Keurosing (2008)

Schitterende viel over Yong-soo. Ik had voor deze film een verhaal gelezen over Noord Koreanen die dit echt hebben meegemaakt. Over die ontzettende gevaarlijke lange reis, vluchten over die rivier, die nog gevaarlijker treinreis en al die werkkampen wat niet anders was dan de jodenkampen in WO2. Het leven in Noord Korea is gewoon de tijd terugdraaien naar 1900, alles is oud en alles is gevaarlijk.

Deze film heeft me echt naar de keel gegrepen. 4*

Een hartverscheurende film. Zeer indrukwekkend!

Niets aan toe te voegen...

Melodramatisch en sentimenteel, visueel aanprekend, fascinerend en qua inhoud ontroerend. Het intense verdriet, de onderdrukking en de gruweldaden, in het bijzonder tegen kinderen, door de Noord-Koreaanse politie en veiligheidsdiensten gaan je door merg en been. Hoewel op waarheid gebaseerd zaten er voor mij toch enkele plotgaten en ongeloofwaardigheden in het plot. Wat het laatste betreft: ik kan me bijvoorbeeld nauwelijks voorstellen dat iemand die aan tbc lijdt en voortdurend over mensen en voedsel hoest, haar naasten niet besmet.

Goede film, word er een beetje stil van. Ik begin haast te begrijpen waarom de meeste films een happy end kennen. Als film is het goed verzorgd met fraaie cinematografie en acteerwerk, aan het begin al merk je dat de regisseur oog heeft voor details en kwaliteit wil afleveren. Het verhaal laat je inderdaad met een brok in de keel achter, en een stomp in je maag, want als kijker wordt je de ellende van de Noord-Koreaanse bevolking, en van de vluchtelingen, niet bespaard.

De drama's aan de Afrikaans-Europese grens, en ook bij de grens tussen Noord- en Zuid-Amerika waren mij al bekend, maar in Azië gaat het dus niet veel anders aan toe. Heftig verhaal, deels gebaseerd op waargebeurde feiten (de groep vluchtelingen die de Duitse ambassade in China invluchtten). Vreemd dat er nog zo weinig op is gestemd. Ruim 3,5*

Verbijsterende film met de gruwelijke geschiedenis van een jong Noord-Koreaans gezin. Film richt zich enerzijds op de meer dan armzalige levensomstandigheden en mensonterende onderdrukking in Noord-Korea en anderzijds op de spijkerharde ervaringen van diegenen, die proberen het land te ontvluchten. Een hard, bijzonder grimmig en ongemakkelijk verhaal, waar je —zoals arno74 al zegt— stil van wordt. Zeker van het slot.

Wel uiterst droevig BBarbie om te constateren dat dit wat de politiek betreft meer de norm dan de uitzondering moet worden, als je vandaag in het nieuws hoort dat in Europa 10.000 kindvluchtelingen worden vermist, terwijl de politiek zich alleen zorgen maakt over het huren van veerbootjes om de niet omgekomen of ontvoerde vluchtelingen terug te sturen .