The Yearling (1946)

Pas op : deze film is een beroemde tranentrekker. 'Jody en het Hertenjong' heette het boek in het Nederlands. En het gaat nog een paar stappen verder dan Bambi !

Mooi gemaakt, goed gespeeld, oscar voor cinematografie en een oscar voor het debuterende joch (zie foto).

Goed dat je het er even bij zegt dat het een jongetje is.

Ja. En het hertje is dus een meisje.

Verwarrend allemaal.

(ivm met het overlijden van Gregory Peck werd deze film helaas vertoond, ipv The Caine Mutiny...)

Het begint allemaal leuk en aardig. De bosscenes zien er stuk voor stuk prachtig uit, met als hoogtepunt de achtervolging van de beer,jammer dat de film dan pas 20 minuten bezig is...Wat een verschrikkelijk ventje, die Jarman (zijn dialoog reikt niet verder dan "Ow Pahhhh").Na die scene vervalt het in een zoetsappig bambi-aftreksel.Peck is daarentegen wel goed, en vanwege de prachtige cinematografie tóch 2 sterren.

Ik sluit me bij Mr Frielink's post aan en voeg daar nog even de dikopgelegde sentimentaliteit aan toe, die me eerder deed huilen van het lachen dan huilen van medeleven....2 sterren.

"The Yearling" is een ouderwetse maar zeker niet onsympathieke tearjerker, die destijds veel succes (in de jaren veertig en vijftig) oogste in de bioscoop. Naast 2 oscars won de prent ook nog een Golden Globe in 1947. "The Yearling" zal wellicht vandaag de dag voor de jongere generatie verouderd en te sentimenteel overkomen, maar vroeger was het wel anders. Ik sluit mij grotendeels aan bij de Engelse schrijver van een review dat ik las: "A coming-of-age classic that is only partly saccharine"

http://www.epinions.com/content_84685131396

Is deze ergens te verkrijgen? Met NL ondertiteling het liefst.

Weinig stemmen, want dit was toch ooit een beroemde film en (te) vaak op tv!

Als ik hem nu nogmaals zou zien zou mijn cijfer meer dan waarschijnlijk niet boven de 2 sterren uitkomen. Maar ik heb absoluut geen zin om deze nog een keer te gaan bekijken, dus moet ik het doen met de nostalgische herinneringen van toen ik de film als kind zag.

En toen vond ik de film best mooi, al ergerde ik met zelfs toen al wel wat aan het sentimentele gehuilebalk.

Je slaat de spijker op zijn kop. Wàaaat een irritant snotjoch. Dàt vond ik ook als kind al.

Aardige film over een boerengezinnetje en waarbij de jonge Jody een klein hertje onder zijn hoede neemt. Een goed verteld verhaal, maar wel wat aan de lange kant. Ook is de film wel erg braaf en zijn er flink wat sentimentele momenten. Mooie natuuropnamen waaronder een spectaculair gevecht van twee honden met een beer. Moeilijk, maar uiteindelijk toch een 3.0 (wel dik verdiend dan).

Waar heb je deze film gezien? Zou hem graag een keer bekijken...

TCM

Tijdloos.

Ik heb hem speciaal voor de kleinkinder,maar achteraf ook zeer genoten.

Goed gemaakte familie film, in kleur en in een prachtige omgeving.

kinderachtige film.

Onlangs zag ik de film Cross Creek (1983) over het leven van schrijfster Marjorie Rawlings in Florida. Dat maakte mij nieuwsgierig naar de verfilming van haar bekendste boek: The Yearling. Dat is mij niet meegevallen. Doorgaans heb ik geen problemen met sentimentele verhalen, maar deze film is zo zoetsappig dat de glazuur van mijn tanden dreigde te springen. Maar het moet gezegd: de cinematografie is bijzonder fraai. Daardoor scoort de film per saldo toch nog een voldoende bij mij.

De eerste Golden Globe voor Gregory Peck, die met deze rol ook al een 2e Oscarnominatie verdiende. Al is de rol nu niet zo memorabel als de prijzenkast doet uitschijnen. Het past wel in de tijdsgeest, vlak na de oorlog. De film werd in totaal mooi 8 x genomineerd voor een Oscar met 3 beeldjes als resultaat. Naast een jongerenprijs voor het jongetje Jody, waren de prijzen vooral voor het visuele gedeelte. The Yearling is dan wel een mierzoete Disney-achtige familiefilm (maar dan van MGM), visueel is het - zeker voor die tijd - wel de moeite. Maar verder is het eerder een tienerfilm voor tieners uit begin vorige eeuw. Vrij gedateerd helaas, al heeft de film af en toe haar charme. Vooral confroterend is de relatie tussen moeder en zoon in een tijd van veel kindersterfte, dat duidelijk een mens tekent. Ook al hoorde de dood toen nog meer tot het dagelijks leven jammer genoeg... Al bij al viel het nog mee, al is 2 uur film wel wat overdreven.