Love Happens (2009)

Eigenlijk weer een doorsnee Romantische film. Het jammere was inderdaad dat Aaron Eckhart niet echt leuk speelde waardoor de film een beetje afzwakt.. Jennifer Aniston daarintegen is weer gewoon leuk bezig. Het geheel komt een beetje langdradig over en had best wat korter gemogen. Het is natuurlijk wel allemaal cliché en voorspelbaar maar toch wel vermakelijk. Het gedoe met die papegaai vond ik ook vreemd.. al was het einde dan wel weer leuk. Al met al een film die de hele tijd balanceert in het midden. Voor de vermakelijke scenes en een leuk einde:

2,5*

Beetje laat.......wat een prut film zeg. Kan Hollywood z'n geld niet eens beter gaan besteden? Wie is Aaron Eckhart? Booooooring....toch eens googelen. Zo'n soap hoofd. Sorry Aaron.....en onze Rachel blijft maar Rachel. Er zijn van die actrices waar je niet echt een hekel aan kan krijgen maar ook nooit echt goed gaat vinden.Of heb ik Jennifer Aniston een keer echt goed gevonden? Geloof ik? Weet niet meer waarin dat was? Ben blijven zitten omdat ik toch zat en ziek was en er was niks anders op tv.

Dat was vast Good Girl, The (2002) en dat ben ik met je eens. Deze was gewoon goed te doen wat mij betreft, niks bijzonders en ook (zeker) niet vreselijk. Eckhart heeft in meer goeie films gespeeld trouwens, bijvoorbeeld Thursday (1998) (zie nu dat die maar 2,5* van mij kreeg - ), Black Dahlia, The (2006) en Erin Brockovich (2000) (als biker dude, no less, check it!).

Redelijk romantisch drama waarin een schrijver van een zelfhulpboek weer verliefd wordt, na het verlies van zijn vrouw. De film heeft een goed begin en ook de ontmoeting is leuk. Daarna gaat het tempo wat achteruit en wordt het geheel ook wat voorspelbaarder. Desalniettemin is de film verder wel oke en staat naast de liefde het verwerkingsproces van het verliezen van dierbaren centraal. Ook Aaron Eckhart en Jennifer Aniston doen het goed en zijn genietbaar .

Typische formulefilm. Het verhaal vond ik al zeer afgezaagd klinken, maar mijn zwak voor Jennifer Aniston deed me toch maar even op RTL 5 afstemmen. Eckhart is met zijn droevige hoofd wel geschikt voor een rol als deze. Hoewel ik hem niet echt goed vind spelen. Verder heb ik ook totaal niks met de rol die hij speelt, dat soort wat enge goeroe's.

Een subtiele aanpak hoef je ook niet te verwachten in dit soort films. Of het nou is hoe de boel wordt uitgelegd, de rol die de soundtrack speelt of scènes die je kippenvel moeten geven zoals die met de hoogwerker of de bekentenis op het einde, met de rol van die schoonvader ook. En natuurlijk een iemand, degene bij wie je dat als kijker het meest moet raken, die langzaam een applaus aanzet waarna steeds meer mensen mee gaan doen.

Wat andere scènes zijn ook nogal dubieus, zoals het bezoek bij Anistons moeder, die wel niet helemaal goed lijkt, de scène met de hete kolen en de grap met de rozijnkoekjes, jezus. De vriendin/collega van Aniston was ook een erg irritant personage. De rol van John Carroll Lynch is wel aardig. Een goede acteur voor bijrollen. 2.5*.

de film is redelijk voorspelbaar maar een ontzettend romantische leuke film die toch een prachtig einde heeft. De titel zegt het al; Het is een en al zoetsappige liefde maar het is een mooie film.

Een grote platitude met aan genreconventies worstelende prent met twee van de meest afgezaagde Hollywood-acteurs Eckhart en Aniston. Is het een komedie of een drama? In ieder geval is het allemaal halfbakken en zoals je citroenlimonade drinkt heb je de keuze te verzuren of niet te verzuren. Ryan Burke is een positiviteitsgoeroe (het type dat tenenkrommend veel 'I-feel-OKAY!' uitroept) die drie jaar geleden zijn vrouw bij een auto-ongeluk heeft verloren en met het stoppen van het rouwverwerkingsproces in een boek succesvol (!) is geworden, waarmee hij lotgenoten een hart onder de riem probeert te stoppen op seminars. Bij voorbaat, dat is al een zwaar thema om te behappen voor het publiek dat net is gaan zitten. Toevalligerwijs (ach gut) ontmoet hij Eloise (Aniston) die de bloemen op het seminar verzorgt en schikt. Het eerste contact is wat stroef, er komt een date, Burke krijgt last van tegenstrijdige gevoelens (een rouwverwerkingsproces in strijd met een nieuwe liefde, kan dat wel?) en zo kabbelt het voorspelbaar en vlak door. Daar kunnen kwaliteitsnamen als Eckhart en Aniston niets meer aan doen.

