The Taking of Pelham 1 2 3 (2009)

De film komt maar heel traag op gang, dan redelijk voorspelbaar einde

Washington is altijd wel de moeite waard om naar te kijken, maar de schurk is uiterst eendimensionaal zodat Travolta ook niet veel met zijn rol kan doen, en de statische situatie van twee op afstand met elkaar pratende mannen vraagt eerder om sterke personages en gevatte dialogen dan om Scotts kinetische camerawerk en montage. Bovendien struikel ik over zóveel storende elementjes (waarvan de meeste al hierboven door eerdere gebruikers zijn genoemd: de boeven die er allemaal vanaf seconde 1 al louche uitzien, de onsympathieke baas die Washinton al heeft veroordeeld in plaats van zijn werknemer in bescherming te nemen, de in de coupé patrouillerende schurk die niet opmerkt dat er een laptop met actief scherm open staat, al dat katholieke gedoe van Travolta dat verder totaal geen functie heeft, het feit dat de twee kale schurken als dwazen beginnen te schieten wanneer ze door talloze politiemannen zijn omsingeld) dat deze film voor mij uiteindelijk alleen vanwege de aanwezigheid van Denzel Washington de middelmaat overstijgt.

Heerlijke actie film, alles klopt. Zo maken ze ze niet meer tegenwoordig.

The Taking of Pelham 1 2 3 vind ik qua remake weinig bijzonder. Het heerlijke actie-stijl sfeertje wat we gewend zijn van Tony Scott bevalt me altijd prima, dat zeker. Het verhaal zelf wordt maar matig interessant uitgewerkt en krijgt nergens echt diepgang of scherpe confrontaties die bij zo'n gijzeling als deze van kracht zijn. Samengevat allemaal wat flets of oppervlakkig.

Geen onaardige actiethriller, maar dat komt grotendeels door het acteerwerk van John Travolta en met name van Denzel Washington. Travolta lijkt er vooral een hoop lol aan te beleven, al is zijn personage wel een uiterst vaag figuur. Washington is degelijk; zoals ik eigenlijk wel gewend ben van hem. De wisselwerking tussen beiden zorgt soms nog wel voor wat spanning, maar The Taking of Pelham 1 2 3 heeft wel te maken met een hoop eigenaardige foutjes of onwaarschijnlijkheden, waardoor je als kijker soms uit de film gehaald wordt. Uiteraard is met name die laptop een doorn in het oog, maar ook bijvoorbeeld de scène waarin Walter nog eens op slakkentempo afscheid neemt van zijn vrouw, terwijl dit op een moment is dat elke seconde van belang is, is zo'n moment. Daarnaast vond ik de climax - de confrontatie tussen de twee hoofdpersonages op Manhattan Bridge - wat tegenvallen. Jammer dat de film net iets te veel van dat soort smetjes heeft, die ervoor zorgen dat een blijvende indruk achterlaten er niet in zit. Een onderhoudende thriller is het daarentegen gelukkig wél.

3*

Nog steeds een prima aktie thriller

En uitstekend geacteerd vooral door Denzel Washington en John Travolta als de schurk.

Bij vlagen spannend en een geslaagde film.

Opgefokt uit de bocht vliegende remake van het origineel uit 1974. Clichémuziek met snelgeschoten clichébeelden en ongeloofwaardige scènes. Dit geheel doet afbraak aan de titel van de film. Vermeldenswaard de loco-burgemeester..zijn naam is Lasalle, hilarisch gekozen.

Vandaag bekeken op Blu-ray en heb mij hier wel mee vermaakt.

Goede en soms ook spannende thriller, had wel wat meer actie in gemogen, want bommen of explosies kwamen er niet in voor, wel wat schietpartijen en achtervolgingen op het laatst.
Het laatste half uurtje is het beste als ze eenmaal de metro uit zijn, daarvoor was het ook wel redelijk geslaagd tussen Washington en Travolta.

Al met al vermakelijk, maar nergens hoogstaand of spectaculair, einde vond ik ook wat te makkelijk gaan.
en jammer dat er verder niets met die jongen met die laptop werd gedaan, de bad guy zag hem wel maar vraagde niet van wie die laptop was ofzo en werd ook niet kwaad.

