Soul Kitchen (2009)

Zeer geslaagde film van Fatih Akin. Soul Kitchen beschikt redelijk snel over een geweldige sfeer met heerlijke personages door enkele van de beste Duitse acteurs gespeeld. Verhaaltechnisch zitten er soms wat rommeligheden in maar Akin's behendige regie (i.s.m. montage) zorgen er voor dat je alles volledig slikt en met gemak enorm kunt genieten van de vibe en vele geestigheden van de film.

Weer een heerlijke film van de regisseur van Gegen die Wand. Ook hier zet hij weer een aangename komedie neer, met een hoop pijnlijke momenten. We maken kennis met de Griekse Zinos die een havencafeetje runt in de Hamburgse haven. De sfeer is daar al helemaal te gek. We krijgen de uitzichtloosheid te zien en die opa van Zinos is ook helemaal fantastisch. Het succes van dat tentje daalt alleen maar en Zinos probeert maar meer erin te halen om klanten aan te trekken. Maarja, het is nooit goed. Ook heeft hij de handen vol met zijn neurotische vriendin Nadine en zijn roekeloze broer Illias. Door de ruzie's en de akkefietjes word het sfeertje er ook maar niet beter op.

Het sfeertje is ook weer erg goed neergezet en ook precies zoals Spetie het omschrijft. De soundtracks zijn inderdaad ook mooi, alleen niet altijd voor de klanten.

Voor de rest is dit weer een fijn filmpje van Akin, jammer dat er zo weinig van hem is uitgebracht in Nederland.

4,0*

Herzien, halfje erbij. Wat een lol.

Fantastische feel good film uit Duitsland.

Ben je in de gelegenheid? breng een bezoek aan Soul Kitchen.

Een film met een prettige sfeer. Feelgood, niet op de gebruikelijke soft-romcom manier maar toch, het is een soort positieve uitstraling die er over het geheel heen ligt, het geloof in de goede afloop, zoiets is het.

Het verhaal is wel erg voorspelbaar en uitgetreden, maar wordt vlot gebracht waardoor dat niet echt stoort. De acteurs hebben er overduidelijk plezier in en doen hun best - en dat past ook weer precies bij de sfeer. Mooie locaties in de achterbuurten van Hamburg, mooie postindustriële stijl.

Na zijn voorgaande zware drama’s komt Fatih Akin met een luchtige komedie over een ploeterende restauranteigenaar in een desolaat industriegebied. Hoewel het verhaal redelijk gevuld is met clichés kijkt de film best lekker weg, mede door het goedverzorgde acteerwerk. Vooral de bijrol van Birol Ünel (Gegen die Wand) is erg leuk.

Goeie film over een man die een eigen restaurant runt, maar waarbij het de laatste tijd niet zo goed gaat. Het verhaal op zich heeft niet al te veel om het lijf. Maar de film is wel onderhoudend. Een lekker vlot tempo, een fijne soundtrack en het oogt allemaal wel fris. Voor regisseur Fatih Akin is deze komedie zeker een change of pace in vergelijking met zijn twee vorige loodzware films.

Soul Kitchen, een verhaal dat uitblinkt in eenvoud, en waar met een goeie cast en een fantastische locatie een heerlijke sfeer gecreëerd wordt.

De personages worden heel zwart-wit uitgebeeld, de grappen zijn bij de haren gegrepen, maar toch ga je er helemaal in op en word je er helemaal in meegesleept.

Heerlijk, 4*

Feelgood verhaal, maar visueel... In de (beperkte) buitenbeelden wordt inderdaad een ruw en grauw deel van de stad getoond, ook al omdat die beelden vaak heel kleurloos zijn. Dat geeft een dubbel gevoel: het restaurant doet wel héél erg denken aan het Brusselse Tour & Taxis 10 jaar terug (nu bijna helemaal opgeknapt, maar raak er niet aan uit of dat een goeie of slechte zaak is), met hoge hangars, veel beton en verroest metaal - maar surrealistisch mooi wanneer het jaarlijkse Couleur Café-festival daar plaatsvindt...

