She's out of My League (2010)

Ik wil niemand somber stemmen, maar “Valse hoop: the movie” was ook geen slechte titel geweest.

Anyway, als je het allemaal niet te serieus neemt is dit wel gewoon een erg fijne film. Olijke cast, vlotte dialogen, goed tempo: alle ingrediënten zijn aanwezig om 100 minuten achterover te leunen. De échte ster van deze film is natuurlijk T.J. Miller, aka Erlich Bachman uit Erlich Bachman. De rol van overzelfzekere loebas zit hem duidelijk als gegoten.

Voorts bestaat er geen twijfel over het doelpubliek. Noem dit gerust het mannelijke equivalent van een chick flick … een dick flick? Niet iedereen zal er even hard om lachen, maar ik heb me prima vermaakt met de lompe humor. Naar het einde toe glijdt de film jammer genoeg volledig weg richting karikatuur, ’t wordt zelfs een tikkeltje melig. Ach, voor een pretentieloze prent als dit zie ik dat graag door de vingers.

Bonuspunten om Kitty uit That 70s Show nog eens op te voeren. 3.5*

Ach best wel te doen. Ik vond het concept van te hoog gegrepen liefdes wel leuk gebracht. Ik ben een 5 en zij is zeker een tien. De vrienden onder elkaar zorgen ervoor dat het vertrouwen helemaal een negatieve krik krijgt. Naarmate de film vordert, worden ze gelukkig positiever wat ook wel de meligheid dan weer in de hand werkt. Alice Eve is een leuke, slimme en mooie meid waarbij de affaire met Jay Baruchel toch wel heel ver gezocht is, ook al vraagt het concept van het verhaal dit bij de kijker om te aanvaarden. Beide hoofdrolspelers zorgen er wel voor dat je als kijker het nog wel gaat aannemen, maar de rol die Jay invult is toch overdreven. Niet zozeer het uiterlijk, maar ook het geklungel, zijn manier van doen, zijn afkomst, de familie en vooral zijn eigenwaarde. Ik zou zeggen heel wat negatieve punten om deze vrouw aan de haak te slaan. Maar het oogt wel allemaal luchtig en vermakelijk. Dit is de verdienste van de rest van de cast die de film voldoende entertainment biedt. Naar het einde toe wordt het helemaal zoet, maar dat zien we nog wel door de vingers gezien het verloop. 6/10

Apatow rip-off. De groep vrienden zijn duidelijk understuddy's voor, laten we zeggen, Seth Rogen, Jonah Hill en James Franco.

Toch best wel vermakelijk door het leuke acteerwerk van Jay Baruchel

Aardig, maar dit soort films zijn gewoon mijn ding niet.

Maar deze romcom steekt net wat boven de rest uit wat mij betreft,

heb een aantal keren gelachen en dat is voor mij het hoogst haalbare in deze categorie ben ik bang. Krappe voldoende: *3.0

Erg aangenaam tussendoortje. Dit had gemakkelijk heel ongrappig kunnen zijn, maar de film weet op enkele (en dan met name de 'pijnlijke') momenten daadwerkelijk op de lachspieren te werken. Het voorstellen van Molly, de eerste ontmoeting tussen Kirk en zijn schoonouders en het scheren van het schaamhaar... Het zijn stuk voor stuk geestige scènes. Jay Baruchel is geen wereldacteur, maar hij doet het leuk als stuntelend hoofdpersonage die er maar niet over uitkomt dat hij zo'n mooie dame aan de haak geslagen heeft. Zijn chemie met zowel Alice Eve als zijn soms erg droge vrienden komt goed uit de verf. Richting het einde wordt het allemaal wel wat te flauw en ongeloofwaardig, maar ik had toen al een dusdanig leuke film achter de rug dat ik me er niet meer aan kon storen. Qua humorsoort valt deze een beetje in dezelfde categorie als There's Something about Mary (1998). Niet voor iedereen dus, maar als je met dergelijke lompe (romantische) komedies overweg kunt, is deze film absoluut een aanrader.

3*

Neutraal filmpje.

Typisch het filmpje dat juist omdat het allemaal wat menselijker is wat omhoog gaat en wat meer uitstraalt. Al blijft dit op sommige stukken toch wel onnodig flauw, waarmee je 2 verschillende soorten humor voorgeschoteld krijgt die elkaar niet goed matchen.

Baruchel is echt wel geknipt voor zijn rol, en straalt waanzinnig veel uit waarmee ik regelmatig om heb kunnen lachen. Maar ook echt lachen, niet gniffelen of glimlachen. Dit kan ik niet zeggen van alle andere acteurs, vooral van T.J. Miller had ik echt meer verwacht, maar hij is weer de flauwe gozer.

