Winter's Bone (2010)

Welkom in de afgelegen binnenlanden van de USA, waar de gemeenschap al dan niet door inteelt zijn eigen rechtsorde er op na houdt. Sterk spel van Lawrence die er alles aan doet om de eindjes aan elkaar te knopen in deze desolate omgeving. Hawkes speelt zijn rol met verve en blijkt hoog in de rangorde te zitten qua omgevingsvolkstribunaal. Rauwe realistische toestanden binnen een zichzelf regulerende gemeenschap, de sheriff incluis. En de plot... kijken.

Onbekend titeltje met deze Winter's Bone, maar dat hoeft natuurlijk niets te zeggen bovendien is er een meer dan behoorlijke cast paraat dus gewoon maar even proberen.

Duidelijk is dat dit een film is de in de lijn van Out of the Furnace en min of meer Killing them softly met een maatschappelijk kritisch beeld over de ellende en armoede in de uitgestrekte achterlanden van Amerika waar overleven een kunst is en criminaliteit net zo goed een broodheer is als normaal werk. En wat een grauwe moedeloze ellende van langzaam doodgaan, eenzaamheid en kinderen op jonge leeftijd al dingen bij brengen om te overleven en zelfvoorzienend te zijn. En binnen die teringzooi maken we kennis met Ree uit de Dolly familie die niet bepaald lieverdjes zijn en weinig populair binnen de rest van de streek. En pa Dolly heeft een laatste streek geleverd waarop de noodzaak ontstaat dat Ree hem gaat zoeken.

Het is het begin van een soort mysterie waar de jonge Jennifer Lawrence een prima rol neerzet als de bepaald niet bang aangelegde Ree die meerdere waarschuwingen krijgt zaken te laten rusten maar desondanks toch het pad kruist van heel wat sinister volk en duistere plekken. Temidden van dit alles valt de sterk acterende John Hawkes op als Teardrop, komt de mooie Sheryl Lee van Twin Peaks even voorbij en is het op een gegeven moment echt even de vraag in wat voor geheimzinnige zaken papa Dolly zich heeft gestoken. Typisch al dat volk met matjes, tattoos en attitudes, waar vinden ze zulk volk in hemelsnaam, is de sheriff ook niet bepaald brandschoon en is de scène tussen de laatst genoemde en Teardrop via de autospiegel best sterk.

Winter's Bone heeft in die zin heel veel kenmerken voor een drama/thriller die een goed cijfer kan krijgen ware het niet dat de film toch eigenlijk redelijk spanningsloos voorbij trekt en naar mijn idee het volle potentieel verre van benadert wordt. De film lijkt bij wijze van spreken een gesmoord vuur die nooit ontlaait tot iets indrukwekkends. Daarom een voldoende maar zeker niet meer.

Kreeg een beetje het gevoel dat het verhaal in deze film wat secundair was; de onthullingen over Ree Dolly’s vader komen wat warrig over en herbergen ook weinig echte verrassingen. De film leunt wat mij betreft primair op twee dingen: de ijzersterke vertolkingen van Lawrence en persoonlijke favoriet van mij Hawkes maar ook de rest van de cast - en de portrettering van de geïsoleerde gemeenschappen in de wilde natuurgebieden van Missouri.

Granik laat veel clichés en karikaturen achterwege en geeft een realistisch en relatief eervol inkijkje in de verhoudingen, leefomstandigheden en sociale wetten van ruraal Amerika. De hoofdverhaallijn dient volgens mij vooral als kapstok voor die weergave, want echt spannend is het niet en hoewel er wel een label van urgentie aanhangt, er komt zelden echt tastbaar in beeld wat er voor Ree’s gezin op het spel staat. Prima, want de verwikkelingen zijn met name door de personages aangenaam om te volgen, en hoewel er ook visueel meer met de verwilderde landschappen gedaan had kunnen worden, je voelt wel de geïsoleerde afzijdigheid van de rest van het land. Het geeft te denken wat nog voor een gevoel van nationale eenheid kan zorgen als er delen van het land zo los lijken te staan van (oververtegenwoordigde) stedelijke gebieden zoals New York en California.

Het einde geeft de film nog net een wat scherper randje, maar naast het onopgesmukte realisme had er voor mij wel wat meer bite in de film mogen zitten. Boeiend om naar te kijken niettemin, maar misschien toch ook net wat te braaf om er echt uit te schieten. 3,5*

Naargeestige, rauwe film over een gemeenschap in de VS die men het best kan mijden als je er niet thuis hoort. 't Is zo'n soort commune van mensen, verborgen ergens in een ver afgelegen bosrijk gebied en waar inteelt meer een soort levenswijze is, veronderstel ik. Een commune waar iedereen gerelateerd lijkt te zijn met elkaar. En ook waar eigengemaakte wetten van kracht zijn. Heel boeiend eigenlijk om te bekijken. Het is dat deel van Amerika waar men in de media nooit iets van ziet of hoort. Een aan zijn lot overgelaten gemeenschap. Het zou wel echt goedkoop zijn als je zou zeggen dat hier de meeste Trump-aanhangers verblijven. Dus dat ga ik niet doen.

Om eerlijk te zijn is het nogal een gezapige film, zonder al teveel actie en spanning. Je kan wel die onderlinge spanning voelen. Lijkt wel alsof iedereen daar een vendetta heeft met zijn iets hogerop wonende buurman. Dat criminaliteit hun voornaamste bron van inkomsten is, zal je niet verwonderen. En het is Jennifer Lawrence die ergens in begint te rommelen om te kunnen bewijzen dat haar vader (geen lieverdje ook) de pijp uit is.

Ik dacht nog tijdens het kijken dat velen hier geschikte familieleden zouden kunnen zijn van een "Chainsaw Massacre" - achtige familie. En hup, komt zo'n zottin ineens met een kettingzaag opdraven. Toepasselijk

3*