Baarìa (2009)

Ondanks de matige berichten ga ik hem toch kijken binnenkort.

Als ik dit zie, met de oorverblindende muziek en de prachtige beelden erbij, dan zou dit eigenlijk de mooiste film ooit moeten zijn:

YouTube - Ennio Morricone - Baarìa Soundtrack

Toch een fikse tegenvaller, wat vooral te wijten valt aan het fragmentarische karakter van de film. De film springt van de ene naar de andere scene zonder veel diepgang en zodoende walst Tornatore ook door de gehele jeugd van Peppino heen. Verder een hoop personages waarvan ik geen idee had wat ze nou in de film deden, aangezien je nooit genoeg tijd krijgt om je te sympathiseren met 1 van de personages in de film. Zodoende komt eigenlijk de hele gang van zaken bijzonder geforceerd over en dat haalt eigenlijk de lol uit de film. Ook ligt de focus teveel op de verkeerde levensperiode van Peppino, zo duurde het verhaal van de volwassen Peppino en de politiek veel te lang in vergelijking met de jeugd. Ook het politieke gedeelte sprak me nauwelijks aan, juist omdat daar ook totaal geen diepang in zit.

Dan probeert Tornatore het op het einde nog goed te maken met een soort van twistje, maar die kwam wat mij betreft te laat om mij nog van gedachten te doen veranderen. Daarnaast geloof ik niet dat een kind van een volwassen leven kan dromen en dan ook nog is zo lang en gedetailleerd.

Verder ziet het er visueel allemaal wel weer prachtig uit, de zanderige omgevingen i.c.m. de helderblauwe lucht doen je hart versmelten en de vrolijkheid die de acteurs nog proberen te krijgen in de film komt af en toe ook wel over. Daarnaast was dat mannetje op de markt dat Dollars bleef aanbieden erg grappig.

2* voor de moeite, maar de volgende keer verwacht ik wel een vloeiender lopend verhaal. Dit kon echt niet en al helemaal niet 2,5 uur lang.

2*

Tornatore vertoond kluchtgedrag.

Bijna alleen maar debiele personages, met gekke, schreeuwerige stemmetjes, waardoor je totaal geen feeling krijgt met ze (al zijn er uitzonderingen, zoals Francesco Scianna - vind hem een goede kop hebben). Een enorm slechte dubbing weer, waar Tornatore een patent op lijkt te hebben. Veel kolderieke situaties die niet grappig zijn, omdat ze slecht zijn uitgewerkt. En ga zo maar door.

Dit zijn dan ook meteen de twee pluspunten van de film. De muziek van Morricone is werkelijk fantastisch en de beelden van de Italiaanse schoonheid mogen er zeker zijn. Helaas werd die pracht met hoge regelmaat plots afgekapt door een nieuwe scène. Sowieso had ik het gevoel dat scènes nog lang niet voorbij waren, terwijl zich een nieuwe aanmeldde, in een ellenlange wachtrij van popelende scènes.

Het begin en het einde zijn prachtig, zeker als Morricone zijn violen laat janken. Daar tussenin veel politiek geblèr, dat totaal oninteressant gebracht wordt en er valt eigenlijk geen touw aan vast te knopen. De film duurt ook veel te lang - het horloge mag ongeveer net zoveel blikken verwachten als het beeldscherm. Een film om in fases te bekijken, het liefst gesmeerd over meerdere dagen (in mijn geval zelfs over een paar weken).

Verder veel te fragmentarisch, waardoor er vrijwel geen feeling bestaat voor de personages of voor het verhaal zelf, of voor wat dan ook. Tornatore ontpopt zich toch wel tot een matige verhalenverteller (wat ik tot nu toe gezien heb). Hij zal zelf waarschijnlijk de allergrootste fan van Baaria zijn. Bij hem zullen er herinneringen naar boven komen, die bij veel scènes nodig lijken te zijn.

Dan kan je achternaam beginnen met Tor, scoren doet Tornatore niet met deze prent. Ik kan inmiddels concluderen dat ik geen fan van de regisseur zal worden. Wel van Morricone. Nog maar even nagenieten van de muziek dan maar, en deze film snel vergeten.

Muziek: 1 *

Beelden: 1*

Dan nog een kleine 0,5* erbij voor de rest, maakt een magere 2,5*

Lang nagedacht over je "Tor" zin?

Ik had genoeg tijd om na te denken tijdens de film.

Omdat ik over twee weken naar Sicilie kon ik het niet weerstaan om deze film te kopen. Het zou *de* film van de afgelopen jaren zijn. Al met al kan ik concluderen dat het een goede film is maar ook niet meer dan dat. Visueel zeer sterk met een waanzinnig mooie, goed acterende hoofdrolspeelster. Ook de andere acteurs deden hun werk heel behoorlijk. (maar hoewel ze op de hoes genoemd staat heb ik Bellucci maar in één scene
- en dan ook nog van veraf - gezien). De Siciliaanse sfeer wordt mooi neergezet.

Het verhaal vond ik redelijk, al is het niet origineel om meerdere generatiesdoor de jaren heen te volgen (heb zojuist La Meglio Gioventu gezien). Het was echter wel erg fragementarisch en op de hak en tak springend. De eerste drie kwartier kon ik er geen touw aan vast knopen. Daarna ging het beter, omdat de film toch wel om Peppino draait.

Calendario Pirelli 2012 - Infomotori.com

Protagonista del prossimo calendario la modella inglese Kate Moss, insieme alll'attrice Milla Jovovich e alle top Lara Stone e Margareth Madè.

Heuglijk nieuws natuurlijk.

Pracht van een film!

De verhaallijn is zo ongelofelijk rommelig dat deze film:

a) nogal eens niet te begrijpen valt.

b) geen enkel rustpunt kent, zodat je als toeschouwer geen moment krijgt om je in te leven.

Gemiste kans denk ik, daar voor deze film kosten noch moeite gespaard lijken te zijn.

(N.B. de fotografie is over de gehele linie erg mooi te noemen !)

Prachtige film omwille van de sublieme sfeer. Het anekdotisch karakter heeft mij permanent aan het scherm gekluisterd gehouden, ondanks de lengte van de film en van de verfilmde periode. Knappe compositie ook, waarin alles klopte. Dit was voor mij trouwens helemaal geen "Fellinietje", Anatolia, maar eerder het heroïsch-nostalgische midden tussen een Visconti en een La meglio gioventú. Wel miste ik de focus en vooral de tragiek van deze beide: het liep misschien allemaal net iets te "smooth" en te "braaf", wat me nog het meest stoorde in de cast en de rol van de volwassen Peppino...

Minimaal de 4de keer dat Tornatore zo'n film maakt en het concept was al niet bijzonder origineel toen ie ermee begon. Vreemd dat ie ondanks zijn ervaring en de persoonlijke setting zo'n onevenwichtige en gefragmenteerde film maakt. Baaria is vreemd van toon en probeert het luchtig te houden, terwijl dat niet altijd past. Mede door de opzet en toon is het een niet zo'n bijzonder tussendoortje, ondanks de grote production value en de tijdsspanne waarin allerlei bekende thema's voorbij komen. Film wordt enigszins gered door leuke bijrollen en sterke scènes.