My Son, My Son, What Have Ye Done (2009)

Ik zag hier in eerste instantie niet zoveel in door het langdurige afwachten van de FBI voor het huis en de vele toelichtende flashbacks maar eigenlijk is dit wel een unieke productie geworden. Flamingo's, cactussen, basketbal, jell-o, wildwaterkanoën, Mexicaanse muziek, razzle dazzle, struisvogels, roltrappen en een Grieks toneelstuk (met dat laatste had ik wat minder mee). Doordat je niet precies weet wat er in het hoofd van Brad omgaat wordt er een onheilspellende sfeer in stand gehouden. Ik kan me voorstellen dat velen dit als een flop ervaren maar die eigenzinnigheid kan ik wel waarderen. Eens wat anders dan de gemiddelde gijzeling met clichématig speurwerk en mooi ook dat er nauwelijks geweld aan te pas komt.

Uhm... Eraserhead, Blue Velvet, Wild at Heart, Twin Peaks. Lost Highway, Mulholland Drive, Inland Empire... Indrukwekkend oeuvre lijkt me zo. Dat zijn films niet voor Jan met de korte achternaam zijn weggelegd is een tweede.

Chloë Sevigny vind ik een prettige actrice en ook in deze film levert ze een mooie prestatie. Ze weet zelfs aannemelijk te maken dat ze met een tamelijk gestoorde man date en diens net zo gestoorde moeder op de koop toeneemt.
De film laat ook de meer gezapige momenten tijdens een gijzeling zien, zoals het uitdelen van flesjes water aan de dienders en de bestelling van een pizza.
Daarnaast worden in flashbacks flarden uit het leven van Brad en Ingrid getoond. Alles met veel aandacht voor de soms bizarre details zoals, een willekeurige greep; het houden van flamingo's als huisdieren en gijzelaars, het stelen van een bril door een struisvogel, een citaat uit het bijbelboek Job over deze vogels, tranen die alleen uit een linkeroog komen, dat kussentje met M is for Mum not for Maid...
Prima film al is het af en toe een kwestie van doorbijten. Lekkere muziek ook, vaak Spaanstalig hou ik van.

Wanner David Lynch en Werner Herzog op de credits staan kan je er prat op gaan dat je een speciale film te zien krijgt.

En dat is dus met deze film niet anders; alleen is dit ook nog eens een slechte film waar ik amper plezier aan heb beleefd.

De vertolkingen zijn goed, maar het verhaal is saai; saai en nog eens saai.

Hoe Herzog met die rivier, zeg!

Ik vond 'm goed maar tijdens de tweede helft verloor de film toch mijn aandacht en begon ik in slaap te vallen. Mooiste moment was wanneer twee mannen 30 seconden recht in de camera kijken. De muziek op dat moment! De laatste gebeurtenis was minder sterk dan de voorlaatste. 5/10

"David Lynch presents a Werner Herzog film" staat op de aantiteling en daarvan is geen woord gelogen, maar met het oeuvre van Lynch en Herzog al achter ons biedt de film eigenlijk geen verrassende inkijkjes. Meer dan een Herzog remake van een Twin Peaks aflevering kwa broeierigheid, merkwaardige dialogen en invallen en de aanwezigheid van Grace Zabriskie kwam het niet. Het was wel vermakelijk, al is het maar omdat de films met prominente rollen voor struisvogels (krokodillen in travestie) en flamingo's (arenden in travestie) zeldzaam zijn...

Of ik heb niet goed opgelet of deze samenwerking van Werner Herzog (regie) en David Lynch (producer) heeft niet echt tot gigantische sensatie aanleiding gegeven.

Nou gelukkig liep ik er toch tegenaan want toch wel een erg fijn gijzelingsdrama dat op Lynch-achtige wijze wordt uitgespeeld, al herkennen we de Herzorg-methode weer in Peru en Mexico.

Fijne acteur Willem Dafoe als de rechercheur die bij de moord geroepen wordt, Udo Kier speelt zo'n beetje de normaalste persoon in de hele film en toch wel een geweldige hoofdrol van Michael Shannon.

Verder krijgen we flamingo's en struisvogels in dit kleine, maar mooie projectje van twee meesters der cinema.

Veel scènes zijn wat mislukt, de meeste geniaal en boven alles extreem grappig.

4, 5 *

Vannacht te zien op TV > ARD > 01:55 uur

Een nogal doorgedraaide zoon vermoordt zijn moeder. De film is een reconstructie van de periode tot aan zijn daad. Op zich niet zo'n bijzonder gegeven en vrij simpel gefilmd door middel van flashbacks en getuigen die de politie informeren op het moment dat de dader nog in huis is met zijn gijzelaars. De film moet het vooral hebben van de surrealistische sfeer en de sterke persoonlijkheid van de hoofdpersoon die allebei genoeg indruk op me gemaakt hebben om het op zijn minst toch een bijzondere film te vinden die ik bovengemiddeld wil waarderen. Al vraag ik me ook af of ik niet belazerd ben met een luchtbel. Ik kan me namelijk ook goed voorstellen dat ik de volgende keer als ik deze film zie, ik er helemaal niets meer aan vind. De stijl van zowel Lynch als Herzog zijn in ieder geval wel herkenbaar aanwezig in deze film. En daar houd ik wel. Dus dat blijft in ieder geval positief.

Ik snap werkelijk niet waarom er hier een aantal mensen zijn die compleet uit hun plaat gaan bij deze film? En dan waarschijnlijk enkel vanwege de namen Herzog en Lynch....

Ik ken veel van het werk van beide regisseurs - en in dit geval producer Lynch- en ik herken ook van beiden wel kenmerken, maar dan de eindeloze discussie's over wel stijlelement van wie kwam (LBWC -lekker belangrijk who cares, gaap gaap)

Het maakte in mijn geval de film volstrekt niet interessanter, ik vond het een flinke doorzit!

Het verhaal dat opgebouwd wordt rond een psychotische moordenaar is op veel momenten ronduit saai te noemen. natuurlijk op zich een goede acteerprestatie van Shannon, maar ik had van hem ook niets anders verwacht. De humor bracht bij mij niet meer dan een flauw glimlachje teweeg.

Er zullen onmiskenbaar veel diepere lage inzitten en ook cinematografisch zal het allemaal wel van het allerhoogste niveau zijn, alleen is het mij dit keer een beetje ontgaan.

Anderen zijn misschien wat sneller tevreden gesteld

Ik ga liever terug naar Twin Peaks.