Serbis (2008)

Wow boring as fuck!

Kon een dagje IFFR slechter beginnen, vast. Eigenlijk viel de gehele dag erg mee leuke groep mensen waarmee ik was, maar met de films hadden we minder geluk. Vanaf het eerste moment was ik al bang dat het weer een befaamde "kijk allemaal mensen die de hele dag eigenlijk geen fuck doen" film was. En helaas bleek ik gelijk te hebben. Bagger geluid, kut montage. We zien eerst een hoofd, dan voeten en die pant weer naar het hoofd. Dat is het slechtste visuele oog dat ik ooit hebt gezien. Fucking elke eerstejaars filmacademie student doet dit beter. En camerawerk met de meest zinloze one track shots.

Het aantal sterren dat het tot nu toe heeft op IFFR is weer ergens rond de 3 dus dat zal betekenen dat mensen hier iets aan vonden. Maar ik kan mij aan de neiging niet ontrekken dat dit intressant doenerij is van de grijze haren bezoekers. Dit is niet een Roy Andersson of Ming-liang Tsai, die nog mooie plaatjes weten neer te zetten. Dit is amateuristische crap, cameraman van lik me vestje, geluidsman die ligt te slapen en een regisseur die te lui is om fatsoenlijk te decouperen.

Waardeloos, 0.5 sterren, suf filmpje voor mensen die film kijken omdat het moet!

Ik heb mijn 3 sterretjes maar even laten gelden... Inderdaad gezien tijdens iffr 2009 en het was vermakelijk maar zeker niet geweldig.

ik had deze film gezien in maart op het film festival van brugge en ik geef een persoonlijke score van 0,5 op 10 op movie meter kan ik niet minder geven dan een halve ster dus

maar dit is zeker één van de slechte films dat ik ooit gezien heb en dat voor een goeie regisseur als brillante mendoza

Het lijkt een toevallige momentopname die de drukte van een teloorgegane seksbioscoop, bij een oorverdovend kruispunt, laat zien, waarbij de moeder van de familie (meerdere generaties), die deze pornobios exploiteert, de broek aan heeft. Homo-prosituées bieden er ook hun diensten aan. De broeierige, authentieke, directe, chaotische, vage en toch ook sombere film oogt naturel, maar ontbeert een duidelijk verhaal en is te luid. De beelden (lust, zweet, verlangen en strijd) moeten blijkbaar voor zich spreken. (Expliciete) seks wordt getoond zoals het is en Brillante Mendoza schuwt daarbij de harde piemel niet.

Een dag uit het leven van een familie die een bioscoop runt op een druk kruispunt in een provinciestadje. Het is een bioscoop met eethuisje en (homo) afwerkplaats en verder vinden er allerhand duistere handeltjes plaats. De vrouwen runnen de tent en zijn duidelijk de baas, de mannen doen nuttig werk en rommelen wat aan. Het gebouw heeft veel trappen, dus iedereen loopt zich suf daar, trap op en trap af.

Het lijkt een beetje een caleidoscopisch beeld van de Filipijnse samenleving met z'n dagelijkse zorgen en strijd voor het bestaan. Iedereen heeft z'n dromen en mislukkingen. Soms is de film hilarisch, maar er zijn ook momenten dat je je begaan voelt met die mensen. De seks is een vanzelfsprekend onderdeel van de dag en wordt ook expliciet getoond. Dat heeft internationaal nogal opzien gebaard. Serbis krijgt hier weinig handen op elkaar. Wellicht omdat er niet echt een duidelijk verhaal is. De film is misschien geen meesterwerk maar ik heb me er prima mee vermaakt.

Na twee films weet ik het zeker, Brillante Mendoza is een man naar mijn hart niemand die de vuile, zweterige charme van chaotische sloppenwijken kan beter kan neerzetten en in Serbis laat hij de eigenaardige biotoop van een vervallen sekscinema werkelijk tot leven komen. Heel indrukwekkend en dynamisch in beeld gebracht, al kan ik de commentaar van Noe volgelingen wel begrijpen: de film miste inderdaad een stel kleurenfilters en een pulserende industrial soundtrack.

Dit is tot nu toe wel de beste film die ik van hem zag. Tirador (2007) staat voorlopig op nummer 2. Wat is de andere die jij zag?

Kinatay. Kon ik ook erg appreciëren, al vond ik Serbis toch net iets beter. Tirador staat zeker op het programma voor één van de komende dagen.

Erg realistische film over een familie die een cinema met uitsluitend pornofilms uitbaat en alhoewel, ze het ten alle kanten verbieden, gretig allerlei sexistische activiteiten toelaten.

Niet zonder schokkende effecten, maar ook wel geslaagd in expressieve sfeerschepping.

Ook goede karaktertekening.

Ik heb aan het uitstekende commentaar van Fransman weinig toe te voegen. De camera die dicht op het gebeuren zit en het continu aanwezige omgevingslawaai geven je het gevoel dat je zelf deel uitmaakt van de chaos. Hilarisch hoogtepunt: de geit die met zijn onverwachte bezoek aan de bioscoop abrupt allerlei min of meer duistere activiteiten tot stilstand bracht.