Helemaal mee eens, toppertje deze film.

Op zich had dit nog best een leuke film kunnen zijn. Het verhaaltje is helemaal niet zo slecht en de sfeer die de film uitstraalt mag er ook best wezen. Maar het is allemaal wel behoorlijk knullig gedaan. De acteer prestaties zijn heel matig. Maar het grootste manco van de film is dat ie van de hak op de tak springt. De ene ongeloofwaardige scene wordt zonder duidelijke aanleiding opgevolgd door de volgende ongeloofwaardigheid. Soms moest ik zelfs aan een kinderfilm denken die opgeleukt moet worden met wat extra spektakel scenes zodat er voor nog meer verschillende mensen ook wat van hun gading bij zit. Nee, een beetje meer eenheid en vooral een hoop visie zou de film geen kwaad gedaan hebben.

Lekker vlot filmpje van Fatih Akin, blinkt eigenlijk nergens in uit maar door de realistische stijl en toch zeker wel regelmatig een flinke glimlach keek het zeer lekker weg. Het leven van een mislukt restaurant eigenaar met een hernia die het liefste bij z’n vrouwtje is in Shanghai, en nogal wat randzaken daaromheen. Fijne soundtrack ook wel die sommige scènes net wat beter maken.

Van de regisseur van "Gegen die Wand", "Auf der anderen Seite" en "Der goldener Handschuh" verwacht ik wel één en ander. Jammer genoeg bleef ik hier toch op mijn honger zitten. Geen zwaar sociaal drama, maar iets luchtig, hoewel er ook wel de nodige problemen opduiken. Vaak en hit or miss verhaal wanneer een drama de komische toer op gaat.

Ruzies en meningsverschillen steken steevast de kop op in deze kolderieke komedie met een vlot tempo. De nodige clichés duiken om de hoek en hoewel ik er in het begin nog zin in had, ebde de aandacht na de helft weg. Hier en daar enkele leuke scènes zoals het koken of het eerste contact met zijn broer wanneer die terug vrij kwam uit de gevangenis.

Onderhoudende duitse komedie, best leuk binnen het genre, als je van het genre houdt. Ik eigenlijk niet. De film is herhaaldelijk erg flauw en het akteerwerk is veel te dik aangezet. De plot steekt aardig in elkaar en de kleurrijke personages zorgen ervoor dat de film zich in ieder geval weet te onderscheiden, maar ik kon er helaas niet zoveel mee. Geef mij maar het meer serieuze werk van regisseur Fatih Akin.

Een ongeluk komt nooit alleen. Dat geldt zeker boor Zino. Zijn Hamburgse restaurant loopt niet goed. Zijn vriendin vertrekt naar Sjanghai. Hij heeft chronische rugpijn en geen ziektekostenverzekering. Zijn criminele broer heeft een baantje in het restaurant nodig om zijn voorwaardelijke vrijlating uit de gevangenis te kunnen voortzetten. Dino’s schuldenlast is groot en de belastingdienst staat op het punt de boel te vorderen. De film heeft vele verhaallijntjes die heen en weer springend worden behandeld. Soul Kitchen is een hectische film.

Je hebt wat tijd nodig om in de film te komen. Als dat eenmaal is gelukt, raak je prettig verstrikt in lichtzinnigheid, lawaai, chaos en ongepolijste personages en is de beleving leuk. De toonzetting is geheel anders dan in andere films van regisseur en schrijver Fatih Akin. Films als Im Juli. (2000), Gegen die Wand (2004) en Der Goldene Handschuh (2019) bijvoorbeeld. In Soul Kitchen geen diepzinnige karakterschetsen en diepgaande emotionele verwikkelingen. Soul Kitchen biedt licht amusement met een humoristisch verhaal, een fijne score, ruw taalgebruik en gemakkelijk te lezen personages. Leuk.