Última Parada 174 (2008)

Direct de docu maar besteld, want dat die beter is (wat tot vervelends toe wordt herhaald) wil ik wel aannemen. Toch durf ik na het zien van de film alvast wel te stellen dat men vooral iets heel anders wilde. De kaping is absoluut geen doel op zich, maar het gaat om wat er voorafgaand gebeurd zou kunnen zijn. Een uitleg van een mogelijke toedracht. De makers willen daarbij vooral laten zien dat de dader niet een gezichtsloze tiran was, maar dat zoiets uiteraard gecompliceerder ligt. En die bekende zaak is natuurlijk een mooi leidend voorwerp om als pleidooi te gebruiken dat die samenleving dit soort gevallen zelf in de hand werpt. Daarmee neemt Barreto veel hooi op de vork. Het is dan ook niet helemaal geslaagd en dat komt met name omdat er in die mogelijke toedracht te veel zijplotjes zijn en ook nogal wat bedachte zaken (zoals met die moeder) die de aandacht afleiden van waar het echt om gaat.

Het verhaal is fictie, wat benadrukt dat het gaat om een mogelijke uitleg; het gaat erom dat men laat zien hoe het misschien wel eens voorafgaand aan de kaping (of eigenlijk ook andere minder bekende gewelddadige uitspattingen) gegaan zou kunnen zijn. Daarbij gaat het niet om wat er precies hoe is gebeurd, maar om de wereld een kijkje te geven in een verrotte wereld. En daarin ligt het interessante van de film en direct ook de valkuil. Het interessante zit hem in de stelling dat er voor veel kinderen niet al te veel hoeft te gebeuren voordat ze een leven vol misdaad, drugs en een uitzichtloze situatie te wachten staan. En ook in het laten zien van een hoop ellende waarvan je weet dat die bestaat. De valkuil zit hem erin dat het fictieve wat geloofwaardiger en minder omslachtig had gekund. En daarmee bedoel ik met name de persoonlijke relaties van de hoofdpersoon. Die zijn niet helemaal geloofwaardig uitgewerkt. Om de dader verder vooral heel menselijk af te beelden is dan weer een gedurfde en ijzersterke keuze.

Best de moeite waard, maar deze sympathieke film had een betere scripschrijver verdient. Daardoor wordt het nooit echt speciaal. 3 sterren.

Film over twee opgroeiende straatkinderen. Film is van begin tot eind boeiend. Goed geacteerd. Een mooie film, maar wel over een droevige werkelijkheid.

Redelijke film die als uitgangspunt twee waargebeurde feiten heeft, de moord op straatkinderen in de stad Candelaria in 1993, en de ontvoering van een stadsbus. Via een fictief verhaal breit de film beide gebeurtenissen aan elkaar, en dat fictief verhaal doet wat mij betreft niet veel meer dan dat, want dat fictief verhaal wist me niet te raken. Ondanks de af en toe heftige gebeurtenissen kwam het allemaal nogal afstandig op me over. Het niveau van Cidade de Deus haalt het niet voor mijn gevoel. Het sterkste van de film vond ik vooral wanneer het over de ontvoering van de bus gaat, ben wel benieuwd naar de docu. 3*

Film zonder enig sprankje hoop.

Zo'n felrealistische sociaal drama dat vroeger ook vaak gemaakt werd.

Film blijft lang na sidderen.

4,5 *

Ghettofilmpje dat mooi het lijstje verplichte genreconventies afwerkt (moeilijke jeugd, moeder als Mariafiguur, vervelende ordediensten, loyaliteit als hoogste goed en leuk meissie waar waar zelfs de stoerste bad boy voor zou smelten) en mij dus eerder aan, ik zeg maar wat, die 50 Cent film deed denken dan aan de sociale drama's van weleer. Hangt aaneen van clichés en ongeloofwaardigheden (hoofdpersonage is net uit de bak en loopt natuurlijk meteen zijn jeugdliefde tegen het lijf, Rio is toch Blankenberge niet?) en de laatste scène, een aanfluiting van jewelste, illustreert echt de zinloosheid van deze verfilming. Het Onibus 174 incident is buitengewoon goed vastgelegd in de gelijknamige documentaire en Ultima Parada 174 biedt totaal geen meerwaarde: herinner jullie je nog die dreigende, suggestieve beelden van de politiewagen waarin Sandro werd afgevoerd? Wel nu, in deze film zijn die beelden intercut met een scène waar we Sandro effectief op de achterbank zien vastgehouden worden in de klemgreep die hem fataal werd. Je zou maar eens je fantasie moeten gebruiken.

