Iep! (2010)

Zelden zo'n tenenkrommende acteerprestatie gezien als die van Joke Tjalsma in deze film. Alles monotoom, voorgelezen, emotieloos. Ik kan zo tien mensen van de straat plukken die het beter kunnen. Deze film hangt precies tegen het lachwekkende slecht en lief - zoals sommigen dit zullen vinden - aan.

*

De eerste keer dat ik deze film zag een jaar of 2 geleden, kwam hij me over als matig, een beetje flauw en nogal snel afgehaspeld. Nu bij een 2de kijkbeurt heb ik er veel meer van genoten. Het is een eenvoudig filmpje met geen ingewikkeld plot. het is fantasy, complete fictie maar ergens is het toch wel weer logisch. Dat Viegeltje door een echt meisje wordt gespeeld en niet computergeanimeerd is, vind ik toch wel knap. Het kan dus ook wel degelijk zonder al te veel special effects. Ik vond in tegenstelling tot sommige hier de rollen van Viegeltjes pleegouders wel goed neergezet. Volgens mij worden ze verondersteld van een simpel en wereldvreemd koppel van de boerenbuiten te zijn en dat zetten ze wel overtuigend neer. Dat ze Viegeltje probeerden op te voeden op hun eigen zij het wat onorthodoxe manier (en dat waren ze niet duidelijk niet gewoon als kinderloos koppel op leeftijd) vond ik mooi gedaan. Het had voor mij wat trager gemogen, misschien wat meer achtergrond bij bepaalde personages. Het ging nogal in snel tempo allemaal. Maar toch erg van genoten.

'Het is een meisje in de vorm van een vogel.'
'Het is een vogel in de vorm van een meisje.'

Wat ben ik toch aangenaam verrast door deze film, zeg!

Ik ben groot fan van de boeken van Joke van Leeuwen zoals Deesje, De Metro van Magnus, Een Huis Met Zeven Kamers en Iep!. Ik was erg beniewd naar wat ze met dit laatste boek hadden gedaan. De boeken van Van Leeuwen zijn niet echt heel makkelijk te verfilmen. De karakters in haar boeken zijn namelijk vrijwel allemaal vreemde, simpele figuren. Ik was bang dat ze deze op een flauwe manier zouden neerzetten. Ook was ik bang dat ze het einde zouden verneuken door Viegeltje bij haar ouders te laten blijven of zo.
Dit bleek allemaal niet het geval. Warre en Tine zijn fantastisch neergezet door Huub Stapel en Joke Tjalsma. Ik vond het erg komisch dat Warre Viegeltje maar steeds bleef vergelijken met een vogel. 'Zo is het ook met vogels; op een dag zijn ze weg voor je er erg in hebt.'. En Tine die maar haar stinkende best bleef doen om Viegeltje op te voeden.
'Vogels weten niet hoe dat moet.'
'Ik heb het haar geleerd!'
De dialogen tussen Warre en Tine zijn fenomenaal. Sommige kwamen letterlijk uit het boek, merkte ik.
En dan Viegeltje zelf. Erg knap gedaan! Ook de scenes waarin ze vliegt, vind ik erg goed. Ziet er echt uit.
Eigenlijk de enige die ik het slecht vond doen, was Loetje. De anderen deden het allemaal erg goed.
Het einde vond ik ook erg mooi. In het boek is Viegeltje de ochtend na het afscheidsfeestje weggevlogen. In de film laten Warre en Tine haar gaan. Dit vond ik ook wel mooi.
Ik denk dat de onderliggende boodschap is dat je dingen (of mensen of dieren) moet laten gaan.

Een 4,5 omdat Loetje toch wel echt niet zo heel erg goed was.


Het boek Deesje zal trouwens ook verfilmd worden.

Blijft een klein wonder, deze film.

Joke van Leeuwen's veelvuldig bekroonde boek Deesje zal ook verfilmd worden.

Jeetje Nederlanders kunnen ook gewoon niet acteren he

Haha niet dat de Belgen zoveel beter zijn hoor

Het meisje dat Viegeltje speelde (Kenadie Jourdin) is trouwens geen Nederlandse, is van Canada en heeft een uitzonderlijke vorm van dwerggroei.

Geen slechte film... Vond alleen Iep er vooral met de vleugeltjes niet echt overtuigend uitzien en de film soms wat langdradig...

Vogelspotter Warre [Huub Stapel] stuit op een dag op een vogeltje (het heeft immers vleugels) met veel uiterlijke kenmerken van een mens dat uit een boom lijkt te zijn gevallen. Samen met zijn vrouw Tine [Joke Tjalsma] besluit hij voor Viegeltje [Kenadie Jourdin] te zorgen. Maar dan komt het moment waarop Viegeltje (letterlijk) haar eigen vleugels begint uit te slaan en dat is het uitgangspunt voor deze uiterst charmante, fantasierijke vertelling vol spitsvondige, intelligente dialogen die enorm profiteert van het puike werk van Stapel en de sublieme Tjalsma. Een voortreffelijke film voor het hele gezin.

Deze film zag ik jaren geleden en is van een ongekende schoonheid. Het meisjesvogeltje dat het nest gaat verlaten met een wat stuntelige moeder, uitstekende rol van Joke Tjalsma en een wat onzekere vader, rol van Huub Stapel.

Deze film is voor alle leeftijden, kleuters t/m hoogbejaard, sprookjesachtig en sereen tegelijk, mits het je smaak is.