet. Billy Bob Thornton zet zich in voor de rol, maar door zijn trieste acties is het bijna onmogelijk om een band op te bouwen. De jongen was wel charmant.
Vreselijke mensen die vreselijke dingen doen in een film met een vreselijk verhaal.
Ik heb wel wat gelachen om Lauren Tom en Tony Cox. Wat Lauren Graham hier aan het doen was weet ik nog steeds niet. Billy Bob Thornton zet zich in voor de rol, maar door zijn trieste acties is het bijna onmogelijk om een band op te bouwen. De jongen was wel charmant.
2*
Nou het is zo,n beetje de beste anti kerst film die er bestaat.alleen daarom al 4 ster.laat je niet inpakken door je schoon familie
En ook deze eeeindelijk gezien tijdens de kerstdagen. Het viel helaas een beetje tegen, ik had meer verwacht, maar toch vermaakt.
Ik vond het nergens heel grappig, maar wel een leuk alternatief voor de zoetsappige en cheesy kerstfilms die we normaal voorgeschoteld krijgen. Het personage Willie is goed neergezet en ook de andere personages vormen een leuke combinatie. Ik denk dat ze vooral proberen te choqueren dan dat het echt een lachfilm is. Er zit wel één scene in en dat is wanneer Willie zichzelf in de auto opsluit en zelfmoord wil plegen. Dat raakte me wel, vooral omdat je merkte dat de sfeer in de film heel anders werd en daarna weten ze het weer met een grappige insteek te vervolgen. Dus die combinatie van grappigheid en treurigheid (het leven wat hij leidt, de persoon die hij geworden is door zijn slechte jeugd) vormen een goede combinatie. Je gaat er ook enigszins over nadenken en medelijden krijgen, maar daarna weer totaal niet.
De derde titel van de kerstfilm stapel die op zaterdagmiddag aan de beurt was betrof deze Bad Santa die mij enkele weken terug nog aangeraden werd als erg leuk. Ik had de film perse al die jaren redelijk ontweken omdat het mij niet echt aansprak en dat gevoel klopte achteraf wel waar dit mij niet echt kon bekoren.
Het verhaal mag duidelijk zijn met recidivist en kruimeldief Willie die het met zijn partner vooral moet hebben van de jaarlijkse kraak rond de feestdagen. De rol als kerstman en elf is in die zin niet meer dan een dekmantel en het moet gezegd dat dit best leuk bedacht is maar of dat nu verder ergens heen gaat is de vraag. Want het beeld rond Willie is toch vooral die van een vicieuze cirkel, uiteraard is dit wel als opbouw bedoeld voor een verandering verderop in de film maar dit laat wel ontzettend lang op zich wachten en eerlijk gezegd zie ik heel weinig leuke humor in de film.
Behoorlijke pleister op de wonde is de mooie Lauren Graham en verder heeft de uiterst cynische Willie zo zijn momenten wanneer hij met kinderen op schoot zit. Kantelpunt is natuurlijk het jongetje Thurman die het nodige in Willie losmaakt maar zoals al de conclusie was duurt het wel erg lang voordat Willie eindelijk een beetje in de spiegel kijkt en geweten kweekt. Verder wil het voor mij niet bepaald met deze film waar Willie geen karakter is om sympathie voor te krijgen, Sue niet weet wat ze doet verknipt als ze is dus daar heb je ook niets mee, en Bernie Mac is negen van de tien keer een ergernis om naar te kijken.
Het idee is ongetwijfeld dat je zwelgt en mee gaat in de badness en vet aangezette slechtheid, of in ieder geval de humor ervan inziet, net als het betreft rond het karakter Bloom in Nightcrawler waar ik ook veel moeite mee had. Afijn, not my cup of tea.
Ik blijf dit een echt mooie anti kerstfilm vinden. En Billy Bob Thornton acteert hier echt een prima rol. Ik kan die humor ook wel waarderen. Best wel behoorlijk grof maar dat kan de pret niet drukken. Ik heb wederom genoten van deze film. Dat vervolg uit 2016 haalt niet het niveau van deze film.
Deze film wordt regelmatig genoemd als een van de betere kerstfilms. Zo herinner ik me de film helemaal niet, maar toch maar eens opnieuw gekeken om te kijken of ik niet te streng was in mijn oordeel. En dat is toch wel zo. In mijn herinnering was dit niet meer dan een platte en tegendraadse komedie. Daarmee doe je de film toch wel wat tekort.
Onder de oppervlakte is dit nog best wel een serieus drama met een aandoenlijk einde, ook al verliest de film nooit zijn cynische en zelfbewuste toon. Thornton weet je als kijker uiteindelijk toch voor zich te winnen. Daarnaast is een kerstfilm ook het perfecte genre om een tegendraads alternatief op te maken.