Filmpje is wat voorspelbaar en doet weinig moeite om origineel uit de hoek te komen, maar vermaakt gelukkig wel en voert alles keurig uit. Hier en daar is de menselijkheid goed uitgewerkt en is de boodschap die in de film zit ook wel leuk en voldoende uitgewerkt.

Een iets betere Amerikaanse komedie uiteindelijk, die weet te vermaken en wel lief is, maar uiteindelijk nergens in uitblinkt. Er zijn geen echte romantische vonken voelbaar en op Baruchel na zit er vaak weinig charme in de karakters, maarja.

Vermakelijke puberale onzin. Een nerd krijgt een relatie met een prachtige vrouw en kan hier niet mee om gaan. Er komen een hoop grappen bij kijken, de ene leuker dan de andere, maar door het enthousiasme van de cast blijft het wel geestig. Ik moest toch een paar keer wel lachen en die speech in het vliegtuig was ondanks voorspelbaar wel weer lekker awkward leuk. Verwacht niks origineels, dat krijg je niet. Maar het kijkt prima weg.

3*

"Jesus Christ on a corndog"

Rom-com met een happy ending en waarbij alle clichés uit de kast worden gehaald, op een goede manier.

Verrassend leuk, vooral het personage Devon.

Op bepaalde vlakken best aardig. De hoofdpersonen zijn sympathiek, en met name het side-kick karakter van TJ Miller is erg snedig en dus vermakelijk. Soms is de humor wel erg plat, maar weet desondanks soms toch nog wel grappig te zijn zoals bij de balscheerscène. Maar de eerste kennismaking met haar ouders is het wel voornamelijk ongemakkelijk.

Helaas is het acteerwerk van de mannelijke hoofdpersoon niet bepaald sterk, zo ééntonig hij mompelt. En het einde van de film ontspoort helemaal. Er wordt gedaan alsof alles van dit moment afhangt, terwijl hij ook gewoon een vlucht terug kan boeken ofzo.

Maar goed, er zitten een aantal aardige momenten in, waardoor het over het algemeen niet al te vervelend is. 2*.

Best oké.

Geen meesterwerk, maar wel een sympathieke komedie. Zeker het eerste uur komt eigenlijk alles goed uit de verf: de sul Jay Baruchel, zijn cliché vriendengroep, de marginale familie en Alice Eve als eye candy - een 10 voor de decolleté.

In z'n geheel is het ietsje minder 'vettig' dan ik had verwacht, al is zo'n scène waarin iemand z'n ballen scheert/ laat scheren niet verrassend voor dit genre.
Eindigen doet de film helaas niet bijster sterk. Het verplichte drama-momentje komt echt uit de lucht gevallen, gewoon omdat het moet en zodat er nadien nog een levenslesje onderwezen kan worden. Dat is wat flauw, maar kom. Verstand op een laag pitje en dan is het wat mij betreft een degelijke afsluiter van een late zondagavond.

3

Niet echt leuk en een erg slap eind.

Kirk [Jay Baruchel] heeft een negatief zelfbeeld dat versterkt wordt wanneer zijn vriendin [Lindsay Sloane] het uitmaakt. Hij kan dan ook niet geloven dat de beeldschone Molly [Alice Eve] interesse in hem heeft. Ondanks zijn onzekerheid bloeit een romance op, totdat familie en vrienden zich ermee bemoeien en twijfel zaaien over de oprechtheid van wat een liefdesrelatie lijkt te zijn. Het scenario van Sean Anders en John Morris werkt beide hoofdpersonages uit en voorkomt bovendien dat de belangrijkste bijrollen karikaturen zijn. T.J. Miller is beter dan ooit als Kirks ogenschijnlijk zelfverzekerde beste vriend in deze aangename uiterst underdogkomedie.

She's out of My League is ondanks het vrij standaard plot een film die voor mij prima zou kunnen werken. Toch viel ik over het acteerwerk. Het was voor mij te middelmatig en de karaktertjes vond ik saai waardoor ik er maar niet in kwam. Stainer maakte het voor mij nog een beetje goed maar de rest was ronduit saai.

Pretentie-loze met 'popcorn op bank' film die (toegegeven) af en toe best leuk is. Het is een sympathieke film die nooit echt irriteert en dat is in dit genre al heel wat. ik rond af naar 3*

Erg leuke film eigenlijk. Beetje overdreven soms maar het is leuk dat de boodschap van "be happy with yourself" goed uitgewerkt wordt en dat alles kan in het leven. We hebben het allemaal wel al eens gezien die té mooie vrouw met een "lelijke" kerel, dus het kan wel degelijk.

Heel af en toe wat te flauwe humor, maar het werkte wel voor mij die chemie tussen Kirk en Molly. Beiden goed gecast in mijn ogen. Stainer was ook een leuk personage.