Innerspace (1987)

Na dik 15 jaar deze weer eens gezien, en hij is wel grappig met vooral erg mooie efecten en een leuk spelende Martin Short en Dennis Quad. Meg Ryan was toen erg leuk en knap zeker, afijn voor de rest is hij een leuke film om eens in de zoveel jaar te zien.

Toen deze film in 1987 uitkwam was dit toch best wel een film die ik toen wou zien. Gewoon een heel mooi verhaal, en films van Joe Dante vond ik tenminste toen wel oke. Ik zie dat Innerspace vanaf vandaag op HBO Max te zien is, dus ik ga er één dezer dagen toch weer eens naar kijken, want ben best wel benieuwd wat ik er na dik 35 jaar van zal vinden. Even kijken of ik er nog steeds hetzelfde van vind.

Martin Short was echt verschrikkelijk hierin. Joe Dante en Meg Ryan vond ik een ongelukkige combinatie. En Dennis Quaid zit daar maar en praat en praat en praat en... Gelukkig duurde de film 120 minuten, anders had daar allemaal geen tijd voor geweest.

Ach het is nog steeds een leuk filmpje. Oke je moet het natuurlijk niet met deze tijd gaan vergelijken, want tegenwoordig ziet het natuurlijk ook veel beter uit. Maar als je in je achterhoofd houd dat dit een film van ruim 35 jaar oud is, dan is het best wel oke. Het is komedie en sciencefiction en het is amusement, nu zou deze film niet meer dezelfde waardering krijgen denk ik, maar eind '80 heb ik me hier prima mee vermaakt. En na een nieuwe kijkbeurt heb ik weer een beste ochtend gehad. Want ik keek hem opnieuw toen ik net uit bed kwam. Ik merk dat ik dan het beste films kan kijken. Ofwel s'ochtends heel vroeg of in het begin van de avond. Maar om op je vraag terug te komen, ik vond het nog steeds een aangenaam filmpje, om na zo'n lange tijd weer eens te zien.

Maar ik zie nu dat je jou vraag verwijderd hebt, maar dan toch nog even m'n antwoord voor het geval mensen denken, tegen wie heeft hij het nou

mcdaktari

Ik zag geen stem daarom had ik mijn vraag weer verwijderd.

Voor wie het nog niet snapt: ik vroeg wat je er na de herziening nu van vindt.

Vermakelijke 80s curiositeit.

Die Martin Short is nogal een rare snuiter, waar ik even aan moest wennen.

Een knotsgek verhaal met een 'authentieke' Meg Ryan. Toen Meg Ryan nog gewoon Meg Ryan was.

De special effects zijn nog steeds heel behoorlijk en ze hebben iets nostalgisch.

Ergens tussen grappig en te flauw, met een irritante Short en een nog irritantere Quaid, maar ook een leuke en stoere Meg Ryan en een heleboel leuke bijrollen, inclusief de heerlijk evil bad guys - en dat laat het nog net op het randje naar de goede kant vallen. En ja, op zich houdt de film het behoorlijk met de tand des tijds, dat moet ook wel gezegd. Wellicht dat ook de hand van Spielberg herkend kan worden, al is hij 'slechts' de producer.

Na jaren deze weer herzien op de nieuwe 4K uitgave van Arrow met Dolby Vision en een nieuwe Atmos track.

Sci-Fi comedy van de regisseur van Gremlins en onder de productie van zijn mentor Spielberg. Het verhaal is een knipoog naar de sci-fi klassieker Fantastic Voyage uit 1966.

We volgen luitenant Tuck Pendleton (Quaid), een uitgerangeerde marinier die wegens zijn drankprobleem wordt toegewezen als testpiloot aan een bizar experiment. Hij wordt geminiaturiseerd, met de bedoeling hem in de bloedbaan van een konijn te brengen. Hij belandt echter in het lichaam van de neurotische supermarktmedewerker Jack Putter (Short), die tot overmaat van ramp een bende schurken achter zich aan krijgt, die de verkleiningstechniek proberen te stelen.

De film is nogal lang en chaotisch, maar dit wordt meer dan goedgemaakt door de leuke cast en uitstekende special effects van Industrial Light&Magic, die terecht werden beloond met een Oscar. De microcosmos van het menselijk lichaam, waarin de charismatische Dennis Quaid met zijn verkleinde ruimtecapsule gevangen zit, ziet er na bijna 40 jaar nog steeds verbluffend uit. Quaid's peptalks aan antiheld Martin Short, met zijn nerveuze, fysieke komedie, (die in eerste instantie denkt volkomen gek te zijn geworden als hij plots een stem in zijn hoofd hoort) zijn geweldig. De rol van Meg Ryan als vriendin van Quaid en tevens verslaggeefster was een enorme boost voor haar carriere, twee jaar later brak ze definitief door in ‘When Harry met Sally. Deze maffe driehoeksverhouding zorgen voor een aantal hilarische scenes.

Dennis Quaid en Meg Ryan kregen een relatie na het filmen, trouwde in 1991 en een jaar later werd zoon Jack Quaid geboren. Tien jaar was het sprookje voorbij en volgde de scheiding. De eens knappe Ryan raakte de jaren daarna padje af.

Film had voor het mooie een kwartiertje korter gekund, maar blijft een leuke 80’s classic.

Deze eighties film opnieuw gezien.

Vroeger geen succes in de bioscoop, maar later alsnog een hit werd op video.

En inmiddels een cult science fiction komedie film is.

Een hele leuke rol van Dennis Quaid en Martin Short.

Een film met een prima spelende cast.

Met een echt leuk verhaal en voor toen prachtig gemaakte special effecten voor die tijd.

Een film met humor en een sfeervolle film.

Weer van genoten.

Stond in mijn favorietenlijst maar kan eruit. Niet dat ik me niet mee vermaakt heb, ik heb nog best veel kunnen lachen alleen het is wel een mengelmoes van diverse genres. Bij IMDb staat actie, avontuur, komedie, sf, thriller maar romantiek zelfs familie (met het bekende verhaal dat alleen hij er mee zit en verder niemand) zou nog kunnen. Hierdoor is het wel een te lange wisselvallige film.

Short blijft zoals iedere keer leuk als overspannen supermarktmedewerker die opgescheept zit met piloot na verkleiningsproject nadat door diefstal dit niet helemaal goed is gegaan. Hij moet eigenlijk ontspannen, maar ja.

Quaid zit vaak in een wat serieuze rol afgezien van zijn bezopen rol bij het intro. En Meg Ryan komt vooral later goed los in de film. Met vrachtwagen aan deur hangen doet denken aan Beverly Hills Cop en in discotheek duurt wat te lang.

Hoewel het toch alweer een paar jaar geleden is dat ik hem heb opgezet lijkt het of ik hem gisteren nog heb gezien, zo'n simpel verhaal is het afgezien van het technische kant van het verhaal waar natuurlijk wel over is na gedacht. Klein rolletje van Kathleen Freeman.