Soul Power (2008)

Komt rond de kerst uit op DVD via Masters of Cinema.

Beetje vreemde titel voor dat label!

Artikel de standaard online

Filmartikel

Ik heb prachtige beelden gezien.

GEWELDIGE muziek gehoord.

En ik ging naar buiten met een grijns tot achter beide oren. Ik liep op wolkjes. DIT IS WAT FILM MOET DOEN.

De film was één groot feest.

GE-WEL-DI-GE muziek, zonder dieptepuntjes en met fantastische intermezzo's. Ali natuurlijk die de snelheid van de Afrikaanse vliegen verklaart maar ook: Sister Sledge die de 'bump' demonstreren waarna twee Afrikaanse deernen een slangenmove inzetten waarop een Amerikaan vanuit de grond van zijn hart verklaart dat 'In America, you can get arrested for that'. Lachen!

De knaller van de film is natuurlijk de opkomst van James Brown, The Godfather Of Soul (GFOS staat op zijn%u2026euh%u2026broeksriem) met een werkelijk hilarisch pakje. Nooit zo'n bizarre combinatie van wufterigheid en pure testosteron gezien in één figuur.

De Soul is in overvloede aanwezig, de Power nog meer: iedere muziekliefhebber gaat geheid overstag. VERPLICHTE KOST

Wij zaten, vijftigers, die het allemaal meegemaakt hebben, samen te genieten met een klas tieners,die voor muziekles van hun school de film moesten bezoeken.

En muziekles kregen we! Zoals Bill Withers doceerde, heeft de afro-muziek vanaf een vertrekpunt van zo'n 150 jaar geleden zich in twee richtingen ontwikkeld: Afro-afrkaans en Afro-amerikaans. Beide kwamen ruimschoots aan bod. Het was fantastisch om te zien hoe het publiek reageerde op Cecilia Cruz, the Spinners, James Brown.

En omgekeerd, wanneer de Amerikanen uitzwermden in Kinshasa en de muziek op straat vonden, kon er maar een conclusie worden getrokken: ondanks repressie, armoede en cultuurverschillen, muziek verbroederd en verzusterd !

Ja, ook ik schaam me voor deze taalfouten, maar een foutje is zo gemaakt, want het tekstvenster is niet echt widescreen! En kan er tekstcorrectie meedraaien? Want er worden hier heel wat stomme taalfouten gemaakt!

ik ben totaal niet bekend met soulmuziek, maar deze docu laat de ware spirit zien en beleven! Nooit verwacht dat Muhammad Ali zo'n charmante redenaar was (wat hij inhoudelijk zei daargelaten).

James Brown, B. B. King, Miriam Makeba, damn, wat wil je nog meer. Heerlijk dit! Ik moet toegeven dat dit helemaal mijn muziek is en daarom ben ik wellicht een klein beetje bevooroordeeld ten opzichte van de documentaire zelf, maar wowie, geen seconde heb ik me verveeld, zelfs niet van de stukken zonder muziek en waar het concert werd voorbereid. Het is een doc uit 2008 maar bevat alleen maar authentieke beelden, waardoor het een doc. uit de 70s lijkt, en ook eigenlijk is. Dat maakt het alleen nog maar mooier. Geen idee waarom.

Vooral een product van de 60s/70s (waarom nu pas uitgegeven?): ongepolijse en uit de losse pols geschoten beelden van een festival in wording. Vond zelf vooral de beelden van de Afrikaanse straten vol enthousiaste menigten en straatmuzikanten erg tof. Verder is de vorm dus interessant (dit is zeker geen introductie in de soulmuziek!), maar kon ik er ook weer niet heel veel mee.

Eens met danuz hierboven. Zeer chaotisch gefilmd en ongestructureerde documentaire waarbij er zeer veel interessante insteken gemist worden. De rommelige organisatie en de luikende problemen of wat meer de focus op de artiesten of het publiek!. Het einde waar James Brown als een bom inslaat kan daarbij lang niet alles redden. 2,5*