Kenjac (2009)

Aardige film niet meer en niet minder , bijna voldoende een 5 dus 2.5*

Prachtige film,,,,,onderstaande spreekt voor zich,,,,

Met zijn nadruk op verstoorde familieverhoudingen en machismo maakt regisseur Antonio Nuic een kritische parabel over de nationalistische conflicten in de regio. De broeierige hitte en het camerawerk waarbij alle groen uit het landschap is verwijderd, creëren een beklemmende atmosfeer waaruit alleen,,,,,,,, wijsheid en respect,,,,,, nog ontsnapping bieden.

Sterk psychologisch drama over een Kroatische familie, waar een onbesproken trauma uit het verleden diepe sporen heeft getrokken met navrante gevolgen. Een sombere film met excellente acteerprestaties en een ezel als quasi-psychotherapeut. Aan het eind begint er toch een beetje licht te gloren…

Man gaat met zijn vrouw en zoontje naar zijn geboorteplaats waar zijn broer, oom en tante en zijn vader zijn. Daar worden wat oude familiegeheimen opgerakeld. De film kabbelt lekker voort maar is ook niet echt boeiend. Het verhaal en het geheim hadden daarvoor wat beter uitgewerkt en opgebouwd moeten worden. Dan was het misschien nog wel wat geworden, want de landelijke en lome sfeer van de film is wel aangenaam.

Mmmmh, als er misschien ook wat op de kinderen gefocust werd, zou je hier bijna een The Florida Project-achtige film hebben gehad.

Maar deze blijven op de achtergrond en we richten ons op een eigenwijze vader, zijn vrouw en kinderen die op bezoek gaan bij de vaders broer en vader. Na 7 jaar... De film kabbelt wat voort, de familiegeheimen zijn nog vrij boeiend.... maarja, het wordt vaak allemaal net iets te soaperig ingedeeld. De beelden zijn wel te doen, maar ook het feit dat het zich rond de oorlog afspeelt lijkt een overbodige stap te zijn geweest.

Kijkt wel aardig weg... Maar het kon beter.

3,0*