Nothing Personal (2009)

Behoorlijke arthouse over een jongedame die omwille van persoonlijke problemen de stad ontvlucht en zich als zwerfster begeeft in het woeste Ierse natuurlandschap. Anna draagt een verleden met zich mee en vlucht hiervan weg. Ze is verbitterd en is getekend door haar verleden. Erg veel meer komen we vervolgens niet te weten.

Haar contacten met andere verlopen afstandelijk en zelfs agressief. Ook haar contacten met Martin lopen niet via een leien dakje. Er ontstaat een kwetsbare relatie tussen beiden, gelukkig niet in de context van menig mainstream film. De afstand blijft overeind en ook het wantrouwen om toch maar niet te veel van zichzelf bloot te moeten geven (ook al was er die ene "uitschuiver", en dan nog ...). Emoties en gevoelens kunnen niet uitgeschakeld worden met regels of met zichzelf af te sluiten als je samenhokt met anderen, hoe fragiel je gevoel of emoties ook moge zijn.

Aan de andere kant toch nét te weinig verhaal en oppervlakkigheid om echt aan te slaan. Het kabbelt wat voort om te eindigen met nog vele vraagtekens. Idyllische film ook met een prachtig groen Ierland met zijn uitgestrekte heuvels en weilanden.

Ondanks de korte speelduur werd het toch een lange zit. Het tergend langzame tempo en gebrek aan dialogen maakt het wel en bijzondere ervaring om naar te kijken. Maar het was niet overwegend positief, daarvoor had ik graag meer geweten over de achtergronden van de hoofdpersonen. Het einde is dan wel weer een hoogtepunt, dus ik ben blij dan ik niet afhaakte.

Sans Toit ni Loi (1985) is één van mijn favoriete films. De film gaat over een jonge zwerfster en aan de hand van getuige verslagen van mensen die haar hebben gezien worden haar laatste weken/maanden gereconstrueerd. Deze film deed me wel wat denken aan Sans Toit ni Loi (1985) . De hoofdrolspeelster van deze film lijkt ook wel op de zwerfster uit de andere film. Alleen gaat dit verhaal veel minder diep. En dat is ook gelijk het gene dat ik jammer vind aan deze film. Het blijft allemaal net iets te vaag en te mysterieus. Want verder is de sfeer, het tempo, het acteren en de mooie beelden van het landschap allemaal prima in orde in deze film. Het had dus allemaal zomaar een voor mij nog mooiere film kunnen zijn. En daar was dus niet eens zoveel meer voor nodig.

Anne [Lotte Verbeek] besluit rigoureus te breken met haar huidige leven en besluit door de wereld te trekken, op zoek naar een nieuw leven en een eigen identiteit. Ze vindt onderdak bij Martin [Stephen Rea] in ruil voor klusjes in en om zijn afgelegen woning. Ze spreken af dat hun relatie louter zakelijk is en dat ze elkaar nooit persoonlijke vragen zullen stellen, maar het zou wat saai zijn als het daarbij bleef natuurlijk. De ontwikkeling van de relatie tussen deze twee vereenzaamde zielen is goed uitgewerkt, maar Antoniaks melodramatische en soms wat pretentieuze regie creëert teveel afstand tussen kijker en hoofdpersonen.

Een film met weinig middelen en veel originaliteit. Positief verrast.

Beeldschone film met mijn geliefde Ierland als rustige derde. Heb er verschillende grote rondreizen door gemaakt, dus ik ken het. Vooral de westkust, over de oceaan, is schitterend. Mooi verhaal, niet grappig of leuk, wel menselijk.

Invoelbaar, persoonlijk en ook collectieve uitbeelding van menselijk verdriet én veerkracht.

Vanavond NPO 2 00.05 uur, dus strak en technisch geredeneerd pas morgen, maar dan ben je te laat....

De eerste scène laat protagoniste Anne in een lege woning zien. Regisseur en schrijver Urszula Antoniak geeft de kijker zelfs niet die minieme mogelijkheid om door een blik op een ingerichte woonstee een tip van de ondoorzichtige persoonlijkheid van Anne te ontsluieren. Een intrigerend begin.

En een intrigerende protagoniste. Eenzaam trekt zij door het gure Ierland. De kijker weet niets van deze jonge vrouw. Elke binding met bezit of met een persoon lijkt zij af te wijzen. Ze is een zwerver. Een dakloze. Toch lijkt ze geen slachtoffer dat noodgedwongen maatschappelijk buitenspel is gezet. Haar ontvlechting van de samenleving lijkt doelbewust. Het afdoen van haar trouwring symboliseert de ontbinding van het laatste obstakel dat haar nog bindt aan haar oude ego. Door zich volledig te bevrijden van haar verleden en zich af te zonderen heeft zij de volledige beschikking over haar leven. Of die houding aan een bepaalde gebeurtenis te wijten is, blijft onduidelijk. Misschien is Anne wel voor zichzelf op de vlucht.

De nabijheid van andere mensen werkt verstikkend. Elke vorm van sociaal verkeer verafschuwt zij. In die hoedanigheid maakt zij kennis met Martin. Ook een loner. Ze sluiten een ongewone overeenkomst. Anne doet karweitjes in en om Martin‘s huis en Martin stelt geen vragen. In de stilte die tussen beiden heerst, vertoont het innerlijke pantser van Anne langzaam wat barstjes. Het verlangen naar eenzaamheid is een verbindende factor.

In haar fijnzinnige karakterportret toont Antoniak in de vorm van haar protagoniste Anne het conflict tussen de drang naar absolute onafhankelijkheid en de elementaire menselijke behoefte aan contact met soortgenoten. Antoniak benadert het conflict zonder oordeel of overdreven sentimenten. De beide acteurs Lotte Verbeek en Stephen Rea verrichten goed werk en verlenen met hun optreden etra zeggingskracht aan dit langzaam garende en imponerende drama.

Fijn dat deze gewoon op NPO Start staat. Mooi, ingetogen werkje, dat volgens mij bij herziening meer prijs zal geven.

Wonderschone film, die ik nu voor de tweede keer zie en ben weer diep onder de indruk. Waar gaat het om in film? Dat het ons iets laat zien over het leven wat we niet al weten. Dat doet deze film. Als een van de weinigen. Ik heb ook door Ierland gezworven, lang geleden. Het is zo mooi dat je de schoonheid moe wordt. En wisten jullie dat het bijna altijd regent terwijl de zon schijnt en dat de fuchsia's in de berm in het wild groeien?

Een film waarbij zelf heel veel ingevuld moet worden. Het samenspel tussen de twee is wel boeiend maar waar gaat het heen blijft een beetje onduidelijk. Wat doet hij ineens in Amsterdam en slot zit ze.ju in Griekenland ofzo.

Wat ook niet mee werkt is de omgeving die mij niet aan staat. Zou nooit naar Ierland willen maar dat is natuurlijk persoonlijk. Maar dat is elke recensie sowieso

Indrukwekkende film met prachtige beelden van Ierland. Prachtige naturel gespeeld door Verbeek en Rea. Langzamerhand begint You enige affectie te tonen met wel als hoogtepunt de scenes in de Ierse pub en de twee handen die elkaar zoeken.

Net wanneer You (Anne) weer enig vertrouwen in de mensheid krijgt wordt de situatie abrupt beëindigd waardoor ze in de laatste scène weer op zoek moet in een nieuwe omgeving. 3,5☆