Les Vacances de Monsieur Hulot (1953)

Heel aangename film die bij mij allerlei nostalgische gevoelens losmaakt naar een tijd die ik zelfs nooit gekend heb. Ik bedoel maar: vakantie in de jaren ‘50 aan de Franse kust ziet er simpel uit. Geen gedoe en vooral geen massatoerisme. Het is een komedie maar eigenlijk van het ingehouden type. Zeer genietbaar en onschuldig allemaal, het heeft een enorme feel good factor en dat is veel waard. Het is een film die ik zeker nog wil terugzien want er gebeurt veel in.

Hierbij mijn vakantie tip voor komende zomer. Een dichtbij vakantie want dat is momenteel wegens de dure brandstof zeer aantrekkelijk. Aan de kust van Bretagne bv, Hotel de la Plage - 37 rue Commandant Charcot, Saint-Marc-sur-Mer, Loire-Atlantique, France is een optie. Opletten voor toeristen die zich als haaien voordoen, de deur van het hotel is wat lawaaierig maar een uitstekend zicht op zee. Af en toe een sterk briesje; uitkijken voor een slapende hond op straat maar wel een ideale locatie als je van tennis houdt. Nog een pluspunt : De voorbereiding op deze reis duurt maar een kleine 90 minuten nl de speelduur van Les vacances de monsieur Hulot. Mocht je achteraf geen foto’s genomen kunnen hebben is dat geen probleem. Er is altijd de blu ray van Les vacances de monsieur Hulot.

Kijken naar Les vacances de monsieur Hulot is net als een vakantie. Uitgestrekt in de zetel terwijl de tijd prettig voorbij tikt en achteraf besef je dat er niks is gebeurd. Happy holidays !

Grappig, maar ondanks nog geen anderhalf uur toch te lang.

Eigenlijk een beetje de voorloper van Mr. Bean, die ook alleen sterk blijft in kortere producties.

Maar de lengte maakt het niet slecht, hooguit wat gevoel van nu weet ik het wel.

Deed me ook denken aan legpuzzels van Jan van Haasteren, dat er overal iets grappigs te zien is

Vandaag in de bios gezien.

Toch een geheel andere beleving op groot scherm.

Ik zag weer dingen die mij, ook na een stuk of 15 eerdere kijkbeurten via DVD en TV, nooit eerder opvielen.

Voor mij voelde het te kort