Française (2008)

Weer met de mooie Hafsia Herzi uit La Graine et le Mulet.

Erg mooie film. Mooi kleurgebruik en gave Marokkaanse settings.

Kijken ruim waard!

Coming-of-age film over je zelf vinden met twee culturele achtergronden als ballast. Het script is niet interessant, zelfs wat saai. Voor mij is verrassend dat Marokko (in het verhaal) een welvarend land is met voldoende perspectief in werk. De film biedt verder prachtige opnames van het Marokkaanse landschap. Een nadeel is dat films met dezelfde thematiek op elkaar lijken. Hafsia Herzi speelt overtuigend.

De narratie is duidelijk en staat vooral in dienst van de uitwerking van de thematiek. De protagonist leeft in een emotionele en psychische spagaat van utopie en dystopie. Frankrijk is voor haar een utopische staat(als in een natiestaat en een staat van zijn) van vrijheid en vooruitstrevendheid. Terwijl Marokko een dystopische staat van traditionaliteit en statis is voor haar.

De regisseur speelt deze kaarten uit door de Marokkaanse sociale omgeving gechargeerd behouden en soms haast achterlijk te portretteren. Bijvoorbeeld dogmatische visie op nationaliteit, de bijgelovige rituelen om voor Sofia een man te vinden, de gedachteloze reproductie van maatschappelijke, familie- en huwelijkswaarden etc.

Verder worden de dramaturgische filmregels braaf gevolgd en maakt de moeder uiteindelijk een verandering door, waardoor Sofia uiteindelijk toch naar Frankrijk terug kan keren. Het lijkt in de laatste scene dat Frankrijk daadwerkelijk het magische oord is van vrijheid en mogelijkheden. We zien Sofia gelukkig in haar werk en ze kan in vrijheid door de stad haar toekomst tegemoet lopen.

Het pluspunt van de film is voor mij de prestatie van actrice Hafsia Herzi. Hopelijk wordt zij de muze van toekomstige grote filmmakers. Herzi heeft een soort boerse arrogantie over zich, wat haar overigens erg goed staat. Ook de landschapsfotogafie is een mooi element in de film.