Had bijvoorbeeld ook gedacht dat Washington een tas met geld ergens verstopte om het voor zichzelf te houden en later kon ophalen voor zijn gezin

Tenslotte maandagavond nog even iets soepels en gemakkelijks en daarbij viel de keuze op deze The Taking of Pelham 123. En volgens mij had ik deze nog nooit gezien of vond ik het niet de moeite waard te onthouden, want laten we eerlijk zijn dat het een aantal jaren terug optilde van dit soort films. Waar ik dan wel nieuwsgierig naar ben is hoe goed het oudje is uit 1974, want deze Scott versie kon mij weinig bekoren.

Heeft de film goede punten? Tja, zoals een Scott film bijna verplicht is staat Washington voor de camera, Travolta, Turturro en Gandolfini zijn natuurlijk ook niet de minsten. Zo heeft de soundtrack aardige moment, heeft het geheel een bepaalde flitsende en kenmerkende Scott montage, gebeurt er genoeg en is het niet een moment saai. Het devies lijkt tempo, de gang erin, een vliegende vaart zoals Scott dat vaker heeft in zijn films waar hij dan ook regelmatig mee uit de bocht vliegt met zijn magnum opus Man on Fire als uitzondering. Want verder is het toch een constante stroom van ergernissen, fouten en irritant gedoe.

Het is de typische stijl van Scott die snel tegenstaat met een bij tijd en wijlen hysterische montage, iets dat vergeleken met Domino nog meevalt. Verder is het van meet af aan heel veel geschreeuw en drukte, en waarom nu eigenlijk? Net alsof men haast heeft de film af te krijgen. Net alsof men heel erg graag indruk wil maken maar daarmee op gruwelijke wijze de hand overspeelt. Zo vind ik dat geld binnen die korte tijd een erg bedenkelijke plan en is er nog nooit in een gijzelingsfilm zo snel geld uitgekeerd om nog maar te zwijgen van dat over de top geldtransport, wat een idioterie zeg. Als tiener zou ik dit misschien interessant en spannend gevonden hebben, maar nu niet meer. Is die sluipschutter met die rat zo dom mogelijk, daarom zal een prof nooit de vinger op de trekker hebben, is het geleuter tussen George en zijn vriendinnetje hersenloos, hij wordt gegijzeld maar zij vind het belangrijkste dat hij zegt dat hij van haar houdt 'zucht', de metro slaat op hol en de passagiers doen helemaal niets, dan heeft Scott kennelijk iets met idiote achtervolgingen en vind ik de ontknoping op de brug waar Garber met pistool in de aanslag van de ene brug naar de andere klimt ook gewoon dom.

The taking of Pelham 123 lijkt dan vooral ook een krachttoer die zichzelf hopeloos voorbij schiet en zichzelf daarbij alleen maar vreselijk irritant, over the top en ronduit belachelijk maakt. En eigenlijk is dat soms wel een beetje het handelsmerk van Scott die mij dan vaker ook niet bekoord dan wel. Afijn, mits liefhebber van een hersenloze zit met het nodige aan rumoer, maar voor mij is dit duidelijk te min.

Nou. Kennelijk dus wel.

Standaard actie thriller en typisch een Tony Scott film. Hoewel de man zeker goede films heeft gemaakt is dit een ietwat rommelig aanvoelende film. Het lijkt haastwerk. Wat mij ook elke keer verbaasd zijn elke keer die slow motion shots er tussendoor. Alleen daaraan kun je al zien dat het een Scott film is. Niet slecht, niet uitmuntend, vermakelijk voor een keertje.

3,5*

De eerste helft is best goed. Het personage van Washington heeft een verleden (gedegradeerd wegens beschuldiging van omkoping) en tijdens de kat en muis spelletjes van Travolta en Washington zal blijken hoe het nu precies zat. Hoe zal Washington Travolta te slim af zijn ? Die vraag houdt de film boeiend. Zelfs met het cliché dat alweer het beleid een bende stuntelende amateurs zijn die steeds foute beslissingen maken. Regisseur Tony Scott zet zijn typische stijl direct in de verf met dynamische montage, beelden vertragen, circelende camerabewegingen, een neon kleuren fotografie. Het stuwt de film met een denderende vaart naar de confrontatie. Maar ergens in het midden (vanaf Washington naar de metro moet) wordt het een standaard actie (kat- en muisspel is weg, het wordt een gerekte achtervolging) met de slechte tegen de goede en is de finale bijzonder ontgoochelend. Weg is dan spanning en dreiging en het plot in die helft deed me ergens denken aan Die Hard with a vengeance waardoor ik het al gezien dacht te hebben. Nooit goed. The taking of Pelham 1 2 3 schiet beloftevol uit de startblokken maar sputtert en haalt puffend en zwetend het einde.