Hong Xi Guan: Zhi Shao Lin Wu Zu (1994)

Hoewel de zeer slechte overdub me in het begin vooral afschrikte, ben ik er uiteindelijk het voordeel van gaan zien. Al snel bleek dat The Legend Of The Red Dragon geen serieuze kung fu film is. Ik vermoed nog altijd dat de dubs bewust slecht zijn, zodat er een komisch effect gecreeërd wordt zoals dat in Kung pow: Enter The Fist.

De film kan rustig onder actie geschaard worden, maar hoort ook zeker bij comedy. Er zijn ontzettend veel belachelijke momenten en wanneer je denkt het toppunt gezien te hebben wordt het alleen maar beter (of erger, maar net hoe je er tegenaan kijkt). Het verhaal is eigenlijk zo klote, maar je krijgt nauwelijks de kans om je er aan te irriteren. Nee, op momenten dat ik daar aan denk, wordt ik ineens afgeleidt door gevechten tussen volwassenen en kinderen, muren en ballen van schilden, mensen die twintig ver springen. Waarom dan die vier sterren? Voornamelijk door dat soort momenten, maar ook de dialogen zijn krankzinnig slecht. Slecht en hilarisch (thank you for washing my underwear, pity, you tore it).

Dan is er nog de actie, die erg goed is. Natuurlijk zwaait Jet Li met een rubberen speer (drie meter lang en geen vieze dingen denken jongens) en gaan veel scenes over het onmogelijke heen. De choreografie is het beste wat ik in maanden gezien heb (wat niet veel, maar zeker wel wat zegt). In ieder geval erg van genoten. De film is slecht in veel opzichten, maar wel heel vermakelijk slecht.

Misschien is deze film wel zo slecht dat het vermakelijk slecht wordt, maar ik lig toch zeker niet blauw van het lachen. De trieste dub is al vaker genoemd, en kost de film zeker een volle punt - echt jammer dat de originele taal niet op de dvd terecht gekomen is, ik versta liever niets dan dit engelse gewauwel in de verkeerde timing te horen.

De humor is in een aantal gevallen denk ik onbedoeld, de choreografie kan me niet bekoren, en de gevechten zijn wel wat eentonig. De scene met de schilden vooral vind ik echt heel lelijk - overdreven blikkerig en nep komt het op me over.

Toch blijft de film wel sympathiek, het kost geen moeite om 'm uit te kijken. Dat ligt denk ik vooral aan Jet Li - hij is toch wel een soort van held, en kan bij mij weinig fout doen.

Toch nog steeds een zeer vermakelijke film. Goede actie, goed stuntwerk, en een wat andere Jet Li dan de meeste rollen die we van hem gewend zijn. Ting was ook wel een indrukwekkend personage, wat zo'n jochie op zo'n leeftijd al in staat tot is qua martial-arts.

Wel jammer van de vreselijke dubbing, maar daar kun je moeilijk je beoordeling mee beïnvloeden.

Hoe komen ze er bij Imdb bij dat Corey Yuen mede-regisseur was? Tijdens de optiteling wordt alleen de naam van Jing Wong genoemd. Verder vind ik ook niets over de artistieke inbreng van Corey Yuen. Heb nog niet zo heel veel films van Jing Wong gezien, maar de films die ik zag zijn toch wel heel apart in de goede zin van het woord. Het zijn campy films met nogal bijzondere humor, vol met absurde personages en scenes, heel veel vaart doordat de film helemaal volgepakt zit met maffe gebeurtenissen.

Zo ook deze film. Die bad guy bijvoorbeeld. Geweldig, zo weggelopen uit een comic. Wat verder opvalt is dat de film zo nu en dan behoorlijk bruut en bloederig is, ook dat lijkt me prima. Tel er de mengeling aan genres (marterial arts, avontuur, fantasy, komedie) bij op en je hebt een vrij unieke film.

Eigenlijk is het enige minpunt dat het nogal rommelig oogt. Dan heb ik het dus niet over de prettige chaos die de film is (dat werkt juist in het voordeel), maar over de choreografie van de gevechten. Sommige gevechten zien er best goed uit, maar vaak is het ook erg rommelig in beeld gebracht door veel te drukke montage en rare camerastandpunten. Hierdoor zie je niet alleen de gevechten nauwelijks, maar je hebt ook geen idee wat er allemaal aan de hand is.

