Un Couple Épatant (2002)

Het derde en laatste deel van de Belvauxtrilogie is (na een misdaadfilm en een drama) opvallend genoeg een komedie. Niet dat het een enorme dijenkletser is, maar eerder een subtiele klucht (dus niet de afschuwelijke John Lantingvariant).

Zowel man als vrouw zijn een beetje achterdochtig, waarbij de vrouw nogal snel bezorgd is en de man een hypochonder, die gezien de bezorgdheid van zijn vrouw besluit om niet alles te vertellen, waarbij deze wat begint te vermoeden etc..

Alles is (net als in de eerste 2 delen) goed uitgewerkt en van de drie delen is deze het best afzonderlijk te zien, alhoewel het wel een meerwaarde geeft als je de andere 2 delen ook hebt gezien. 3,5*

Typisch is dat voor de dvd-release de volgorde van de films door elkaar gehusseld is. Un Couple Epatant wordt begeleid door een grote 1, Cavale een 2 en Apres La Vie een 3.

Toch misschien maar in (een veilige) volgorde van kwaliteit (volgens ontvangen kritieken) gezet?

Voorzover ik weet is het precies andersom

De volgorde op de dvd's is zoals het in eerste instantie gepland was (en zoals ze ook vertoond zijn op diverse festivals, zoals het iffr, waar ik ze zag). Voor de Nederlandse bioscooprelease hebben ze de volgorde omgehusseld. Ik denk vooral om mensen niet af te schrikken met dit zeer matige eerste deel.

Wat er in andere landen met de bioscooprelease is gedaan weet ik trouwens niet.

Het was weer even geleden dat ik Cavale zag, dus ik kon niet alle personages direct weer plaatsen. Viel me een beetje tegen deze film, omdat het een beetje niemendallerig overkwam. Als komedie deed het aan Woody Allen denken (waarschijnlijk door de hyopchondrische hoofdpersoon) en er werd ook ergens een vergelijking gemaakt met Doris Day. Zondagmiddag vermaak dus.

Après la Vie staat nog op de video, dus dan kan ik ook kijken of het drieluik in die vorm wat toevoegt. Ik denk het wel, omdat deze film op zichzelf staand niet boven het maaiveld uitkomt.

Ornella Muti als Cécile Costes is te mooi om waar te zijn (47 jaar) in deze gemiddelde romkom met een beetje drama.

Ook een heel erg kleine rol van een van de beste Franse actrices van dit moment; Catherine Frot.

Een echte Franse komedie, aardig, een beetje onconventioneel, bij vlagen grappig en wat volgepropt, over huwelijkse misverstanden of over het onvaste fundament van de liefde. Een soort van deur tot deur spel, vol abrupte montages. De personages zijn vreemdsoortig, waarbij de echtgenoot overdreven dom is en zijn vrouw dito scherp.