Legally Blonde 2: Red, White & Blonde (2003)

Waar het eerste deel nog lachen en leuk is met een leuk verhaaltje is het tweede deel wat nergens meer over gaat finaal mislukt en een heel erg slap aftreksel van het eerste deel .

complete mislukking en geflopte film dus!! ik heb de film dan ook met heel veel moeite uitgekeken want liever had ik de tv halverwege al uitgezet maar ik ben enkel nog blijven kijken om deze beoordeling te kunnen schrijven .en kwam tot de conclusie waarom ze dit tweede deel nog gemaakt hebben is mij een raadsel.

ik vond de film nergens boeiend worden .ik vond de hele film van begin tot het einde erg saai en het werd nergens echt goed of leuk zoals in het leuke eerste deel waar tenminste ook wat emotie in zat. ,ik miste alles van het eerste deel bij dit mislukte tweede deel en heb dus nergens om kunnen lachen of er iets bij gevoeld.verspilling van tijd en geld voor zo'n flut film als je het mij vraagt., zelden zo slecht ergens een tweede deel van gezien als het eerste deel zo goed was.ik vind het nog geen halve ster waard maar wil de halve ster enkel nog geven voor Reese Witherspoon ,maar eigenlijk ook zonde om haar in deze zeer slechte in elkaar gezette film te zien spelen.

Matige film waarin de slimme blondine een wetsvoorstel doet tegen dierproeven. Dit vervolg is op veel vlakken een herhaling van zetten waarbij de advocatuur is ingewisseld voor politiek. De humor is wat flauwer en het hoofdpersonage simpelweg minder leuk (wat overigens niet aan Reese Witherspoon ligt).

De dvd staat vol met extra's, o.a. Blonde Ambition (een leuke/interessante kijk over hoe de film gemaakt is), Stars and stripes, never (over de kleding), en gag reel (fouten tijdens opnamen)

Elle nu werkzaam bij juristenkantoor staat op het punt te trouwen met Emmett, professor in rechten maar wil eerst de biologische ouders van haar hondje Bruiser opsporen. Dan blijkt in Boston de moeder gebruikt te worden voor dierproeven bij cosmetica bedrijf. Om een eind te maken aan proefdiergebruik, gaat ze naar Washington nadat ze is ontslagen door haar werkgever. Daar gaat ze wetsvoorstel indienen en hoopt ze dat de wet er door komt maar ze heeft te maken met veel tegenslagen en weinig steun.

Apart te lezen dat ik altijd 1 minder heb gevonden dan 2. Ik meende dat deze leuker was dan de eerste. Ongetwijfeld zal dit komen door het verhaal. Wel wordt weer duidelijk gemaakt hoe lastig het is een wet er door te krijgen door allerlei (vieze) politieke spelletjes. Reese doet wel haar best om personage van Elle met overdreven spel gestalte te geven en de bijrollen zijn niet verkeerd. Ik vind dat er alleen wel erg veel dialogen worden gevoerd. Hierdoor wordt het steeds minder boeiend en toespraak aan het einde doet er helemaal een schep bovenop. Leuk zijn wel de gemene opmerkingen en te zien hoe Reese om de paar minuten van kleding is veranderd. Ook de opnamen van de honden blijven grappig. Visueel goed gemaakt, vooral na het zien van the making of maar door het serieuze verhaal wordt het wel lastig om veel grappen te blijven maken.

(In de film is heel even op televisie Mr. Smith Goes to Washington (Film, 1939) te zien)

Elle! You look like the Fourth of July! Makes me want a hotdog real bad...

Opvallend minder goed dan het eerste deel. Waar zijn voorganger dikke camp, oprechte hilariteit en enkele iconische scènes bevat, is Red, White and Blonde eerder een flauw afkooksel. Dit wil niet zeggen dat er niet een paar goede momenten te vinden zijn maar het voelt allemaal eerder als een goedkope cashgrab aan.

Iets te veel geneuzel en te weinig Jennifer Coolidge.

2,5*

Oh boy. Deze zag ik ooit al eens een stukje (en dan afgezet vermoed ik), veel aan het begin kwam me bekend voor. Destijds dacht ik dat beide films van dit kaliber waren, maar er gaapt een best grote kloof tussen de degelijke eerste en deze abominabele opvolger. Deze Legally Blonde 2 is een beetje de Sharknado onder de haaifilms. Je kijkt vanuit een zeker ramptoerisme.

Waar je in de eerste film voor hoofdfiguur Elle Woods een zekere sympathie kan hebben omdat er toch een knap koppie bij komt, verzandt ze hier al snel in een irritante snol, zeker in de rechtbankwereld. Eigenlijk een heel ander personage. Al betert het wel naarmate de film vordert. Maar het thema blijft wel potsierlijke kolder. Zoals bv. het cheerleader stukje (facepalm).

Gelukkig blijft Reese een plaatje om te zien, en zijn er enkele ludieke een paar betere momenten die de revue passeren. De manier waarop Elle Woods voor haar zaken opkomt en het pleit in haar voordeel beslecht is wel behouden, maar toch kan ik hier maar hooguit de helft van de score voor de eerste film aan kwijt, want toch wel net te zeer een miskleun van jewelste.