The Crow: City of Angels (1996)

Do you know how to fight?

Do YOU know how to die?

Veel van dit soort tenenkrommende dialogen in dit geheel onnodig, overbodige vervolg op the crow. Er vallen doden en het is een sombere weerspiegeling van LA in de toekomst, maar een gangster komt zich behelpen bij een peepshow waar een vrouw haar kleren aanhoudt. Zelden zoiets doms gezien. Dat is wel erg preuts werk van iemand die zijn brood verdient met het schieten van videoclips voor een muziekzender.

Deze film is me deze tweede keer dat ik hem kijk iets minder bevallen.

Het lijkt te erg op de eerste film en gaat daardoor snel vervelen.

Maar het blijft wel leuk de Rockiconen, Iggy Pop en wijlen Ian Dury, aan het werk te zien.

Grootste probleem van deze film, het is een vervolg van een klein meesterwerk met veel dank aan Brandon Lee. Deze crow acteur heeft het gewoon niet, ook daarbij kunnen de mede spelers niets veranderen. Neem nou zijn kleding. Hij ziet er niet uit met z'n navel shirtje..Ook zitten er overdreven veel kleur en rook in de prent. Sarah met haar junk snuitje voegt ook niks toe.Is gewoon saai. Dan de Bad Guy ,deze is echt slecht gecast, heeft niks,doet ook niks. En zijn eind is uiterst slecht bedacht, en in beeld gebracht. Af en toe hoor je nog de originele soundtrack, dat is prettig. Voor de rest vond ik de muziek hierin, vrij matig.

Iggy en Dury zijn best leuk, als ze op een podium staan/stond.

Stiekum is het lowbudget kleine derde deel 'Salvation ' zelfs nog beter. Daar zit meer sfeer in ondanks hij niet zo duister is, en het verhaal is beter uitgewerkt. Ook de tv serie is aan te bevelen.

Deel 4 'Wicked Prayer 'is echt verschrikkelijk.

Eigenlijk net zo goed en vermakelijk als zijn voorganger.

The Crow: City of Angels is een film die qua ingrediënten zeker niet onder zal doen voor de eerste film. Echter is het verhaal te gekopieerd en kent het in die zin geen verrassingen. Je hebt dan ook al snel het gevoel dat je het allemaal al eens gezien hebt.

The Crow was in mijn puberteit een heel coole film. En eerlijk gezegd is het dat nog steeds wel. Net als dit tweede deel. De sfeer, met muziek die wisselt tussen korenzang en maren 90 metal is gek genoeg heel passens, de neogotische elementen vermengd met metal, de dystopische beelden van LA, kleding die een combi is van cyberpunk en sm, en dat alles ook nog in felle kleurcontrasten gefilmd… qua stijl en sfeer is deze film geweldig.

Groot minpunt is echter het acteerwerk. Vooral The Crow zelf vond ik niet altijd overtuigend, net zoals enkele badguys. Dat ligt deels aan het schrijfwerk, vol goedkopen oneliners. Maar ook aan de weinig overtuigende en vaak overdreven beleefde manier van acteren van de hele cast. Geen enkel dialoog voelt rauw, oprecht emotioneel. Enkel die tattooshop eigenaar en Iggy Pop overtuigden mij. Leuk om hem te zien in deze rol.

Ook het verhaal is helaas niet heel spannend. Na de mooie eerste akte krijgen we de wraakacties van The Crow, en dan is het één voor één aftellen naar het eind. Gek genoeg zijn deze actiemomenten voor mij het minpunt van deze dilm. The Crow is een dreigend uitziend personage, maar tijdens de wraakacties gedraagt hij zich vaak als een soort joker, met flauwe grappen en al. De sfeer slaat in deze scenes om en net duistere gotische sfeertje is dan helemaal weg. Jammer.
Ook de CGI brengt mij weer even terug naar eind jaren 90. Bijzonder retro.

Toch nog 3,5 sterren, want de film barst van de sfeer en mooie shots, en daar ben ik altijd gevoelig voor. De wereld van The Crow, moet je liggen, maar ik breng er graag eens een avondje door. Oja, en bonuspunten voor het optreden van Deftones. Want een goede band was dat en is dat nog steeds.

3,5*

Een vervolgfilm die slachtoffer werd van krenterige producers, waardoor het eindresultaat anders uitpakte dan de makers oorspronkelijk hadden uitgedacht. Niettemin maakt regisseur Tim Pope er nog altijd een mooie wereld van, met fijne kleurtjes en apart vormgegeven personages. Het acteerwerk is niet geweldig en de actiescenes komen aanzienlijk tammer voor de dag, maar na het taaie eerste halfuur volgt er wel een lekkere flow die de volledige film blijft aanhouden. Je zult als kijker door een boel opbouw moeten zien te komen die vooral uitgesponnen en oninteressant naar voren komt, maar Pope toont zich kundig genoeg om zelfs een kapotgeknipte film tot een degelijk einde te brengen. De softere aard en het gebrek aan hoogtepunten zitten een nipte voldoende echter in de weg. Vincent Perez mag bovendien niet in de schijnwerpers van Brandon Lee staan.

Een remake van de beroemde film The Crow uit 1994 echter deze versie is een overbodige en bedroevende kwalitatief zwakke film.

Met slechte en zwakke acteer prestaties.

Een slechte B film.

En een belediging naar het orgineel.