Maar er is genoeg om te compenseren. Op basis van de films die ik zag van Jing Wong durf ik al voorzichtig te beweren dat hij een uniek oeuvre heeft.3,5 sterren.

Corey Yuen was action director. Aangezien actie een nogal speciale plaats inneemt in de HK cinema worden die regisseurs vaak ook gecredit als volwaardige co-directors. Volgens mij nemen ze die scenes ook daadwerkelijk volledig op zich.

Zie het als een soort van eerbetoon. Hetzelfde is bijvoorbeeld ook het geval bij Trava. Koike is niet echt regisseur bij die film, maar zijn inbreng is zo cruciaal voor het eindresultaat dat hij toch als co-director gecredit wordt.

Oke, duidelijk. Hoeft van mij niet zo, maar wie ben ik. Ben wel benieuwd naar meer soortgelijke films van Jing Wong. Welke raad je aan?

Yi Tian Tu Long Ji Zhi Mo Jiao Jiao Zhu uiteraard, maar die heb je al gezien

Wu Xia Qi Gong Zhu

Wong Fei Hung: Chi Tit Gai Dau Neung Gung,

Siu Hap Cho Lau Heung

Dit zijn niet echt de typische JWong films natuurlijk, die zijn meestal een stuk minder actiegericht. Verder lijken me de eerste en derde amper te verkrijgen (blijkbaar ben ik ook de enige die op de films gestemd heb), de Wong Fei Hung film is wat bekender, zat volgens mij ook ooit samen met een andere release gebundeld (Hero?).

Verder begrijp ik zo'n co-direction credit wel, zolang het niet de spuigaten uitloopt. Zo'n Sin City waar een Tarantino één scene voor z'n rekening neemt is de keerzijde van de medaille.

Heb Hero op dvd en vergeet nog wel eens extra's na te kijken, dus wie weet. En anders is ie in elk geval ook goed te krijgen. Thx.

Het begint met een nogal sterke verwijzing naar Kozure Ôkami: Kowokashi Udekashi Tsukamatsuru (1972) (?). Een vader en zoon zitten in een ruimte en de vader legt het zoontje een keuze voor. Een zwaard of stuk speelgoed. Kiest hij voor het zwaard, blijft hij leven, maar verliest hij zijn onschuld later in de film; of hij kiest hij voor het speelgoed, maar gaat hij onschuldig naar het hiernamaals waar ook zijn moeder is. Natuurlijk weet je zijn keuze.
Even later zie je ook zo'n typische oude kinderwagen; die wel kapot gaat. Leuk, ja.
De film kent veel snelle gevechten, met veel soorten wapens (stokken, klauwen en meer); hier en daar ook nog bloed. Ook zitten er vrij creatieve gevechten in zoals die met breinaalden en garen. Erg fijn.
De personages zelf zijn soms iets wat te koddig. Maar zorgen wel voor hilarische situaties. Die grootmoeder, die constant speelde dat ze dood was, vond ik wel wat hebben.

Hilarische dialogen ook, ja.

Het verhaal is vooral rommelig en heeft verder maar weinig om het lijf, moordzuchtige plannen van de regering om een vijftal jongetjes (tevens Shaolin-meesters) om te brengen, Het zorgt voor vertederende momenten. De film begint met een verwijzing naar de eerste Lone Wolf & Cub-film (Een zwaard of bal was hier zwaard of hobbelpaard.) Daarnaast zijn er de bekende onwrikbare erecodes, pijnlijk verraad en een schijnbaar onoverwinnelijke vijand in de vorm van Ma Ling-Yee. (Chuen-Hua Chi) Hierdoor trekken oplichtster Red Bean (Chingmy Yau), haar moeder (Deannie Yip) en Hung Hei Kwun (Jet Li) met veel melige humor samen op tegen de gezamenlijke vijand. Het kan de (grote) pret niet drukken voor de liefhebber van de martial arts! De gevechten zijn erg spannend, en keihard in beeld gebracht. De vechtkunst van de piepjonge Miu Tse was zeer goed. Jet Li en Miu Tse werkte hierna ook samen in de film The Enforcer (1995) Hoewel dit niet de meest opmerkelijke, is dit wel een zeer onderhoudende vechtfilm waarin redelijk goed werd geacteerd en de spanning en humor elkaar afwisselen in een snel tempo.