Sterk verhaal waarbij de metropool Rio wordt geportretteerd als een plek waar het leven voor velen niet veel waard is. Dit is een portret van een ongelukkige jongen die geen andere keus in het leven had dan als een dief te overleven en hiermee noodlottig te eindigen. Het was voor mij daarom een Braziliaanse realiteitsfilm die toch enigszins schokkend van aard is en zeker blijft hangen.

Redelijk standaard.

De vergelijking met Cidade de Deus is op het eerste oog snel gemaakt. Ware het niet dat het 2 totaal verschillende films zijn. Enkel de setting en de achtergronden van de hoofdrolspelers zijn hetzelfde. CdD is uiteindelijk veel meer een misdaadfilm, waar hier de focus ligt op het drama en het leed. Leuk, maar wat dat betreft is het niets nieuws. Jongen heeft een zware jeugd, komt in het criminele circuit, en slaat dan door. CdD wist zich te onderscheiden door de hardheid van de beelden, Last Stop 174 is in dat opzicht een stuk kalmer. Verder valt er niet zo geweldig veel te beleven. Maar ach, echt vervelen doet het niet.

2,5*

Niet echt goed en niet echt slecht, leuk om een keer gezien te hebben.

Vrijdagavond het weekend afgetrapt met deze Last Stop 174 die ik op de gok had meegenomen bij de kringloop, en ansich smaakt een beetje Braziliaans altijd goed in de vorm van Tropa de Elite, Cidade de Deus of Central do Brasil. Dus kom maar op met een product dat zoals te verwachten valt niet ver van deze films af ligt, en Last Stop 174 is opzich een prima film te noemen zonder dat hij een moment in de buurt komt van het niveau van de vorige genoemde.

Zoeken is het aanvankelijk wel even met de ultra korte en hectische introductie van beide Allesandro's waar het even de vraag is of dit een 'what if' moet voorstellen met twee mogelijkheden tot de wording van Allesandro, maar we hebben toch daadwerkelijk met twee verschillende karakters te maken beide met een ander beginpunt maar niettemin beide bestemd voor de goot waar fictie en werkelijkheid in de blender gegooid worden. En zo zien we in dit geval de aanloop door de jaren heen tot de wording van een karakter die in juni 2000 een bus zou kapen. En in die zin kan de bingokaart er bij wat de Braziliaanse cinema betreft met alle bekende ingrediënten zoals bekend zijn door Tropa de Elite en Cidade de Deus. Moord en misdaad, armoede en favela's, politie en bajes, vriendschap en loyaliteit, onbeantwoorde liefde en verdriet.

En natuurlijk is er het aloude adagio van de regen en de drup waar men in de bajes steeds verder het afvoerputje in wordt gezogen en daar pas met echte criminelen te maken krijgt. De bodem qua ellende en gedrag zal wel eens bereikt zijn denk je dan op een gegeven moment maar de realiteit is dat dit eerder een onpeilbare diepte is waarin men dieper en dieper zinkt met de vicieuze cirkel en het dolle gedrag tijdens de kaping als hoogtepunt met droevige maar niet minder kloppende afloop. Ontstellend is toch eigenlijk het beginpunt waar de beide levens van Allesandro's overhoop worden gehaald waarna het nooit weer goed zal komen, en niet alleen in hun eigen leven een vloedgolf van dingen veroorzaakt maar ook in die van anderen, iets waar de ontknoping ook weer op aansluit waar net zo goed weer zaadjes geplant worden die een dergelijke vicieuze cirkel van geweld en kansloosheid in stand houden en in feite nieuwe Allesandro's creëert.

Interessant, en zeker niet verkeerd, stof tot nadenken kun je zeggen, maar zeker niet de buitencategorie die de andere Braziliaanse titels wel zijn. Geinig nog op zijn minst Andre Ramiro in een voor hem maar al te bekende rol als BOPE commandant, verder wordt er goed geacteerd maar heeft Last Stop 174 toch als grootste minpunt dat de film zeker een 20 minuten tot half uur te lang duurt. Daarnaast heeft de film net niet de factor die de andere films wel hebben en zo goed maken.