Nightwatch (1997)

Ik was een prepuber die alleen maar veel schieten en sensatie wou...

'Older, but wiser', heet dat dan...

Eerste uur vond ik de film tamelijk saai, met heel even een creepy moment, ik heb hem na een uur stop gezet omdat ik bijna in slaap viel....letterlijk. in gedachten kreeg hij van mij 2*. De volgende avond verder gekeken, en ben content dat ik dit gedaan heb, ik vond het een zeer spannend half uur, daarom 3*.

Vermakelijk en sfeervol filmpje. Het verhaal vond ik wel leuk, de uitwerking is degelijk tot goed. Nightwatch mocht voor mij gerust was spannender zijn, al zitten er wel af en toe enge stukjes in, al duren die niet lang. Maar het mortuarium is een ideale locatie en dat levert toch wel enkele leuke scenes op. Het acteerwerk is goed en er zit ook voldoende humor in de film in. Voor de rest hou ik wel van films waarbij het raden is naar de moordenaar. Misschien was het leuker geweest als we bij deze film de moordenaar wat later kenden, maar echt storend vond ik dat niet. Ik dacht wel dat ik wist wie de moordenaar was, en ik had het op bij het juiste eind, echt moeilijk te voorspellen vond ik dat niet, al weet je natuurlijk nooit. Het deuntje van This Old Man dat vaak in de film terugkomt werkt ook wel aanstekelijk. Al bij al zeker een sfeervol en leuk filmpje en heb er wel nog van genoten, maar toch miste ik dat beetje extra. Het is een redelijk onopvallende film en zal zeker niet blijven hangen, maar echt slecht is deze natuurlijk ook niet. Er zitten voldoende leuke scenes in. Af en toe een beetje meer vaart er in en iets meer spanning en deze film zou ik nog wat hoger beoordelen.
Voorlopig: 3.25/5

Best aardig, hoewel ik op een gegeven moment wel uitgekeken was op het mortuarium, en de pijlen wijzen zó duidelijk in de richting van de éne verdachte dat ik automatisch met de ándere rekening ging houden (en terecht, naar later bleek – hoeveel origineler was het geweest als één der vriendinnetjes de dader was geweest?). Maar goed, het is allemaal niet verkeerd, Brolin haalt zeer effectief het bloed onder je nagels vandaan, en het is altijd leuk om toekomstige "sterren" in hun jonge jaren te zien. (Wat dat betreft is het trouwens merkwaardig dat John C. Reilly als Nolte's ondergeschikte collega geen vermelding bij de eindcredits krijgt – hij was toentertijd dan misschien nog wel niet zo heel erg bekend, maar zijn rol was toch redelijk groot, zeker als je ziet dat bijvoorbeeld de acteurs van de creeps in de kroeg wèl expliciet genoemd worden.)

Slechts drie jaar na zijn Scandinavische succes trok regisseur Ole Bornedal naar Amerika om zijn project een internationaal randje te geven. Het gevoel dat het voor extra centjes gebeurde, heerst overigens sterk, want er wordt geen enkel nieuw moment in het verhaal geschreven. Min of meer precies dezelfde inhoud wordt opgebouwd en uitgewerkt, alleen dit keer met erbarmelijk acteerwerk van specifiek Ewan McGregor en Patricia Arquette. Josh Brolin is de enige die zijn personage wat flair mee kan geven, maar zijn verschijning is dermate beperkt dat het voor 't eindresultaat weinig verandering brengt. Het eerste halfuur blijft vanwege de mogelijke paranormale inslag degelijk, eenmaal de film naar de tweede helft kantelt vervalt het in saaiheid en gebrekkige stimulatie. Ik heb me zelden zo zitten vervelen tijdens een horrorthriller en sta een beetje te kijken van de positieve geluiden.

De remake van de Deense horrorthriller van Ole Bornedal, geregisseerd door dezelfde regisseur. Volgens veel critici een onnodige film die bijna een exacte kopie is van het origineel. Waarom dan deze film gemaakt? Bornedal is er duidelijk over. De Deense versie trok vanwege de onbekende cast en de taal geen Amerikaans publiek. Deze versie wel. Een commerciële overweging dus. Aangezien ik het origineel niet heb gezien, is van enige vergelijking geen sprake. Ik ben er fris ingestapt en heb een goeie film gezien.

Nightwatch zet vooral in op sfeer. Het verhaal over een student die nachtwaker wordt in een mortuarium is van begin tot eind bijzonder beklemmend. De film speelt zeer geslaagd met de afschuwelijke gedachte dat er tussen al die dode lichamen mogelijk opeens een lichaam een beweging of een geluid maakt. Verrekte creepy, vond ik het. Het beklemmende gevoel wordt versterkt door het sfeergevoelige gebouw waar de meeste handeling plaatsvindt. Het gebouw met nauwe gangen en steriel ingerichte kamers met opgebaarde lichamen zorgt voor een extra drukkende basissfeer.

Die drukkende atmosfeer heeft effect op de verbeelding van het personage en de paranoïde angst die dat teweeg brengt wordt heel goed op de kijker overgebracht. Dat de wending in het verhaal redelijk snel te achterhalen is, doet daar geen afbreuk aan. Uiteraard was het leuker geweest om pas aan het einde het foute personage eruit te pikken. Het aantal personages is echter tamelijk dun gezaaid, zodat het aantal gegadigden voor de foute rol op voorhand al niet hoog was. Van de kijker in de rol van detective wordt dus niet veel gevraagd. Bornedal had daarin wat mij betreft nog wel wat speelruimte kunnen creëren. Maar goed, ook zonder dit element is Nightwatch gewoon een solide, spannende en sfeervolle horrothriller.