Muukalainen (2008)

In het Made-in-Europe-krant werd deze film aanbevolen aan liefhebbers van Bergman, Tarkovski en Sokoerov. Oftewel een film waar je uitgeslapen naartoe moet.

Ik ben zelf een groot liefhebber van de films van Sokoerov. Van Bergman heb ik een aantal films gezien maar daar heb ik nog niet concreet een mening over en van Tarkovski heb ik nog niets gezien.

Na de film sprak ik wat mensen en die zeiden me dat het eerder een imitatie van Tarkovski was. En daar kan ik ze wel gelijk ingeven zonder dat ik iets van Tarkovski heb gezien. Want bij Sokoerov is het vooral het camerawerk(vervormende lenzen/lange takes), geluidsband/sound design (desoriënterend/hypnotiserend/ondersteunend) en qua themathiek (religie) en dat kan ik niet terugvinden in The Stranger.

Ik zie trouwens dat op MM de Engelse vertaling The Visitor is maar dat klopt niet. Want het gaat niet om een bezoeker maar om een vreemdeling. Daarom zou ik willen voorstellen om de titel te veranderen in The Stranger.

Zie ook hier.

En dan moet je nog oppassen dat je niet toch een slaap valt.

Want het is wel een echte onthaastingsfilm, waar je maar net de rust en het geduld voor moet hebben.

Mooie soundtrack dat wel, mooie beelden.

Maar alles verloopt tergend langzaam, wat te gekunseld aan voelt. Het heeft net niet de magie van de beelden van een Tarkovsky.

Een film waar erg weinig in wordt gesproken, erg traag van opbouw, en inderdaad, probeer maar niet in slaap te vallen.

Ik ben een groot liefhebber van de films van Tarkovski. Dus was ik erg nieuwsgierig naar deze film toen hij vergeleken werd met Tarkovski. Maar na het zien van de film moet ik toch zeggen dat het vergelijk wel erg veel eer is voor deze filmmaker. De beelden en het kleurgebruik zijn vaak wel mooi in deze film en die zouden hier en daar inderdaad uit een Tarkovski film kunnen komen. Maar de films van Tarkovski hebben ook een mooi afgerond verhaal. Of meer nog een echte filosofie. En daar onderscheidt Tarkovski zich ook juist van zovele andere filmmakers. Het verhaal in deze film is echter minimaal en stelt niet veel voor. Het is eigenlijk zelfs heel zwak en ook nog vaak slecht uitgewerkt. Er gebeuren heel veel dingen in de film die uit het niets lijken te komen. Van een filosofie is al helemaal geen sprake. Maar deze film is ook geen erg gebruikelijke film. Hij heeft wel wat. De sfeer van de film is heel sterk, ook al is het bepaald geen aangename sfeer. En de beelden en het kleurgebruik zijn wel heel erg mooi en een genot om naar te kijken. Dus als je de vergelijking met Tarkovski loslaat, valt het allemaal nog best wel mee.