Mars Attacks! (1996)

Mars Attacks! is een enigszins logische vervolgstap voor Burton na Ed Wood, wederom brengt hij een ode aan die oude pulpfilms waar hij zo van houdt. Maar waar hij met Ed Wood een van zijn meesterwerken maakte, behoort Mars Attacks! zeker niet bij zijn beste werk. De film is - grotendeels bewust - een enorme chaos, maar lang niet altijd een leuke chaos. De film heeft een hoog sketch-gehalte, maar helaas met grappen die maar voor de helft van de tijd leuk zijn. De marsmannetjes en de creatieve ongein die ze trappen is geregeld amusant, maar Burton lijkt iets te vaak enkel te leunen op het feit dat hij bekende Hollywoodacteurs wat laat schmieren voor de camera, in de hoop dat dit leuke scènes oplevert. Jammer genoeg is dat maar zelden het geval.

3 sterren

Don't run, we are your friends.

Veel blijft er nooit van deze film hangen en ongetwijfeld heb ik de film vaker gezien dan ik me herinner kan. Tezamen met een zuinig glimlachje kom ik richting het einde van de film, net als de vorige keren dat ik de film gezien heb, al hoofdschuddend tot de conclusie hoe vreselijk fout dit Burton product is.

Kostelijk is toch wel de reeks open deuren die ingetrapt wordt en de scherts betreffende verschillende situaties en karakters. Uiteraard weer een setje trailertrash, een oorlogszuchtige generaal en een kudde hippie's die het bezoek idyllisch ontvangen. De media die we uiteraard boven op zit en ga zo maar door met alles dat verwacht kan worden. De film doet wat dat betreft erg aan Independence Day denken, een film die zich overigens veel te serieus neemt, iets waar Mars Attacks zich in ieder geval niet schuldig aan maakt en wellicht dat dit de bedoeling was. Een behoorlijke reeks aan bekende namen, soms maar met kleine rollen, hebben toch ingestemd met deze film van Tim Burton die toch bekend staat om een andere toon in zijn films.

Slechte punten heeft Mars Attacks in die zin niet, of het moet de aaneenschakeling van foute grappen en momenten zijn die op een gegeven moment naar overkill neigt. Het maakt Mars Attacks tot een absurde ervaring die geweldige momenten heeft en de film over de streep trekt naar een goede voldoende.

Lekker cheesy, met echte klassieke scènes zoals met de duif. Zeker het begin is goed, maar later duurt ‘ie wat te lang - wat ook wel past bij jaren vijftig science fiction films. Al met al een van de leukste Burton-films.

At-at!

Leukste grap: Don’t run, we are your friends!

Ik heb me er prima mee vermaakt. Lekker absurde humor. verhaal is niet heel bijzonder, maar soms is dit precies wat je nodig hebt.

Een 3,10, een absurd lage score voor een geweldige film.