Hua Pi (2008)

Chinees gesproken interessante mix van aktie/drama/thriller/horror.

Er zijn een paar vechtscenes a la 'crounching tigers hidden dragon' die er goed uitzien, met de nodige doden uiteraard.

Het drama betreft het verhaal met wat romantische tintjes maar voornamelijk een relatie-drama.

Het thriller- en horror-element komt van de ongrijpbare demon die zich tegoed doet aan de harten van mensen en lastig te ontdekken is.

Zeker een aanrader!

Helaas geen uitgesproken genre, daarom wel voor iedereen de moeite waard maar zonder verdere diepgang.

Het deed me eigenlijk meer denken aan de film "A Chinese Ghost Story", al haalt deze film het niveau niet. Het is te hak op de tak film met overladen bak aan melodrama. Wel ziet de film mooi uit en zat de sfeer goed in. Soms en dan een onopzettelijke lach tussendoor en is de film een beetje traag, maar dat kon de pret niet onderdrukken. De mensen die ACHS leuk vinden moeten deze film zeker eens checken.

Official Website :

http://huapi.ent.sina.com.cn/

Deze film haalt inderdaad zeker niet het niveau van Chinese Ghost Story, maar ik vind beide films dan ook niet te vergelijken. Waar de Ghost Story een erg mooie fantasie film is, hebben we hier meer een een heel langdradig drama waar heel af en toe een demon-achtig wezen is te zien. Verder natuurlijk wat gevechten met rondvliegende chinezen die 20 meter hoog kunnen springen - zie tegenwoordig in te veel chinese films. Wel een aardig orgineel verhaal. Ik ben halverwege de film in slaap gevallen...

De meeste wuxia films waar jij denk ik over hebt dealen niet met bovennatuurlijke monsters zoals hier. Het haalt het niveau inderdaad niet, maar het is wel enigszins vergelijkbaar qua elementen.

vind je het gek dat je dan zo'n cijfer geeft. Als je het einde mist

Zonder enige verwachtingen de film ingestapt, en enigszins teleurgestelt eruit gestapt. Het bevat zoveel minpunten dat ik eigenlijk niet eens weet waar te beginnen. Grootste minpunt is toch wel de muziek. Echt vreselijke, vreselijke emomuziek. Punt nr 2, het acteren. Painted Skin bevat toch wel enkele redelijk bekende namen, maar het acteren is soms echt abominabel en de personages totaal oninteressant. Cinematografisch belabberd waardoor alles nep en sfeerloos overkomt. Ook slap gebruik van o.a. fast- en slow motion. Lelijk, goedkoop kleur(filter)gebruik, slechte CGI. Ook bevat het meerdere komische stukjes en dialogen welke zelden grappig zijn. Het geheel deed mij in ieder geval te kinderachtig, flauw en slap aan waarbij ik soms moest lachen van de slechtheid. Maar ja, dat had ik kunnen weten gezien de aanwezigheid van Donnie Yen. Ook heeft de film last van saaiheid en traagheid waardoor mijn vinger constant jeukte richting de fast forward knop.

Toch zijn er ook posititve elementen, namelijk het verhaal zelf (ondanks de schaamteloos slechte uitvoering) en de decors en kostuums. Het enige wat deze film nog een redelijke score meegeeft, zijn de laatste drie kwartier welke zeer behoorlijk zijn. Nee, geef mij maar A Chinese Ghost Story. Echt veel beter!

De genres actie/thriller scheppen mijns inziens verkeerde verwachtingen ook al zit er zeer zeker actie in. Ik zie het primair als een romantische fantasydrama.

Painted Skin wil teveel zijn. Veel te veel genres worden erbij gehaald om uiteindelijk het melodrama de overhand te laten nemen. Niet echt waar ik op zat te wachten. Jammer, want audiovisueel was alles prima in orde. De rest was me helaas wat te soapy.

2*

Soapy is inderdaad wel een goede beschrijving. Leuk opgezet, maar uiteindelijk is Wa Pei een te lang uitgesponnen romannetje met een bovennatuurlijk tintje. Ik houd doorgaans wel van Wuxia, maar erg veel kunst en vliegwerk zit hier niet in.

De decors en locaties waren verder prima, maar er was te weinig verhaal om die voor honderd minuten op te vullen. Ik blijf achter met het gevoel alsof ik een spektakelfilm zag zonder het spektakel. De rest is ingevuld met wat geneuzel over de verliefde demoon en de ontmaskering van haar. De mannelijke demoon zag er trouwens wat lachwekkend uit, een beetje een flauw personage.

Wa Pei is niet heel slecht, maar meeslepend wordt het nergens.

Helaas een vrij trage film die met twee uur speeltijd eigenlijk net iets te lang duurt en helaas niet boven het gemiddelde uitkomt. Wel zitten er enkele bijzonder mooie scenes in de film en voor de liefhebber van Aziatische epische spookfilms is deze dan ook zeker de moeite waard. Aangezien ik niet echt een liefhebber ben, was dit voor mij iets minder.

Om even in te haken op Prudh hierboven. Telkens wanneer die demoon in beeld kwam moest ik denken aan de films van Tsukamoto (vooral Tetsuo).

Niet denderend.

Een actiefilm verwachten is natuurlijk niet slim, Painted Skin pretendeert dat ook helemaal niet te zijn. Uiteraard zit er wat Wuxia in, dat zit zowat in elke Chinees/HKse period piece.

Het verhaaltje is op zich best leuk, aardig wat taleertalent bij elkaar (paar gedenkwaardige scenes tussen Zhou en Wei), maar Chan is niet bij machte om er een geweldige film van te maken.

Probleem is een beetje dat de film vooraf gegaan wordt door films als Ye Yan die de lat al erg hoog legden. Chan is meer een mainstream regisseur en dat merk je ook duideijk aan beeldtaal en muziek. Hij probeert het iets te vlot en jolig te maken terwijl het eigenlijk erg stijlvol en strak zou moeten zijn.

De film vermaakt wel, zeker het laatste half uur leeft het een beetje op, maar de uiteindelijke finale is een beetje een tegenvaller. Los daar van kent de film gewoon té sterke concurrentie om echt op te vallen.

Niet verkeerd dus, maar meer dan een opvulseltje is het niet. De film zelf had waarschijnlijk gehoopt op meer want het is verder wel allemaal aardig groots opgezet.

3.0*

Zitten wel mooie fragmenten bij, alleen had ik wat moeite om steeds de aandacht er bij te houden..

Aardig vermaak, zeker mooie beelden...

2.5**

De film is gebaseerd op een populaire Chinese classic uit de "Strange Stories from a Chinese Studio" van Pu Songling. Deze film is dan ook niet de eerste verfilming van dat verhaal. Maar qua vertelling maakt de regisseur hier wel een vreemde keuze; ipv zich te richten op de horrorkant van het verhaal of meer de actie op te zoeken, gaat hij veel meer voor het romantische. De achtergrond van de personages en de driehoeksverhouding zijn prima uitgewerkt. Helaas blijft je actie-technische met een onbevredigd gevoel zitten. En dat terwijl ook Donnie Yen van de partij was! Met Xun Zhou, Li Sun, en Wei Zhao zit het qua vrouwelijk schoon dan wel weer goed! Regisseur Gordon Chan legt ze prachtig vast op beeld en zoomt regelmatig in op hun ogen. De productie heeft zeer mooie sets, kleding en een goede regie, echter ik bleef wat broodnodige horror of actie missen.