Long Hu Dou (1970)

Voorspelbaar maar wel aardig om te zien.

Kung-fu VS Karate

Met de hitte van de afgelopen dagen is het altijd wel fijn om even wat afleiding te zoeken aan de hand van een film. Liefst iets waar je niet te hard bij moet nadenken en waar kom je dan beter uit dan bij een vechtfilm. De Shaw Brothers zijn heer en meester in het genre en de gemiddelde score voor deze The Chinese Boxer beloofde in ieder geval veel goeds. Met een speelduur van nog geen 90 minuten was het dan ook hopen op een kort doch krachtig filmpje.

En die verwachting komt uit, toch voor een heel groot stuk. The Chinese Boxer is een zeer aangename film maar ik ben eerlijk gezegd niet mee waarom dit juist zo hoog wordt beoordeeld. Het lijkt er wel op alsof dit vooral zijn score heeft te danken doordat het één van de eerste in zijn soort is (op IMDB wordt onder andere het argument gebruikt dat dit pre-Bruce Lee is) maar verder zie ik hier weinig in dat zich kan onderscheiden van al die andere soortgelijke films. The Chinese Boxer kan wel dienen als een goede blauwdruk trouwens: men neme een school, men neme een slechterik die iedereen verslaat, men neme een student die wraak wilt nemen en de rest laat zich raden. Het regiedebuut van Yu Wang is misschien iets brutaler dan je bij dit soort films bent gewend (Diao-Erh en zijn kornuiten moorden echt iedereen uit) en dat laat zich ook visueel zien.

Want het bloed vliegt weer in het rond. Net zoals de lichamen trouwens, want er worden meer mensen door de lucht geworpen dan dat ze worden geslagen. Dat komt natuurlijk omdat Diao-Erh in het begin Judo gebruikt en dat geeft in ieder geval wel een fijne afwisseling qua stijl. Tanaka, Ishihara en Kita zijn dan weer veel meer gefocust op Karate waardoor dit visueel wel voor wat fijne momentjes zorgt. Yu Wang debuteert dus als regisseur maar neemt ook de hoofdrol voor zijn rekening. Doet dat goed in ieder geval en het is jammer dat dit de enige samenwerking tussen hem en de Shaw broertjes is. Chiu Hung heeft een heerlijk slechte smoel als Diao-Erh en ook Lo Lieh (Kita), Wong Chung (Tanaka) en Chan Sing (Ishihara) kunnen duidelijk hun mannetje staan.

Tof! Misschien heb ik er ondertussen al wat teveel van gezien, maar de klassiekerstatus van deze The Chinese Boxer ontgaat me een beetje. Absoluut geen slechte film maar in het genre zijn er betere te vinden. Yu Wang zou een aantal jaar later trouwens nog een sequel maken genaamd Return of the Chinese Boxer. Opnieuw met hemzelf in de hoofdrol maar dus zonder de aanwezigheid van de Shaw Brothers. Ben er benieuwd maar naar afgaande op het aantal stemmen op MovieMeter is dat een niet zo makkelijk te vinden film.

3.5*

Absoluut de bruutste martial arts film van Shaw Bros studios die ik tot nu toe heb gezien. Grof geweld is niet noodzakelijk een garantie voor een goede film, maar hier is dat wel het geval. De studio maakte later een hoop troep met vampieren, zombies en bijzonder flauwe komedies, maar deze Chinese Boxer is ontdaan van humor. Een harde rauwe wraakfilm waar ik echt van genoten heb.

De actiescènes zijn goed gefilmd, de bad guys zijn geen lachertje en het is bij momenten zeer bloederig. Er werd niet gekeken op een drup bloed meer of minder... Sommigen zullen hier een nabootsing van Sergio Leone herkennen in een duelscène, maar dan met messen en werpsterren in plaats van pistolen. Merk ook op hoe de verkrachtingsscène is gefilmd. Aanrader voor de liefhebbers van dit genre.

Misschien was ik niet in de stemming, maar dit viel me toch wel tegen.