American Pie Presents: The Book of Love (2009)

Tegenvallende film over een paar pubers die er alles aan doen om hun maagdelijkheid te verliezen. De zoveelste American Pie film waarbij enige vorm van originaliteit inmiddels ver te zoeken is. Een aantal grappen zijn eerder smakeloos dan echt grappig. De cast probeert er nog wel het beste van te maken, maar echt acteerwerk kun je het niet noemen.

Ik vond Naked Mile juist heel erg saai en deze vermakelijk.

De film kan niet op tegen de "originele" films, maar het kijkt lekker weg.

De laatste spin-off en ook veruit de minste. Drie volstrekt oninteressante hoofdpersonen, verhaal biedt echt niets nieuws, weinig chemie met de meisjes (die ook een zekere persoonlijkheid missen) en een uiterst vervelende Stifler. Matig geacteerd, visueel niets bijzonders, en Levy kan het ook niet redden. Heel af en toe wat aardige muziek en tegen het einde wordt het nog enigszins wat, tot die cgi-Eland die er niet uitziet. Dan houdt het op. 1,0*.

De minste taart.

De reeks is nooit heel hoogstaand geweest maar Beta House landde plots op een voldoende dus nog enige fun had ik nog wel gehoopt met The Book of Love. 1 van de twee taarten met 16+ dus dat betekend meestal dat de grappen iets brutaler zijn, wat in Beta House nog wel ten goede kwam. Maar hier slaat het de plank mis.

The Book of Love begint wel op z'n typische American Pie manier. Niet de appeltaart, maar een broodje. Het zorgt nog wel voor een opmerkelijke opening en dat zet een beetje de toon. Maar wat we vervolgens krijgen zijn voornamelijk grappen die elkaar in rap tempo opvolgen maar nooit grappig zijn.

Het helpt er dan ook niet bij dat de grappen een stuk minder uit de hoek komen. Het gehele uur lijkt bijna een aaneenschakeling te zijn van random stukjes film aan elkaar geplakt met zwakke lijm. Het slaat volkomen nergens op. Dat is wel bekend bij de reeks, maar daar zat er uiteindelijk nog wel een bepaalde lijn in. Die blijft hier uit.

Acteerwerk is ook een stuk slechter in het algemeen. Jordan is in ieder geval een treurige Stifler. Normaal heeft elke Stifler een bepaalde uitstraling maar bij hem werkt het nooit. Hij ziet er sowieso meer uit als loser dan als seksueel gefrustreerde boosdoener.

Acteerwerk ligt voor de rest ook niet heel hoog. Levy blijft te goed voor de American Pie reeks, al is hij hier vooral een cameo. De drie musketiers in de hoofdrol doen het nog wel aardig, en als er in de finale langzaam een draad begint te ontstaan in het verhaal begint de film wel op z'n pootjes te komen.

Maar het eerste uur is vooral een chaos waarvan ik zelfs een regelmatige amateuristische indruk kreeg van de film. Van een regisseur die niet zo goed wist wat hij met het script aanmoest en hem wellicht te letterlijk heeft opgevolgd. De minste Pie van allemaal in ieder geval.

Deze na Band Camp nog eens geprobeerd en mijn beoordeling blijft ongeveer hetzelfde als augustus 2013. Eigenlijk had ik deze slechter verwacht maar valt best mee. Deels een sexcomedy, deels zie ik er ook wel een lovestory in over drie jongens die proberen van hun maagdelijkheid af te komen.

De film start best matig met broodje pindakaas. Als er brand ontstaat in de bibliotheek zijn ze verplicht schoon te maken en ontdekken zo de liefdesbijbel. Vanaf dan wordt de film beter, er zitten grappige momenten in met de bh diefstal en het bezoek aan Monique, wat het beste gedeelte blijft (de bijbel blijkt niet uit 1995 maar uit 1975). Daarna kabbelt het wat door tussen de winners/Stifler en de 3 onzekere losers en komen ze erachter dat Mr Levenstein, een kleine rol van Eugene Levy, de bijbel heeft geschreven. Vanaf dan wordt het weer wat minder, hoewel Levy het op zich niet slecht brengt. Zo nemen ze contact op met alle oud leners, zodat ze de bijbel kunnen herstellen. Als we dit hebben gehad wordt de film weer beter, ook al is met de eland, wat overdreven. Ook lopen ze het verhaal erg te rekken, want op het moment dat de jongens er bijna in zijn geslaagd, gaat het vervolgens toch weer niet goed. Later wordt het wat serieuzer. De film duurt te lang voor het eigenlijke verhaal, soms wat saai en langdradig maar vooral onevenwichtig.

Ondanks alles toch beter bevallen dan Band camp, een beetje bloot en vieze grappen moet kunnen maar ook weer niet teveel. Al met al een rustige komedie zonder al teveel overdreven en uitbundig gedoe. 3.0/4.0