Yamagata Sukurîmu (2009)

Ontzettend vermoeiende, amateuristische en langdradige film. De film begint lekker vrolijk, een beetje zoals Hausu, maar al snel is het te merken dat we hier niet te maken hebben met een filmpje dat van hoge kwaliteit is. Yamagata Scream lijkt zichzelf nergens serieus te nemen wat voor leuke momenten kan zorgen. Echter, hier haalde de film af en toe het bloed onder m'n nagels vandaan.

Om te beginnen is het verhaal niet veel dieper dan hier boven staat uitgelegd. Het grootste euvel is dat het geen moment boeiend wordt. Je wordt er niet in meegezogen, het kon me werkelijk geen flikker schelen allemaal. Dat gevoel werd versterkt door de ongelofelijk irritante personages. Humor zoals alleen gestoorde Jappen dat kunnen. Foute, gekleurde pakjes, cartoon-achtige conversaties en een staaltje overacting waar je u tegen zegt. Het is kijken naar volwassen mannen die zich er niet voor schamen zich als clown te gedragen. Grote kinderen zijn het en dat is totaal niet mijn smaak. Om het compleet te maken is er regelmatig circusmuziek te horen op de achtergrond. Verdomme!

Dan kom ik bij het horror gedeelte. Dit kon de hele film in één klap weer interessant maken maar god, wat was dit nu allemaal weer. Ik verwachtte zombies en wat ik kreeg waren normale acteurs met een grote pruik en blauwe schmink. Is dit nou het enige wat de make-up artiesten kunnen? Gelukkig nemen ze ook hun samoeraizwaarden mee uit hun graf om de plaatselijke bevolking in mootjes te hakken. Oh nee toch niet! Met zo'n vlijmscherp wapen verwacht je dat er koppen gaan rollen maar geen enkele keer worden er ledematen afgehakt. Behoorlijk vreemd, want wanneer een zombie flink doorhaalt op iemands hoofd laat het zwaard een mooie rode lijn achter die netjes binnen de lijntjes is ingekleurd. Vervolgens worden hun ook tot zombies gemaakt, maar ook de zombies worden zo tenenkrommend slecht neergezet, ik was bijna chagrijnig geworden. De decors zijn ook enorm inspiratieloos. Het label 'horror' niet waard.

Als je dit allemaal bij elkaar optelt hou je dus enorm weinig goeds over. Misschien was het allemaal iets verdraagzamer als de speelduur niet zo overdreven lang was. De film had na een uurtje kunnen en moeten stoppen. Eigenlijk na een half uur al. Nee, deze film had nooit gemaakt mogen worden! Het kan me niet schelen of dat de intentie van de film nu serieus is of niet, het was allemaal zo verschrikkelijk saai en irritant dat het gewoon pijn doet.

*huilt*

Lollige bende.

Takenaka als regisseur en ook meermaals als acteur. Het is ook echt wel een film die je hem kan toeschrijven. Humoristische onzin, technisch niet bepaald perfect uitgevoerd maar wel met erg veel lol en overgave in elkaar gedraaid.

Hoewel het horror label op zich wel van toepassing hier, is het toch vooral een comedy. Geen voer voor de liefhebbers van de komische horrorfilm, wel van comedies met wat horrorinvloeden. Ook leuk om net in deze film dan Noboru Iguchi te zien opduiken. Een vent die je meteen herkent, geen geweldig acteertalent maar wel iemand die past in deze film.

Een hoop onzin en onzinnigheid, dat is wat je mag verwachten. Inderdaad op een manier zoals alleen Japan dat kan. Ik heb me er best goed mee vermaakt. Had ietsje korter gemogen en hier en daar toch net iets beter afgewerkt mogen zijn, maar verder vermakelijke cinema.

3.5*