Nord (2009)

Leuke film voor als je niet weet wat je wilt gaan kijken, heeft van alles wat en kijkt lekker weg.

Vermakelijk. Een paar aardige scenes, alleen voelt de film wat onaf.

Tegenvallend.

Er zit wat humor in, er worden tijdens de reis wat archetypen als karakters opgevoerd zodat het blijkbaar een catharsis is. Maar de humor te bedekt, de karakters te oppervlakkig, het tempo te traag, en de afstand tot de hoofdpersoon te groot.

Geef mij maar Slow West, die trok ik een stuk beter.

Niet 100% overtuigd van deze Noorse roadmovie over een mentaal instabiele man die plots verneemt dat hij een kind heeft. Hij besluit dan maar om het op te zoeken vele kilometers verder in het noorden. De film tracht luchtig en komisch te zijn, maar had op mij meer een trieste indruk. Ik had de indruk dat elk personage in de film wel wat problemen had en dat eenieder wel worstelde met eenzaamheid in het desolate landschap waarin ze vertoefden.

De eerste ontmoeting vond ik nog prima, misschien ook omdat het de eerste was. Als een pup die werd gevonden, werd Jomar ontvangen bij een oma en haar kleindochter. Het leverde fijne momenten op tussen beiden. Maar ook het slotmoment met die Sami in de tent was apart en eentje die me toch zal bijblijven. Vandaar dus die ketting …

Tussendoor vond ik het eerder een potpourri van losse, kleine of vreemde ontmoetingen waarvan ik soms het raden had naar wat de bedoeling was. De besneeuwde Noorse landschappen waren mooi om te zien. Film heeft inderdaad wat weg van The straight story van Lynch, de één met de tractor, de ander met de sneeuwscooter, maar de film van Lynch was toch intenser en meer gelaagd.

Fisico

Ik zie dit vooral als een tragikomedie. Dat is een genre dat je net moet liggen. Als die humor je niet pakt, zal je het vooral als tragisch ervaren. De tagline is en antidepressiv offroad movie. Dat zegt ook wel hoe dik de knipoog hier is.
Dat knotsgekke hak-op-de-tak verhaal vind ik nou juist een groot avontuur en de kracht van deze film.
Zo zie je maar weer hoe ieder een film totaal anders kan ervaren.
Straight Story is veel serieuzer van toon, maar de zelfmoord in Nord vind ik dan weer bijna poëtisch.