Eckhart is vele malen liever de stoere, koele detective (The Black Dahlia) en Aniston is ten duizendemale getypecast als het vrijgezelle vogeltje dat opgepikt moet worden. Dit gegeven zorgt voor een oeverloos saaie film, waar Meg Ryan en Tom Hanks nog weleens in You've Got Mail (en in mindere mate in Sleepless In Seattle) wél hun verliefdheid voor elkaar ván het scherm óp het publiek wisten te projecteren.

Kun je nagaan; Ryan Burke verandert van een zelfpositieve goeroe in een temperende man die in conflict is met zichzelf. Een tanende storyline waarbij Eckhart's personage evolutie (devaluerend weliswaar) meemaakt en die van Aniston zo vlak blijft als de gemiddelde snelweg.

Voorspelbaar, cliché, duf, saai, voorspelbaar, weer een stapel cliché's en dan komt daar nog bij dat er níets te lachen valt. Loopt alles toch nog goed af. Touché.

Zakdoeken bij de hand want daar is deze productie duidelijk voor gemaakt. Een doorsnee voorspelbare film, glad en in feite ongeloofwaardig. Eerder bedoeld als gevoelig drama dan als een romantische komedie: er is sprake van een portret van een gebroken man die zijn weg weer probeert te vinden; de pijn wordt daarbij in overvloed getoond, de liefde sporadisch. De dialogen lijken woord voor woord ingestudeerd te zijn en de verkondigde waarheden over leven en dood klinken als van een wijsneus.

Redelijke film, gezien op RTL8 in de valentijn week. Jeniffer Anniston altijd interessante actrice, past ook in dit genre. De hoofdrolspeler daarentegen vind ik niet zo interessant en ik had een andere acteur gecast. Maar al met al een leuke film voor de regenachtige zondagochtend.

Toch vind ik dit een aardige film.

Erg mooie film!

“If you had a brain in either head, you'd know that I'm doing what's best for both of us.”

Met The Good Girl, Horrible Bosses en Cake heeft Jennifer Aniston laten zien echt wel meer te kunnen dan het spelen van de zoveelste "Rachel-rol" in een middelmatige romcom. Toch wordt ze nog vaak gecast in romcom films en in Love Happens laat ze weer eens zien hoe goed ze is in het spelen van de “cute love interest”.

Love Happens zelf is niet heel bijzonder en weet nergens de middelmaat te ontstijgen, maar Aniston doet het goed en heeft een aardige chemie met Eckhart. Ik ben er van overtuigd dat Aniston zelfs met Jonah Hill in een vuilniszak nog een goede chemie zou kunnen hebben maar ook Eckhart is goed op dreef. Een schrijver van zelfhulpboeken die zelf nog een onverwerkt trauma heeft is natuurlijk niet heel origineel en jammer genoeg is de film dan ook weinig verrassend. De kennismaking tussen beide is leuk gedaan maar daarna wordt het allemaal veel te voorspelbaar en weet de film nergens te verrassen. Als het knettert tussen de hoofdrolspelers hoeft dat geen onoverkomelijk probleem te zijn maar Eckhart en Aniston zijn degelijk maar kunnen het middelmatige materiaal zeker niet naar een hoger niveau tillen. Maar Love Happens is zeker geen vervelende film en het kijkt allemaal lekker weg.

Typisch romantisch niemendalletje waarin succesgoeroe Aaron Eckhart verliefd wordt op een weer bloedmooie Jennifer Aniston. Hoofpersonages die eerst elkaar haten maar gaandeweg elkaar bijzonder aardig gaan vinden. Begrijpelijk en voorspelbaar, net als de rest van deze romcom. Subtiliteit is volkomen achterwege gelaten, geen enkele rol wordt uitgediept. Brandon Camp maakte van Love Happens eentje voor in het lange rijtje films geschikt voor een regenachtige zondagmiddag. Maak limonade van citroenen, alleen blijft de limonade deze keer wel heel erg zuur. 1,5*

simpele aangename film van Jennifer Aniston

Was op Netflix wat aan zoeken naar een romcom en kwam op deze terecht. Is geen romcom, de komedie ontbreekt en is vervangen door drama. Dus een romantisch drama. En zonder enige review hier gelezen te hebben begonnen aan deze film. En heeft mij aangenaam verrast.

Film gaat vooral over het verwerken van het verlies van een dierbare. Daarnaast ontwikkeld zich een lovestory.

Acteurs zijn meer dan het Hallmark niveau. Jennifer Aniston straalt bloedmooi met haar gekende charmes en kan wat mij betreft niet veel misdoen in dit genre.

Aaron Eckhart ken ik van diverse genres, blijft mij vooral bij als Two-Face uit de Batmanfilm Dark Night, maar speelt hier voortreffelijk een door verdriet verteerde goeroe die er in slaagt andere gelijkgestemden te helpen, maar zichzelf niet weet te verhelpen.

Er zitten heel wat levensboodschappen doorweven in dit verhaal, wat het voor mij dus net wat hoger op mijn ranglijst zet dan een standaard romcom of Hallmark lovestory.

Feelgood en dus bestemd voor de liefhebbers van dit genre. Noem het een romantisch verhaal met serieuze insteek.

Chemie tussen Aaron en Jennifer is voor mij wat minder geslaagd, maar net door de vele sidestory’s en onderliggende drama’s geef ik deze film 4,5*.