Only the Brave (2006)

Ook het aardige verhaal en de best redelijke cast konden deze film niet redden het leek wel of de hele film is geschoten op 100 m2 de film is ook niet echt slecht maar voor me persoonlijk net onder de 5 daarom 2*

Deze film kon mij niet bekoren teveel donkere actie en geen verhaal.

Ik ben een groot liefhebber van filmen gebaseerd op ware feiten, en vooral als het om oorlogsfilms gaat, maat dat dit niet altijd garant staat voor een goede film, daarvan is deze film het bewijs.

Ondanks enkele goede vertolkingen is de film bijzonder saai en langdradig.

En, de feiten zijn waar, dat maakt de aftiteling duidelijk, maar de film zelf komt niet geloofwaardig over.

Ik denk dat er met dit historisch verhaal een veel betere prent had kunnen afgeleverd worden, dan deze.

Een gemiste kans dus, al zullen liefhebbers van historische feiten, de film zeker wel willen bekijken, want ondanks de slechte uitwerking, is het een onthutsend verhaal

Acteer-kunsten gepaard met een snelcursus Engels door een aantal bekende Japanse filmsterren. Regisseur probeerde de kijker te boeien met emotionele scenes, wat hem een paar keer een beetje lukte... Omdat het een waargebeurd verhaal is, een halve ster voor de moeite.

Slechtste oorlogsfilm ooit ! Geen verhaal, slechte cast en weinig oorlogs momenten. Er word steeds terug geblikt op betere tijden met familie... en dat komt de spanning niet ten goede.

Ook de personage's hebben weinig met elkaar, hooguit een lach of een kaartspelletje...pffff.

Na 25 minuten wist ik het zeker, dit is een flop...een nietszeggend verhaal. En dat terwijl de hoes anders doet vermoeden. Ik geef een halve ster voor de moeite...

in t begin wat stuntelig acteerwerk, maar nadien uitgegroeid tot een mooie film, waar ik toch enige traan bij gelaten heb - diep respect voor de helden van WO II

Bitter weinig gedaan met het toch redelijk interessant gegeven van het Japans/Amerikaans regiment die een heldhaftige poging onderneemt hun Amerikaanse collega's te ontzetten. Je hebt onmiddellijk het gevoel naar een goedkope B-film te kijken, slechte decors, zwakke acteurs, povere actie scenes, veel flash backs die niets aan de film bijdragen ...jammer. Met wat meer moeite was er veel meer uit te halen

Zelf had ik hier ook meer van verwacht maar helaas, het was mij niet gegund. Er zitten bijna evenveel romantische flashbacks in het verhaal dan oorlogsbeelden. En dan heb ik het niet over alleen het oorlogsgeweld maar ook alles wat daar zich daar omheen afspeelt. De regisseur Lane Nishikawa meent waarschijnlijk dat men gemakkelijk overschakelt van geweld naar zoetsappige taferelen. Wel, aan mij was dat niet besteed. Op het laatst heb ik die tafereeltjes doorgespoeld bij wijze van spreken om toch enigszins een oorlogsfilm te kijken. Ook dat valt tegen want er zit niet echt een duidelijke lijn in het verhaal. Er wordt in het begin verteld door de 'voice-over' dat ze van het ene continent naar het andere vertrekken en daar begint het chaotische in de film al een rol te spelen. Helaas kon ik ook niet echt een feeling krijgen met de acteurs. Alleen de hoofdrolspeler Lane Nishikawa maakte indruk op mij en die kon ik steeds goed in het verhaal plaatsen. En net als "DixieDC" schrijft, ook mijn mening is dat er veel meer uit dit verhaal had kunnen worden gehaald.

Jammer, een gemiste kans!

Only The Brave gaat over het 442nd infantery regiment wat volledig bestond uit Nisei, Amerikanen met Japanse roots. Zij mochten niet actief zijn in the Asian of pacific theatre maar in het European theatre. Zij vochten daar in Italië o.a. in Anzio en bij Montecassino en vervolgens in Frankrijk. Daar speelt deze film af. We volgen de 442nd wanneer ze op 24 oktober 1944 proberen the 141st battallion, tegenwoordig beter bekend als the lost Battallion, te redden die op dat moment zwaar onder vuur liggen in de Vogezen.

De film is vooral een tribute aan de Nisei die in The 442nd gediend hebben maar helaas niet zo van beste kwaliteit en dat is zonde. De cast bevat voornamelijk Asian-Americans met bekendste namen Crying Freeman Marc Dacascos, Jason Scott Lee en Yuji 'Chozen' Okomoto. We zien ook Tamlyn 'Kumiko' Tomita en Pat'Mr Miyagi' Morita. Grappig detail is dat Mr Miyagi zelf ook lid was van the 442nd. Deze namen kunnen de film helaas niet beter maken dan hij is.

Only The Brave is een dappere poging om een passend tribute te brengen aan de mannen die gedient hebben in 442nd infantery regiment maar de meest gedecoreerde Amerikaanse legereenheid ooit had een beter tribute verdient dan deze film.

En verder met oorlogsweek die buiten een paar acceptabele films nog niet echt een knaller opleverde en dat gold ook zeker niet voor deze Only the Brave die ronduit belabberd genoemd kan worden.

Toch is het beginpunt, de basis, lang niet slecht en zelfs interessant want het is met recht een zwarte bladzijde hoe Aziaten behandelt werden vlak na de aanval op Pearl en de internering van iedereen met een Japanse achtergrond. Vandaar uit ontstaat de eenheid die centraal staat in de film, maar helaas heb ik daar dan toch wel het goede zo'n beetje mee benoemd.

Want de karakters zijn geen moment interessant, de dialogen, achtergronden zo cliche als het maar kan en de flashback's zelfs storend, en is het volgen van de eenheid in gevechtssituaties ook gewoon niet interessant. Want van een interessante achtergrond qua oorlogssituatie is ook niet echt sprake waar het allemaal maar wat riekt naar nauwelijks noemenswaardige schermutselingen. Daarnaast is alles nog eens vrij low budget. En ja, dat maakt deze Only the Brave niet eens tot een hele slechte film waar men ongetwijfeld een goed idee bij had en hier en daar ook wel hun best doen zo ver mogelijk, maar is het verdere een totaal niet boeiende of noemenswaardige film aangezien de mix gewoon niet lijkt. Afijn, snel op naar de volgende film.