Ondine (2009)

Ach, ik houd eigenlijk altijd wel van films die zich op het randje van het realistische afspelen. Bij Ondine word je constant op het verkeerde been gezet: is Ondine een Selkie of niet? Wat ik van de uiteindelijke ontknoping vind, weet ik nog niet helemaal, overigens.

Colin Farrell speelt hier een heel andere rol dan ik van hem gewend ben, en dat bevalt me erg goed. Hij past heel goed in de ruige, grauwe setting. Het leven als visser, gescheiden man en ouder van een ziek kind is zwaar, en het is dan ook niet vreemd dat Syracuse behoefte heeft aan een sprookjesachtig element in zijn leven. Alicja Bachleda-Curús is precies mysterieus genoeg om fascinerend te blijven, en vormt een prachtig contrast met het harde, kleurloze leven van Syracuse. De chemie tussen hen beiden zit er duidelijk goed in.

Verder vond ik de soundtrack en vooral de sfeer erg geslaagd. Ondanks een positieve noot, zoals de nier voor Annie en natuurlijk het huwelijk op het eind wordt het verhaal nooit te zoet, omdat het voortdurend in evenwicht is met de grimmige setting. Zo wordt het geen zwaar dramatisch sprookje à la El Laberinto del Fauno (overigens een erg goede film) maar ook geen mierzoete film. De humor is subtiel en heeft altijd een zwart randje. Overigens vond ik Stephen Rea als de pastoor een erg leuke toevoeging.

Al met al vond ik Ondine zeer de moeite waard, zelfs al ben ik er nog niet helemaal uit wat ik van de ontknoping vind. Vier welverdiende sterren.

Helemaal met Aapje81 eens. Mooie film met schitterende beelden van Ierland en prima spel van Colin Farrell en Alicja Bachleda-Curus. Dat vrouwen voor Colin Farrell vallen kan ik me indenken, maar ik vond Alicja (nooit van gehoord) ook niet verkeerd. Alleen jammer dat die relatie in de film niet wat meer wordt uitgediept. Het kleine meisje is natuurlijk schattig en verder is het in alle opzichten een feel good movie. Daar is niks mis mee. Heb me prima vermaakt. Vier sterren dik verdiend.

Maar: vond het slot niet erg bij de sfeer van de film passen. Beetje te makkelijke oplossing.

Verder zit de film vol met hele en halve onwaarschijnlijkheden en onmogelijkheden. Die ga ik niet allemaal opnoemen. Het is tenslotte een sprookje. En sprookjes moet je niet gaan verpesten met keiharde logica. Tenslotte gaan we de gebroeders Grimm ook niet bellen dat niet alles klopt wat ze schreven.

Tot slot: Alicja heeft prachtige benen, al kun je daar niet goed een vissersboot mee besturen.

Het is al weer een paar jaar geleden dat ik deze film gezien heb. Van het verhaaltje is niet veel blijven hangen, maar des te meer van de schitterende opnamen van Ierland in de omgeving van Cork. En ja, Alicja Bachleda-Curus herinnerde ik mij van de beklijvende mensenhandel film Trade (2007).

Aardige film die ik destijds in de bioscoop wou zien maar helaas uit het oog verloor, tot ik een fragment ervan zag in het MovieMeter Contest van mijn bovenbuurman.

De beelden, acteerwerk en de sfeer zijn prachtig, en leveren een geslaagde sprookjesachtige setting op die wel dicht bij de realiteit blijft (en daarmee bedoel ik dat er geen feeën, animaties, etc. in dit sprookje zitten). Minpuntjes zijn er helaas ook, zo wordt het verloop soms erg sloom en zie je sommige dingen al aankomen waardoor het verrassingselement vaak ontbreekt. Het verhaal had met gemak boeiender gebracht kunnen worden. Ook het (Iers) Engels uit de film is niet altijd even goed verstaanbaar, wat soms lastig is als je het zonder ondertiteling ziet, articulatie had iets beter gemogen.

Door dit soort minpuntjes blijft het tussen de middenmoot hangen, wat niet nodig was geweest als men meer op de details had gelet. 3*

Neil Jordan heeft iets met mythische wezens. Na weerwolven en vampiers vist hij voor 'Ondine' een zeemeermin op, en balanceert hiermee behendig op de lijn tussen realiteit en fantasie. Toch is de film geen sprookje geworden, daarvoor is de sfeer te rauw. Dat is al vanaf het begin duidelijk door het gebruik van blauwe filters, die de nochtans prachtige Ierse setting iets kil meegeven. Jordan kiest vervolgens voor de trage aanpak, waardoor je de film de tijd moet geven zichzelf te vertellen. Hierdoor wordt de film geleidelijk aan iets beter, al blijven de personages vrij oppervlakkig. Het verdict is uiteindelijk iets dat balanceert tussen goed en niet goed.

Een prachtige film met schitterende beelden van het grauwe Ierland, helaas verloopt het verhaal nogal traag en is het soms wat saai. Een mooi sprookje, want hier heeft Colin z'n huidige vrouw uit het water gevist.

Er gebeurt niet zo gek veel in dit kolfje naar de hand van Neil Jordan. Het verhaal is gefilmd op locatie in Ierland en geeft Colin Farrell een sympathieke rol als Syracuse, een visser met een drankverleden die zorgt voor zijn zieke dochter Annie [Alison Barry] en op een dag een mysterieuze vrouw uit het water vist. Aangezien ze lijdt aan geheugenverlies [Alicja Bachleda] besluit Syracuse haar tijdelijk in huis te nemen. Haar aanwezigheid lijkt hem geluk te brengen, zeker wanneer ze begint te zingen tijdens de visvangst. Maar Syracuse komt ook voor enkele tegenslagen te staan.

Neil Jordan voelt zich als een vis in het water in de omgeving van Roancarrig en brengt de omgeving op prachtige wijze in beeld. Misschien is dat ook wel de oorzaak voor het wat meanderende verhaal dat maar langzaam op gang komt en eigenlijk weinig dramatische momenten heeft. Net als het water bij Roancarrig kabbelt deze film gestaag door naar zijn ontknoping, maar Jordan verkiest daarbij te vaak visuele schoonheid boven interessante inhoud.

lijkt wel op een sprookje, op het einde dus niiet meer sprookjesachtig maar crimineel getint. Onderhoudende film

Leuke film. Einde had wel iets spectaculairder mogen zijn.

Een prachtige film.

Ook zijn de natuur opnames in Ierland mooi.

Het acteer spel, is prima.

Een visser, vist een vrouw op, uit een visnet.

En zijn dochtertje, denkt dat het een zeemeermin is.

Maar de mooie mysterieuze vrouw, heeft een verleden.

En zo komen de hoofdrol spelers in een verwikkeling.

De film, is rustig en aangenaam.

En het verhaal is boeiend.

En de film muziek is prachtig.

Zeer de moeite waard deze verassende mooie film.